Худкардаро даво нест…

андеша

АНДЕША. Чуноне ки маълум аст,  Ҳизби наҳзати исломи Тоҷикистон аз ибтидои ташкилёбиаш сиёсати баъзе давлатҳои исломӣ ва созмонҳои исломии хориҷиро, ки маблағҳои калон ваъда карда буданд ҷонибдорӣ намуда,  фаъолияти ғасбкоронаи худро мехост пурзӯр намояд. Аз ин рӯ, пас аз таъсисёбии ДИИШ сиёсати террористи ҲНИТ боз ҳам фаъол гардид. ҲНИТ аз ғалабаҳои муваққатии ДИИШ рӯҳбаланд гардида, дар ҷумҳурӣ амалиётҳои нопоки худро боз ҳам фаъол намуд. Дар натиҷаи чунин сиёсат, воқеаҳои сентябри соли 2015 аз тарафи ҲНИТ бо роҳбари узви Шӯрои ҳизби исломии А.Назарзода оғоз карда шуд, ки мақсади он ба роҳи яроқ ташкил кардани табадуллоти давлатӣ дар Тоҷикистон буд. Бо чунин амал, ҲНИТ ният дошт, ки сохтори конститутсионӣ ва давлати дунявиро дар Тоҷикистони соҳибистиқлол барҳам дода, бо роҳбарии хоҷагони хориҷии худ сохтори сиёсии ҷомеаро бо роҳи ғайриқонунӣ дигаргун намояд. Аммо тири онҳо хок хӯрд ва тамоми ҷомеа чунин рафтори ҲНИТ-ро маҳкум карда, онро ҳамчун ҳизби экстремистӣ эълон намуда, фаъолияти он дар Тоҷикистон манъ гардид. Бо чунин амалиёташ ҲНИТ худро ҳамчун  ҳизби сиёсӣ неву, балки чун  гурӯҳи экстремистию террористӣ нишон дод. Ин ҳизб мехост,  бо методҳои зӯроварию тарсу ҳарос ба ҷомеа ва ҳукумати қонунии ҷумҳурӣ хавф расонад. Аз солҳои аввали ба даст овардани истиқлолият, моҳи майи соли 1992, дар натиҷаи ҳуҷуми дастаҳои яроқноки ҳизби наҳзат, ки ба бинои Шӯрои Олии Тоҷикистон оварда шуда буд, чандин нафар шахсони ҳукуматӣ ва бегуноҳ ҳалок гардиданд.     Маҳз дар он солҳо ки ҷанги бародаркуш номида шудааст, ҲНИТ сиёсати экстремистӣ-террористиашро пеша намуда буд. Пас аз имзои Созишномаи сулҳи тоҷикон сарвари ҲНИТ С.А. Нурӣ ваъда дода буд, ки минбаъд ҳодисаҳои гузаштаро ҳизби исломӣ такрор намекунад ва қасам низ хӯрда буд. Аммо раванди ҳаёт нишон дод, ки он ваъдаҳо дурӯғ буданд. Аъзоёни ҲНИТ дар марҳилаи нав бо роҳбарии Муҳиддин Кабирӣ ин сиёсати экстремистӣ террористиро асоси фаъолияти хеш дониста, роҳи ғаразноки худро давом доданд. Ва имрӯз Муҳиддин Кабирӣ бо истифодаи воситаҳои хориҷии худ мегӯяд, ки гӯё механизми Созишномаи оштии миллӣ нодуруст ба роҳ монда шуда бошад ва кафилони он сулҳ Русия ва Эрон ба ин ҷавоби ғайрирасмӣ дода бошанд. Гӯё ин давлатҳо аз фаъолияти ҳукумати Тоҷикистон норозӣ бошанду дар айни ҳол аз вазъияти муташанниҷи давлатҳои Сурия, Украина ва Афғонистон ба ин масъала беэътино ҳастанд. Инчунин, Кабирӣ мехоҳад ба муносибати Тоҷикистону Ӯзбекистон, ки имрӯзҳо дар раванди рушди дуҷониба қарор дорад, бо якчанд гуфтаҳои бардурӯғаш вазъияти ногувори низоъангезро аз нав барпо намудан мехоҳад.  Имрӯз халқи оддӣ ҳар як  найрангу бозиҳои ифлоси сиёсии Кабириро дарк намудааст. Ӯ худро ҳамчун сиёсатмадор ва ватандӯст нишон додани шуда, ҳатто ба масъалаҳои муҳоҷирони меҳнатӣ дахл мекунад. Лекин вақте, ки ӯ дар сари вазифа буд ва дар ҷумҳурӣ масъалаҳои зиёди пас аз ҷанги бародаркуш вуҷуд доштанд, ба Кабирӣ ва ҳизбиёнаш гӯё ин масъалаҳо дахл надоштанд. Ба ҷои ҳалли ин масъалаҳо аз фурсати ба даст омадаашон истифода бурда замин, биноҳо, корхонаҳоро харидорӣ намуданд. Кабирӣ қайд менамояд, ки мардуми Тоҷикистон, алалхусус ҷавонон аз сиёсат худро дур мекашанд ва ба ҳар гуна ҳизбу ҳаракатҳои радикалӣ шомил шуда истодаанд.  Имрӯз тамоми аҳли ҷомеа бар муқобили зуҳуротҳои номатлуб аз ҷумла экстремизму — терроризм фаъолияти худро ҷоннок намуданд, имрӯз халқи оддӣ аз пештар, бештар хушёриву зиракии сиёсӣ доранд ва намехоҳанд он рӯзҳои нангину хунини ҷанги бародаркуш, ки тоҷик бар сари тоҷик аслиҳа бардошта буд, баргардад. Дар ин раванд мақомотҳои дахлдори соҳавӣ ҳамҷоя бо ҷомеаи шаҳрвандӣ аз рӯи барномаҳои мушаххас корбарӣ намуда истодаанд. Маҳз, ҷавонон имрӯз дарк намуданд, ки ватанашонро аз ҳар гуна ҳаракатҳои ифротгаро эмин нигоҳ доранд ва  ғояи ифлосу разили  гурӯҳҳои тундравро ба мафкураи  худ ҷой надиҳанд. Дини поки Исломро аз ҳаргуна сиёҳу олудаҳо пок созанд. Исломи суннатиро, ки қарнҳо инҷониб бобову падарони мо мепарастиданд ба худ дарк намуданд ва дини мубини исломро аз сиёсати разилу ғайридинӣ фарқ намоянд. Зеро дар он ҷомеае, ки дин мавриди сиёсишавӣ қарор мегирад он дини созанда неву балки сӯзанда мегардад. Мисоли равшани онро дар давлати ҳамсояи мо – Ҷумҳурии исломии Афғонистон мебинем, ки солиёни зиёд вазъияти ҷангӣ доманадор аст, зеро:

Ислом ба зоти худ надорад айбе,

Ҳар айбе, ки ҳаст дар мусулмонии мост.

Ва ҳар коре ки Кабирӣ ва аъзоёнаш карда буданд ҳам бар хилофи дину ҳам бар хилофи қонунҳои амалкунандаи Ҷумҳурии Тоҷикистон буд. Мерасад  рӯзе, ки Кабирӣ аз карда пушаймон хоҳад шуд.

Акмалова М.-  дотсент,    

декани факултети сиёсатшиносӣ

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Можно использовать следующие HTML-теги и атрибуты: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>