Рубрики
Асосӣ Мақола

ХУҶАНД: Ба истиқлоли тоҷик саҷда орам

АНДЕША: Тоҷикистон Ватани азизу маҳбубам, кишвари сарто по пур аз ганҷинаву дурру гавҳарам. Имрӯз Ватани мо бо фарҳанги баланди волои худ машҳури оламиён гаштааст. Чанде пеш дар шаҳри Парижи Ҷумҳурии Фаронса Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар маросими ифтитоҳи Рӯзи фарҳанги Тоҷикистон дар ЮНЕСКО иштирок ва суханронӣ карданд. Чорабинӣ, ки ба 75 – умин солгарди таъсисёбии ЮНЕСКО бахшида шуда буд,шумораи зиёди намояндагони кишварҳои аъзои Созмони Милали Муттаҳид ва мудири кулли ЮНЕСКО хонум Одри Азуле ширкат варзиданд. Дар ин маросим кишвари моро хуб пазирои карда ба фарҳангиволои қадимаи мо баҳои баланд доданд, ки ин боиси ифтихор аст. Инчунин рӯзи фарҳанги Тоҷикистон дар сатҳи баланд ташкил карда шуд, ки аз ин намоиши ҳунарҳои мардумии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар қароргоҳи Созмон Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба мудири кулли ЮНЕСКО хонум Одри Азуле миннатдории хешро баён намуда иброз намуданд, ки “Тоҷикистон ба ҳамкорӣ бо ЮНЕСКО аҳаммияти ҷиддӣ медиҳад ва узвияти Тоҷикистон дар Созмони Милали Муттаҳид ва ниҳоди он оид ба масъалаҳои маориф, илм ва фарҳанг (ЮНЕСКО) исботи ин гуфтаҳост”.

Сарвари давлат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон зимни суханронӣ оид ба таърихи оламшумули тоҷикон, ойину суннатҳои миллӣ, маданияти китобдорӣ, пешбурди илму фарҳанг ва хизматҳои шоистаи фарзандони баруманди халқи тоҷик дар рушду пешрафти тамаддуни умумибашарӣ, андешаронӣ карданд.

Ин ҳама исботи он гуфтаҳои болоист, ки мо тоҷиконро ҳама мардуми ҷаҳон мешиносанду эътироф мекунанд. Вазифаи муқаддаси мо ояндасозони кишвар он аст, ки ин ин шаъну шараф обруву эътибори сарзамини азизамонро чун гавҳараки чашм нигоҳ дошта нагузорем, ки нохалафону хоинони миллати тоҷик хоре ба пои мо зананд ва номи тоҷикро паст зананд. Моро лозим аст, сарҷамъонаву якдилона баҳри нигоҳ доштани ин меросҳои аҷдодӣ камари ҳиммат бандему аҳлу муттаҳид бошем. Зеро ҳамаи талошҳои Сарвари давлат баҳри ободиву озодии мо мардуми тоҷик аст.

Ба Истиқлоли тоҷик саҷда орам,

Намозамро ба даргоҳаш гузорам.

Бихонам ояти шукронааш беш,

Ки ҳаст он ҳадяи Пешвои миллат

Ба амру қудрати Парвардигорам

Биоишаи Назар – устоди Донишгоҳи Давлатии Хуҷанд ба номи академик Б.Ғафуров аъзои ҲХДТ дар шаҳри Хуҷанд

Рубрики
Асосӣ Мақола

Хуҷанд: Сафари Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон ба Фаронса баҳри густариши ҳамкориҳои дуҷониба

АНДЕША: Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон пас аз таҷлили ҷашни 30-солагии Истиқлолияти ҷумҳур дар манотиқи кишвар, ки бо дастовардҳо ва кушодашавии корхонаҳои саноатӣ ва мактабу кӯдакистонҳо ва консерти идона бахшида ба ҷашни бузурги миллати тоҷик баргузор шуд, озими сафарҳои расмии хеш ба давлатҳои Аврупо гардид.

Қайд кардан бамаврид аст, ки сиёсати хориҷии Тоҷикистони соҳибистиқлол аз рӯи принсипи “сиёсати дарҳои кушод” амал намуда, чуноне ки дар Паёми Пешвои миллат Э.Раҳмон аз 26 январи соли 2021 ба Маҷлис Олӣ таъкид гардид, Тоҷикистони соҳибистиқлол ҳоло ҳозир бо 150 давлати ҷаҳон ҳамкориро ба роҳ мондааст.

Аз ин лиҳоз, пас аз анҷоми сафари расмӣ аз Белгия, Раиси ҷумҳур Эмомалӣ Раҳмон озими кишвари Фаронса гардиданд. Таъкид кардан бамаврид аст, ки ҳамкориҳои судманди байни Тоҷикистони соҳибистиқлол ва Фаронса сол аз сол густариш ёфта истодааст. Дар давоми сафари расмӣ Пешвои миллат Э.Раҳмон, ки аз 12 то 14 октябри соли 2021 идома меёбад, масоили мубрами ду кишвари ба ҳам дӯст мавриди баррасӣ қарор дода мешаванд.

Зимни сафари расмӣ дар Париж Пешвои миллат Э.Раҳмон дар баробари мулоқотҳои сатҳи баланд, инчунин дар ифтитоҳи намоиши нигораҳои таърихии “Тоҷикистон-кишвари дарёҳои тиллоӣ” дар осорхонаи ҳунарҳои осиёии “Гиме” ва дар чорабинии бошукӯҳ бахшида ба Рӯзи фарҳанги Тоҷикистон дар дафтари ЮНЕСКО ширкат меварзанд. Қобили қайд аст, ки дар кишварҳои Аврупо нуфузи геополитикии Тоҷикистон афзун шуда истодааст ва он имконият фароҳам меоварад, ки минбаъд низ дар самти мазкур сиёсати геополитикии созанда ва бунёдкор идома дода мешавад.

Қобили тазаккур аст, ки масоили вазъи имрӯзаи Афғонистон ва амнияти кишварҳои ҳамҷавор ва дур низ яке аз нуктаҳои муҳими сарварони ду кишвар ба ҳисоб мераванд. Дар ҳақиқат, ба масъалаи Афғонистон тамоми ҷаҳон таваҷҷӯҳи махсус зоҳир менамоянд ва интизориҳо доранд, ки он ба амнияти миллии кишварҳои ҷаҳони муосир, аз ҷумла Тоҷикистон монеа ба вуҷуд намеорад. Халқи афғон даҳсолаҳо инҷониб зери фишори давлатҳои абарқудрат қарор дошта, дар ин рӯзҳо низ зери зулму шиканҷаи толибон ва қувваҳои мусаллаҳи онҳо қарор дорад. Таъкид кардан зарур аст, ки масоили вазъи имрӯзаи Афғонистон ва амнияти минтақа муаммои муҳими ҳамаи кишварҳои ҷаҳони муосир ба ҳисоб меравад ва бояд тадбирҳои амалӣ андешида шаванд, то ки амнияти кишварҳои ҷаҳон таъмин гарданд.

Ҷовид

аъзои ТҶҶ “Созандагони Ватан”

дар шаҳри Хуҷанд

Рубрики
Асосӣ Мақола

Конибодом: Хоинони дурӯғгӯ

АНДЕША: Аслан дар зери  калимаи «террорист» мафҳумҳои беватан, безабон, бесаводу беандеша, дурӯғгӯ ва бе дину мазҳаб будани ашхосе ниҳон аст , ки ҷисман инсон асту оянда надорад. Ин гуна шахсро метавон хоини миллат ва душмани давлат номид, ки  дар ҷамъият ягон мавқеъ надораду оқибат танҳо аз носолимии фикрашон пушаймон мегарданду бас.

   Суханони бардурўғи хоинони миллат, ки тариқи шабакаи интернетӣ назарам афтод, дурўғи маҳз буда, ягон асосу ростӣ надорад. Онҳо мехоҳанд, ки бо ваъдаҳои беасосашон танҳо ягон ашхоси гумроҳеро фирефтаи доми худ созанд, душмани халқу Ватан гардонанд. Аммо боварӣ дорам, ки андешаҳои кўтоҳ, ақли носолим ва нияти нопоки ин разилон дили ягон фарди соҳибватанеро ба доми фиреби худ намекашад, зеро онҳо хоинони миллатанд, душманони халқанд  ва хиёнат ба Ватан мекунанд.

   Оё дур аз Ватан зиста, осудагиву оромии миллатро дида, ба ин ҳама дастовардҳои даврони соҳибистиқлолӣ бо чашми бад назаре кардан равост? Ҳаргиз не! Нобахшиданист..

  Мо – мардуми сарбаланди тоҷик ифтихор аз соҳибистиқлолӣ, ифтихор аз фазои озоду обод, ифтихор аз сулҳу оромии кишвар дорему  дастуру супоришҳои Пешвои миллат, Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмонро сармашқи кори худ шуморида, баҳри пешрафти Тоҷикистони азизамон саҳми худро мегузорем.

 Муродова Умеда

Вакили маҷлиси вакилони халқи вилояти Суғд,

директори МТМУ №53-и шаҳри Конибодом 

Рубрики
Асосӣ Мақола

Бобоҷон Ғафуров: Терроризм ва экстремизм – падидаи номатлуби замони имрӯза

   МАҚОЛА: Дар ҳақиқат терроризм падидаи номатлуби замони муосир буда, фаҳмиши он дар содир кардани ҷиноятҳои вазнин, аз қабили қатлу куштори мардум, ба гаравгон гирифтани одамон, тарконидани иншоотҳои маишиву фароғатӣ,  рабудани  воситаҳои гуногуни нақлиётӣ ба сифати гарав ва амсоли он дониста мешавад.

     Экстремизм бошад, хислати ҷудоихоҳӣ, ифротгароӣ ва иғвоангезиро дар худ таҷассум намуда, бо терроризм алоқаи зич дорад. Бо ибораи дигар экстремизм, терроризм аст. Вале ҷомеаи моро ҳамин матлаб кифоя аст, то ки бидонем ин ҳарду комилан хатари калони парокандагиву бесуботиро доро буда, оқибати басо нохуш дорад.

      Тоҷикистонро давлати ҷавонон ном бурдани Пешвои миллат, ифодагари он аст, ки он кас ба қувваю иродаи ҷавонони кишвар итминони комил доранд ва хоҳони он ҳастанд, ки насли наврасу ҷавони кишвар ин рисолати худро сарбаландона иҷро намуда, аз паи омӯзишу татбиқ бошанд.

       Зеро қабули Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон “Дар бораи сиёсати давлати ҷавонон” ифодагари мақом ва таваҷҷуҳи хосаи роҳбарият мебошад.

       Дар замири ҷавонон ҳисси баланди миллӣ, эҳсоси худшиносиву ватандӯстӣ, ахлоқи ҳамида, сабру таҳаммул, омӯзиши илму ҳунар ва касбу кори муосир ва эҳтироми волоияти қонунро бояд омӯхт.

        Онҳо дар оянда ҳамчун намояндагони сазовор ва шоистаи миллати хеш Ватани азизамонро дар арсаи ҷаҳонӣ муаррифӣ карда тавонанд.

        Имрӯз ҳар як фарди ҷумҳурӣ бояд дарк намояд, ки ошкору бартараф намудани зуҳури ин гуна амалҳои номатлуб на танҳо вазифаи мақомоти ҳифзи ҳуқуқ, ҳамчунин вазифаи ҷонии ҳар як шаҳрванди баномуси миллат мебошад.

      Мо хуб дарк мекунем, ки дар як қатор давлатҳо идома доштани ҷангҳои харобиовар боиси афзоиши шумораи фирориёни иҷборӣ, бекорӣ, гуруснагӣ ва шиддат гирифтани муаммоҳои дигари иҷтимоӣ гардидаанд.

      Бинобар ин тамоми қишрҳои ҷомеаро зарур аст, ки дар самти мубориза бар зидди терроризм ва ифротгароӣ дастҷамъона ва беамон мубориза баранд.

Рубрики
Асосӣ Мақола

Мастчоҳ: Тоҷикистон, “толибон” ва мафкураи толибонӣ

МАҚОЛА: (Чанд нуктаи гуфтанӣ ба вокуниши яке аз роҳбарони “Толибон” ба мавқеи Тоҷикистон ва ҳаводорони хиёнатпешаи онҳо)

Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки наздик ба 30 сол таҳти роҳбарии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти мамлакат, Раиси муаззами ҲХДТ муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон барои бартараф намудани оқибатҳои ҷанги шаҳрвандӣ, таҳкими амнияту субот, ваҳдати миллӣ ва таъмини рушди устувори кишвар қадамҳои собит мениҳад, аз ҷониби ҷомеаи ҷаҳонӣ ҳамчун давлати сулҳдӯсту ваҳдатофарин ва шарики боэътимод дар татбиқи ғояҳои умумибашарӣ шинохта шудааст.

Аз ин рӯ, Тоҷикистон, ки даҳшати ҷанги шаҳрвандиро дидаву дарду ранҷи онро то ҳанӯз фаромӯш накардааст, табиист, ки бо ҳама зуҳуроти ҷангу хунрезӣ, ифротгароиву тероризм ва қатлу куштори мардуми бегуноҳ муборизаи ошкоро ва оштинопазир мебарад. Дар ин маънӣ Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон зимни суханронӣ дар Иҷлосияи 58-уми Ассамблеяи Генералии Созмони Милали Муттаҳид (30.09.2003, ИМА) фармуда буданд: “Мо ҳамаи шаклҳои терроризмро бо ҳар воситае, ки зӯроварӣ ва воҳимаандозӣ нисбати одамони бегуноҳ ҳақ бароварда нашаванд, қатъан маҳкум карда, ба муқобили онҳо мубориза хоҳем бурд. Дар ин мубориза, ки дар ҷараёни он танҳо бо роҳи ҷидду ҷаҳди дастҷамъӣ пирӯз гаштан мумкин аст, ба интихоб ва меъёрҳои дугона роҳ додан мумкин нест.” Дар моддаи якуми фасли аввали Оинномаи Созмони миллали муттаҳид “эҳтиром ба ҳуқуқи башар ва ҳама гуна озодиҳои бунёдӣ бе тафовути нажодӣ, ҷинсӣ, забонӣ ё динӣ” аз ҷумлаи ҳадафҳои асосии ин созмони бонуфузи ҷаҳонӣ гуфта шудааст ва мусалламан Тоҷикистон ҳамчун узви СММ барои татбиқи амалии ин аҳдоф масъул аст. Дар моддаи 11 Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон низ ба таври возеҳ гуфта шудааст, ки “Тоҷикистон сиёсати сулҳҷӯёнаро ба амал татбиқ намуда, соҳибихтиёрӣ ва истиқлолияти дигар давлатҳои ҷаҳонро эҳтиром менамояд ва муносибатҳои хориҷиро дар асоси меъёрҳои байналмилалӣ муайян мекунад.” Аз ин рӯ, мавқеи Тоҷикистон дар баробари “Толибон”, ки хилофи ваъдаҳои қаблии худ амал намуда, бо баробари расидан ба қудрат қатлу куштори мардуми бегуноҳи Афғонистон, махсусан тоҷикони асили ин сарзамини таърихии миллати моро ба дараҷаи ифрот расонида, дар вилояти мардхезу қаҳрамонпарвари Панҷшер тамоми ҷаҳолату разолат ва хабосати худро ба намоиш гузоштанд, дурусту мантиқӣ ва мутобиқ ба санадҳои байналмиллалӣ мебошад. Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар рӯзҳое ба ҷонибдорӣ аз мардуми Афғонистон садо баланд карданд, ки мутаассифона баъзе аз созмону кишварҳои минтақа ва ҷаҳон ҳавасмандии худро аз ҳамкорӣ бо гуруҳи терористии “Толибон” ё ба таври ошкоро иброз менамуданд ва ё дар баробари рафторҳои ғайриинсонии онҳо хомӯширо авлотар медонистанд. Чунин амал нишонаи сиёсати дугона дар самти мубориза бо тероризм ва бераҳмӣ ба мардуми одии Афғонистон аст. Зеро терору куштори мардуми бегуноҳ, ба фақру гуруснагӣ гирифтор кардани кӯдакон, инкор намудани ҳуқуқҳои занону духтарон ва қатлу табъиди тоҷикон дар ин кишвари ба мо ҳамфарҳангу ҳамҷавор зулму ситами ошкоро ва хилофи қавонини исломӣ, санадҳои байналмилалӣ ва виҷдони инсонист. “Толибон”, ки тамоми рафторҳои худро бо ҷомаи шаръ ба намоиш мегузоранд, бояд аз моҳияти ояти 193-юми сураи Бақара бохабар бошанд, ки фармудааст: “ситам ҷуз ба ситамкорон раво нест.” Мантиқан, биёед қазоват кунем, ки магар сокинони Панҷшер ва дигар вилоёти Афғонистон, ки сиёсати нажодпарастонаву ғайрисломии “Толибон”-ро қабул надоранд, шоистаи зулму ситаманд? Оё Аҳмад Масъуд ва дигар афроди худшиносу ватандӯсти ин кишвар, ки барои озодиҳои диниву миллии мардум мубориза мебаранд, муҷриманд? Магар метавон кӯдакони бегуноҳи афғонро, ки падару модар, хонаву дар ва шарафи худро қурбони “Толибон” кардаанд, золим гуфт? Занону духтароне, ки барои ҳуқуқашон саъй мекунанд, ситамгар номидан равост? Оё золиму ситамгар “Толибон” ва сарпарастону ҳаводоронашон нестанд, ки мехоҳанд бо роҳи зур ва тарс додани мардуми мусалмон дар кишвар, минтақа ва ҷаҳон мавқеъ ёбанд? Ҷавоби саҳеҳ ба ин саволҳо бори дигар саривақтиву дуруст будани мавқеи Тоҷикистонро дар муқобили “Толибон” тасдиқ мекунад, чунки “хомӯшӣ дар баробари зулм зулм аст” ва “касе, ки шабро ба субҳ расонад ва нисбат ба сарнавишти мусалмонон аҳамияте ба харҷ надиҳад, мусалмон нест” (Ҳазрати Муҳаммади Мустафо (с).

Агарчӣ тамоми рафтори “Толибон” ва саркардагону ҷонибдоронашон хилофи фармудаҳои Қуръони Карим, аҳодиси Расули Акрам (с), санадҳои меъёриву ҳуқуқии байналмилалӣ ва аз ҳама муҳим ахлоқи инсонист, мутассифона аз ҷониби баъзе афроди худбохтаву Худоношинос – аъзову ҷонибдорони ТТЭ ҲНИ, ки хориҷ аз кишвар қарор доранд, дар сегменти тоҷикии шабакаҳои иҷтимоӣ ва сомонаҳои расмиву ғайрирасмияшон дастгирӣ ва тарғиб мешаванд. Аз вокуниши яке аз роҳбарони “Толибон” ба мавқеи башардӯстонаи Тоҷикистон, ки гуфтааст “ҳар амал аксуламал” дорад, ин тоифа чунон шодикаф шудаанд, ки гӯё Мулло Бародар падари хунии онҳо (аз хонандгони арҷманд узр мепурсам) бошад. Дуруст аст, ки эҳтимолияти ҳамлаи “Толибон” ба кишварҳои Осиёи Марказӣ вуҷуд дорад. Вале ин аз мавқеи Тоҷикистон ва дигар кишварҳои минтақа вобаста нест. Агар мо “Иморати Исломии Толибон”-ро эътироф намоем ҳам аз таҳдиду хатари онҳо эмин будан наметавонем, дигар кишварҳо низ. Зеро дар нигоҳи онҳо соири кишварҳо “билоди куфр” ва амирашон “амиралмуъминин”-и тамоми дунёст. Ҳадафи “Толибон”-у ҳампаймонҳояшон аз аввал ба лонаи тероризми байналмилалӣ мубаддал намудани Афғонистон, ба ҷанг кашидани кишварҳои Осиёи Марказӣ ва қатлу кушторҳои бераҳмона дар минтақаву ҷаҳон буд ва тағйир наёфтааст. Далели равшани ин гуфтаҳо амалу гуфтори худи онҳост, ки ҳамарӯза шоҳид мешавем. Онҳо бо шиори Ислом номи поку мубораки ин дини ҷаҳониро сиёҳ мекунанд.

Душманони миллату давлати Тоҷикистони соҳибистиқлол, махсусан роҳбарону пайравони ТТЭ ҲНИ, ки ҳамеша аз хориҷи кишвар барои бадбахтии мардум талош меварзанд, аз ҳар ҳаводис мехоҳанд ба нафъи ғароизи худ истифода намоянд. Дур намеравем, дар моҷарои марзӣ, ки ки моҳи апрели соли ҷорӣ дар Исфара ба вуқуъ омад, онҳо бо сангар гирифтан дар муқобили манофеи милливу давлатии мо чеҳраи касифи худро бори дигар муаррифӣ карданд. Аз ҷониби роҳбарону пайравони чунин гуруҳҳои ифротиву терористӣ пахш намудани изҳороти гуногун бо ҳимоят аз таҷовузи қирғизҳо ба марзи Тоҷикистон дар он шабу рӯзҳои ҳассос чӣ маънӣ дошт? Дар шароити имрӯза ва вазъи фоҷеабори Афғонистон, ки бояд барои ҳар яки мо дар самти ҳимояи марзу буми кишвар,аз даст надодани зиракии сиёсӣ ва рӯҳбаланду омода кардани мардум дар муқобили ҳама гуна хатарҳои эҳтимолӣ ҳадафи асосӣ бошад, дастгирӣ ва таблиғ намудани амалҳои терористиву нажодпарастонаи “Толибон” дар шабакаҳои иҷтимоӣ хиёнати ошкоро ба ормонҳои миллӣ, давлатӣ ва инсонист. Чунин хиёнатро, ки аз мафкураи “толибонӣ” сарчашма мегирад, Худо, халқ ва ҳеҷ қонуне, махсусан имону виҷдони мусалмониву инсонӣ намебахшад. Пас биёед бевиҷдону хиёнаткор набошем, бо шукргузорӣ аз Истиқлолу Ваҳдат ва амнияту суботи Тоҷикистони азиз барои имрӯзу ояндаи неки фарзандонамон талош варзем, дунёи онҳоро ба дузахе, ки “Толибон” дар Афғонистони имрӯза сохтаанд, табдил надиҳем.

Муродулло ПОЧОЗОДА,

муовини раиси КИ ҲХДТ дар ноҳияи Мастчоҳ

Рубрики
Асосӣ Мақола

ХУҶАНД: Сулҳу субот дар минтақа

МАҚОЛА: Чуноне, ки ҳамаи мо огаҳӣ дорем санаҳои 12-14 октябри соли равон Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомали Раҳмон сафари расмӣ ба Фаронса доштанд, ки ин албатта барои пешрафти муносибатҳои дуҷонибаи Тоҷикистону Фаронса дар самтҳои гуногуни фаъолият мебошад. Дар радифи вохўриҳое, ки аз тарафи Сарвари давлат Эмомали Раҳмон бо Президенти Фаронса Эманнуэл Макрон ва дигар ашхоси намоёни Фаронса сурат гирифт, якчанд масъалаҳои муҳим вобаста ба соҳаҳои гуногун мавриди баррасӣ қарор гирифтанд. Дар рафти ин Сафари расмӣ ба Фаронса вобаста ба соҳаи муносибатҳои дуҷониба байни Вазорати корҳои хориҷии Тоҷикистону Фаронса, инчунин вобаста ба соҳаи амнияти минтақа бахусус вазъяти имрўзаи Афѓонистон таваљљўҳи хоса зоҳир карда шуд.

Қайд кардан бамаврид аст, ки ҳар як сафари корӣ ва ё расмии Сарвари давлат Эмомалӣ Раҳмон ба мамлакатҳои дуру наздик барои беҳдошти амнияти минтақа, беҳтар намудани сатҳи зиндагии мардум ва инчунин барои пешрафти иқтисодиёт, ҳамкориҳои гунонгунҷабҳа дар соҳаҳои гуногуни ҳаёти иҷтимоӣ ва ғайраҳо мебошад. Дар рафти чунин сафарҳо садхо санадҳои муҳим байни Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ва дигар кишварҳо ба имзо мерасанд, ки барои пешбурди муносибатҳои дўстона мусоидат мекунад.

Дар рафти вохўрии сатҳи олӣ Сарвари давлат Эмомалӣ Раҳмон бо президенти Фаронса Эманнуэл Макрон нисбати масъалаҳои соҳаи молия низ аҳамияти хоса зоҳир карда шуд.

Фаронса яке аз давлатҳои пешрафтаи ҷаҳонӣ дар соҳаи технологияҳо навтарин ба ҳисоб меравад ва ёрии башардўстонааш обрўю нуфузи вайро дар арсаи байналмиллалӣ баландтар мекунад ва аз ин ягон талафот дар иқтисодиёташ ба назар намерасад.

Нисбати сафарҳои Сарвари давлат ба дигар мамоликҳои дунё дар солҳои охир ин аст, ки Тоҷикистон баъди расидан ба сулҳу ваҳдати миллӣ албатта барои ба даст овардани натиҷаҳои назаррас сиёсати «дарҳои кушод»-ро дар дипломатияи худ эълон дошт. Он мамлакатҳое, ки мехостанд сармояи худро дар пешрафти иқтисодиёти Ҷумҳурии Тоҷикистон ва пешбурди соҳаи тиҷорати худ гузоранд, Тоҷикистон барои онҳо имконият дод то онҳо ин амалҳои беғаразонаи худро иҷро намоянд ва дар натиҷа бисёр корхонаҳои саноатӣ кушода шуданд, ки боиси тараққиёти соҳаи иқтисодӣ ва бо кор таъмин шудани шаҳрвандон гардид.

Тоҷикистон масъалаҳои стратегии худро вобаста ба сулҳу амният дар минтақа, истиқлолияти энергетикӣ, соҳаи маориф, баромадан аз бумбасти коммуникатсионӣ, амнияти озуқаворӣ ҳал карда, бо давлатҳои дуру наздик робитаҳои гуногунљабҳаро ба роҳ монда, аъзои ташкилотҳои бонуфузтарини ҷаҳон гардида, бо қадамҳои устувори худроба сўи ояндаи дурахшон гузоштаистодааст.

Меҳримоҳ Ватанзода – аъзои ҲХДТ

дар шаҳри Хуҷанд

Рубрики
Асосӣ Мақола

ХУҶАНД: Аз дастоварди муҳим, чашми нотавонбинӣ…

АНДЕША: Тибқи маълумоти расонаҳои хабарии шабакаҳои иҷтимоии интернетӣ ва хадамоти ахборӣ Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон ба хориҷи кишвар бо сафарҳои расмӣ ба шоҳигарии Белгия ва Фаронса суръат гирифт, ки дар он Сарвари давлатро Вазири корҳои хориҷӣ, ёрдамчии Президент ва дигар шахсони расмӣ ҳамроҳӣ доранд.

Санаи 11 октябри соли ҷорӣ дар шоҳигарии Белгия Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон бо Президенти Шӯрои Иттиҳоди Аврупо Шарл Мишел мулоқот карданд. Инчунин дар шаҳри Белгия Сарвари давлати Тоҷикистон бо Президенти Палатаи намояндагони Парлумони Белгия, бо ноиби Президенти Комиссияи Аврупо, ки намояндаи олии Иттиҳоди Аврупо оид ба сиёсати хориҷӣ ва амният Ҷозеп Боррелл мулоқот намуда, вазъи дурнамои ҳамкориҳои дуҷонибаро мавриди муҳокима қарор доданд. Дар доираи мулоқот масъалаҳои муҳими ҳамкориҳои иқтисодӣ, тиҷоратиро дар доираи барномаҳои қабулгардида мавриди таваҷҷӯҳ қарор намуда, тавсеаи минбаъдаро робитаҳоро махсусан доир ба энергияи сабз қайд намуданд. Ҷонибҳо ҳамчунин доир ба бартарафсозии бемории сироятии Ковид-19, таъмини амнияти минтақа, махсусан бо кишвари Афғонистон низ музокира намуданд.

Дар доираи сафари кории Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон дар шоҳигарии Белгия бо Подшоҳи он Аълоҳазрат Филипп санаи 12 октябри соли ҷорӣ дар шаҳри Брюсел қарор гирифт. Зимни мулоқот доираи васеи ҳамкориҳои дуҷонибаро дар доираҳои санадҳои имзошудаи пешин музокира намуда, аз ҳамкориҳои дуҷониба изҳори қаноатмандӣ карда шуд. Ҳамчунин дар мулоқот вазъи амниятии минтақаро муҳокима намуда, ҷонибҳо қайд намуданд, ки ҳар чи зудтар таъмини сулҳу субот дар минтақа, махсусан бо Афғонистон вобастагӣ дорад, ки ин ҳам боша бо таъсиси ҳукумати ҳамашумул дар ин кишвар суръат хоҳид гирифт.

Ҳамчунин Пешвои миллат, Президенти Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон санаи 12 октябр дар доираи сафари корӣ дар шаҳри Брюсел бо намояндаи махсуси Иттиҳоди Аврупо оид ба Осиёи Марказӣ хонум Тери Ҳакала, бо Дабири кулли Созмони ҷаҳонии гумрук Кунио Микурия суръат гирифта, масъалаҳои муҳими ҳамкориҳои Иттиҳоди Аврупо бо Тоҷикистон, мукаммалгардонии маъмурияти гумрук, низофи фаъолияти маъмурии гумрукӣ ва дигар масъалаҳои муҳими он мулоқот намуданд.

Санаи 12 октябри соли ҷорӣ сафари расмии кории Сарвари давлат Эмомалӣ Раҳмон дар Аврупо ба Фаронса идома ёфт. Санаи 13 октябр Президенти Фаронса Эммануэл Макрон Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмонро бо истиқболи расмӣ пешвоз гирифта, нахуст мулоқоти хосаи сарони давлатҳо ба вуҷуд омада, сипас бо иштироки ҳайатҳо суръат гирифт. Дар мулоқоти сарони давлатҳо ҳамкориҳои дуҷониба дар доираи ташкилотҳои байналмилалии сиёсию фарҳангӣ изҳори қаноатмандӣ карда шуд. Ҷонибҳо минбаъд дар доираи мулоқот ҳамкориҳоро дар соҳаи энергетика, мошинсозӣ, металургия, химия ва истихроҷи канданиҳои фоиданок вусъат бахшиданро изҳор намуданд. Ҳамчунин музокироти ҷонибҳо доир ба масъалаҳои илму фарҳанг, таъмини мактаҳои Тоҷикистон бо омӯзгорони забони фаронсавӣ, ифтитоҳи филиалҳои донишгоҳҳои Фаронса дар Тоҷикистон ва ҷудо намудани квотаҳо дар донишгоҳҳои ин кишвар барои донишҷӯёни мо мавриди баррасӣ қарор дода шуд. Дар доираи мулоқот аз ваъи ноороми сиёсии кишвари Афғонистон ҷонибҳо нигаронӣ намуда, аз ташкилоту созмонҳои бонуфузи ҷаҳонӣ даъват ба амал оварданд, ки нисбати қазияи ин кишвар бетараф набошанд.

Санаи 13 октябр Сарвари давлат Эмомалӣ Раҳмон ва Президенти Фаронса Эммануэл Макрон дар намоиши нигораҳои Тоқикистонтаҳти унвони “Тоҷикистон – кишвари дарёҳои тиллоӣ” дар осорхонаи Гимейи Фаронса иштирок намуданд. Ҷонибҳо аз нигораҳои дар осорхона гузошташуда, ки бозгӯи таъриху тамаддуни тоҷикон мебошад, шинос гардиданд, ки чандин нигораҳои намоишгардида ба феҳристи ёдгориҳои ЮНЕСКО шомил буд. Дар намоиш нигораҳое ба маърази тамоошо гузошта шуда буд, ки таърихи аҳди қадим ва тамаддуни тоҷиконро нишон дода, танҳо бозёфтҳои аз Тоҷикистон дарёфтгардида гузошта шудаанд.

Ҳамчунин Президенти ҷумҳурӣ Эмомалӣ Раҳмон дар доираи сафари расмӣ ба Фаронса бо раиси сенати ин кишвар Жерар Ларше мулоқот намуданд. Доираи мулоқот робитаҳои дуҷонибаи кишварҳо ва ҳамкориҳои байнипарлумониро муҳокима намуда, ҷонибҳо истифодаи таҷрибаи парлумонӣ, масъалаҳои сиёсӣ, ҳуқуқии онро аз таҷрибаи парлумони ин кишвар изҳор доштанд. Ҳамчунин дар доираи робитаҳои иқтисодӣ, илмию фарҳангӣ, маориф суханронӣ намуда, вазъи ногувори кишвари Афғонистонро бо мушкилотҳои сиёсии бавуҷудомада мавриди баррасӣ қарор доданд. Ҷонибҳо изҳор намуданд, ки барои кӯмаки башардӯстона ва барои бартарафсозии қазияи он иштироки бевоситаи созмонҳои байналмилалӣ, аз ҷумла Созмони Милали Муттаҳид зарур аст.

Бояд тазаккур дод, ки чунин ҳамкориҳои дуҷониба ва бисёрҷонибаи хориҷии Тоҷикистон бо иштироки Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон суръат мегирад, чашму дида ва дили нотавонбинон, хоинони миллат ҳасуд бархоста, наметавонанд, онро ҳазм кунанд. Бинобар ин чунин шахсон монанди Муҳиддин Кабирӣ ва ҳаммаслакони ӯ аз ин гуна дастовардҳои Пешвои миллат дар сиёсати хориҷиро бо ҳангомаҳои пуч ва беасос бо тобишҳои манфуронаи худ қабул мекунанд. Аз ин лиҳоз, ба тамоми шаҳрвандони дохилу хориҷи кишвар бо ин матлаб муроҷиат карданиам, ки ба ҳар гуна маълумотҳои беасос, ҳангоматалабию ҳарзагӯии хоинони ватан, ки бо расонаҳои иқтимоии интернетӣ паҳн мекунанд, бовар накунанд. Зеро бо ин амал онҳо аз пайи вайрону ихтилофангезии халқ ҳастанду пешрафту шукуфоии давлату ватан ва мардуми шарифи мамлкатро намехоҳанд.

Маҳкамов С., – аъзои

ҲХДТ дар шаҳри Хуҷанд

Рубрики
Асосӣ Мақола

ХУҶАНД: Пешвои миллат – ҳомии сулҳу дӯстӣ

МАҚОЛА: Фарҳанги сулҳ дар эҷодиёти гузаштагони миллати тоҷик мақоми марказӣ дошта, аксарияти онҳо дар бобати сулҳ андешаҳои ҷолибро аз худ ҳамчун нишонае боқӣ гузоштаанд. Оғоз аз сардафтари адабиёти классик, устод Абўабдуллои Рўдакӣ то осори сардафтари адабиёти муосири тоҷик, устод Садриддин Айнӣ саршор аз ғояи сулҳу дӯстӣ ва ваҳдату ягонагӣ аст.

Таваҷҷўҳ ба арзиши ҳаётӣ ва волои сулҳ дар давраҳои мудҳиш ва хатарноки таърих боз возеҳтару амиқтар таҷассуми худро пайдо кардааст. Дар ин иртибот барои мардуми Тоҷикистон масъалаи сулҳу ваҳдати миллӣ басо аҳамияти баланд дорад. Бинобар сар задани ҷанги дохилӣ дар оғози солҳои 90-уми асри гузашта, ба тамоми сокинони кишвар таъсири бузурги моливу ҷонӣ расонид ва давлатро даҳсолаҳо аз рушд боз дошт. Хушбахтона, бо талошу заҳматҳои зиёди Пешвои миллат муҳатарм Эмомалӣ Раҳмон 27-июни соли соли 1997 дар шаҳри Москав «Созишномаи истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ» ба имзо расид ва Тоҷикистон давраи бисёр ҳам вазнинро паси сар намуд.

Сулҳи ба даст омада на танҳо аҳамияти дохили давлатӣ, ҳамчунин барои Осиёи Марказӣ аз ҷиҳати ҳифзи суботу амнияти минтақа нақши назаррас дошт. Таҷриба ва амалияи ба даст овардани сулҳи миёни тоҷикон минбаъд ҳатто аҳамияти ҷаҳонӣ пайдо намуд, ки онро баъдан коршиносони хориҷӣ модели «Сулҳи тоҷикон» низ номиданд. Ин таҷрибаи давлати Тоҷикистон дар ҷодаи таъмини сулҳ, ба Ватан ва ба макони зисти доимӣ баргардонидани қариб як миллион гурезаҳо ва ташкили ҳамгироии иҷтимоии онҳо аз тарафи ташкилоту созмонҳои бонуфуз, аз ҷумла, Созмони Милали Муттаҳид, Созмони амният ва ҳамкорӣ дар Аврупо воқеъбинона арзёбӣ шуд ва ҳамчун модели нодири сулҳофарӣ эътироф гардид. Дар таҳким ёфтани сулҳи байни тоҷикон саҳми Созмони Милали Муттаҳид ва давлатҳои кафил чун Россия, Эрон, Афғонистон, Покистон, Қазоқистон, Қирғизистон, Туркманистон ва Ўзбекистон низ хеле назаррас мебошад.

Воқеан тарғиби идеяи сулҳу ваҳдат ин як талош барои ҳифзи ваҳдату суботи сиёсӣ, созандагӣ, бунёди ояндаи нек ва мубориза бар муқобили ифротгароиву терроризм маҳсуб меёбад.

Қайд намудан ба маврид аст, ки натиҷаи кўшишу заҳматҳои мурдуми тоҷик ва махсусан Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон буд, ки пойтахти Тоҷикистон – шаҳри Душанбе соли 2002 барои саҳми бузургаш дар эҷоди сулҳ ва сулҳофарӣ соҳиби ҷоизаи ЮНЕСКО ҳамчун «Душанбе – шаҳри сулҳ» гардид.

Имрўз чун мо шоҳиди нооромӣ дар баъзе аз кишвар, аз ҷумла дар Афғонистон ҳастем, ҷомеаи ҷаҳониро зарур аст, дар роҳи ҳалли мушкилотҳо методи гуфтушунидро мавриди амал қарор бидиҳанд ва таҷрибаи давлатҳои дигар, аз он ҷумла, таҷрибаи сулҳи тоҷиконро барои ҳалли муаммои дохилии хеш мавриди истифода қарор бидиҳанд. Дар амалияи сиёсӣ ва дипломатияи ҷаҳонӣ ҳикмати «оташро бо оташ хомўш кардан нашояд», мантиқан бояд мавриди амал қарор гирифта бошад.

Вобаста ба шароити ноороми имрӯзаи Афғонистон, ки дар натиҷаи ба сари қудрат омадани Толибон ҷанги дохилӣ ба вуҷуд омад, ҳоло ягона роҳи осоишта ва ба манфиати мардуми ин кишвар ва минтақа созгор, гуфтушунид ва барқарорсози суботи сиёсӣ мебошад. Идома ёфтани вазъи ноором дар ин сарзамин боз ҳам мушкилот ва ҳалли онро душвортар мегардонад, ки таъсири манфии он на танҳо ба давлатҳои Осиёи Марказӣ ва ба дигар минтақаҳо низ аз эҳтимол дур нест.

Дар ин иртибот ҳоло мо шоҳиди он ҳастем, ки барои ба роҳ мондани суботу амният дар минтақа ва ҷаҳон баъзе давлатҳо ва сарварони сиёсӣ дар баромаду суханрониҳояшон аз сулҳу амният ҳарф мезананд. Вале, мутаассифона баробари тарғиби идеяи барои ҷомеаи ҷаҳонӣ муфиду созанда, аз рӯи гуфтаҳои хеш амал намекунанд. Яъне дар сухан аз сулҳу дўстӣ ҳарф мезанад ва дар амалияи сиёсӣ бар акси он рафтор менамоянд. Чунин рафторро «сиёсати дугона» ном бурдан мумкин аст.

Дар чунин вазъи сиёсии минтақа тарғиби идеяи суботу амният аз ҷониби Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аҳамияти баланди сиёсӣ дошта, он ба нафъи тамоми кишварҳо ва созмонҳои ҷаҳон мебошад. Ҳоло ягона роҳи пешгирии паҳншавии идеологияҳои ифротӣ, терроризму ҷудоихоҳи ва поймол намудани ҳуқуқҳои инсон ҳифзу барқарорсозии суботу оромӣ ва амният дар минтақа ба ҳисоб меравад.

Саидзода Ш.Ш.

аъзои КИ ХХДТ дар шахри Хучанд

Рубрики
Асосӣ Мақола

ХУҶАНД: Доир ба хиёнатҳои ташкилоти экстрамистиву террористии ҳизби наҳзати ислом

МАҚОЛА: Аз даврони ба даст овардани Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон 30 сол сипарӣ мешавад. Дар ин давра Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон таҳти роҳбарии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон мўҳтарам Эмомалӣ Раҳмон барои тараққиёт ва рушди соҳаҳои гуногуни иқтисоди миллӣ як зумра қонунҳо, қарорҳо ва барномаҳои давлатӣ қабул шудаанд,

Ҳар гуна тағйироте, ки дар ҷаҳони пуртазод ба вуҷуд меояд, тасири он хоҳу нохоҳ ба Ҷумҳурии Тоҷикистон низ мерасад. Маҳз бо назардошти чунин воқеоти ҷаҳонӣ Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, ки дар сиёсати байналмиллалӣ аз номи мардуми Тоҷикистон ҳуқуқи сухан гуфтанро доранд, пайваста дар баромадҳояшон аз минбари созмонҳои бонуфузи ҷаҳонӣ перомуни хатарҳои таҳдидкунанда ба амнияти ҷаҳон ва суботу оромии сокинони сайёра ибрози назар менамояд.

Ҷумҳурии Тоҷикистон ба шаҳрвандон, озодии виҷдон, яъне озодӣ, пайравӣ ба динро муҳайё намуд. Ҳар қадар дар ҷомеа барои одамон озодиҳои демократӣ бештар муҳайё гардад, сатҳи муайяни шуурнокии сиёсиву мафкуравии онҳо инкишоф ёфта, доираи ҳуқуку озодиҳои онҳо васеъ мешавад.

Имрўзҳо дар сомонаҳои интернет нафароне фаъолият мебаранд, ки худро бо ном рўзноманигору журналист номида, бо мақсади дар ҷомеа иғвоандозӣ дар саҳифаҳои рўзномаву расонаҳои интернетӣ нисбати давлату ҳукумати Тоҷикистон ҳар гуна суханҳои бардурўғ менависанд. Бояд қайд намуд, ки ин шахсон ҳаминро дарк намоянд, ки онҳоро қувваҳои бегона барои манфиати худ истифода мебаранд ва ҳамин ки онҳо ба мақсади нопоки худ мерасанд, эшонро аз хотир мебароранд.

Аз ин лиҳоз, ба ин шахсони мутаҳамму беинсоф, гуфтанием, ки сухангўиву иғвоангезандаи беасоси худро хотима дода, хулосаи даркорӣ бароранд ва ҳаминро нағз ба эътибор гиранд, ки халқу миллати тоҷик дигар фирефтаи ин гуна шахсони хоину беватан, беинсофу беадолат нашаванд ва ба қадри сулҳу субот, ваҳдату ягонагии ҳамаи қишрҳои ҷомеа расанд. Аксарияти халқи Ҷумҳурии Тоҷикистон тақдири худро дар бунёди давлати дунявӣ мебинад, бинобар ин ҳеҷ шахс ё гурўҳ ҳуқуқи бо роҳи зўрӣ ва ғайриқонунӣ, иродаи ғоя ва тарзи зиндагии худро ба мардум бор кардан ва ё ҷорӣ карданро надорад. Дар ҷамъият ақидаҳои гуногун, динҳои мухталиф, рўзномаву маҷаллаҳо озодона, фаъолият карда метавонанд, танҳо ба шарте, ки мухолифи қонуни давлат ва сохтори он набошанд.

Пас дар шароити мураккаб ва печидае, ки имрӯз сайёраро фаро гирифтааст, вазифаи ҷонии мо аз он иборат аст, ки ҳама якдилу якмаром паҳлў ба паҳлў истода, пайи ободиву гул-гулшукуфоии Ватани азизамон Тоҷикистони соҳибистиқлол саҳми хешро гузорем. Дар асл худшиносу ватандўсти асил бошем ва фирефтаи ҳар гуна дасисабозиҳои ТЭТ ҲНИ ва гурезаву хоинони давлату миллат нагардем. Чунки имрӯзҳо намояндагони он аз берун истода кўшиш намуда истодаанд, ки оромиву осудагии мамлакати моро халалдор созанд. Аммо онҳо ҳаминро бояд дарк кунанд, ки мо аз таърихи талхи гузаштаи начандон дури худ сабақи даркорӣ гирифтаем ва дигар фирефтаи суханҳои иғвоангезандаи ин гурӯҳҳои xиноятпеша намешавем.

Масъалаи амалҳои ғайриинсонии ташкилотҳои экстремистӣ ва террористии байналмилалӣ, ки дар ҷаҳон рўз аз рўз оромию осоиштагии мардумро халалдор карданӣ мешаванд, мо аҳли зиёро ба ташвиш меорад. Бояд тазаккур дод, ки ин ташкилоти ТЭТ бо амалҳои бешарафонаю ноинсофона ва сиёҳдилонаашон мехоҳанд мардуми осоиштаро бо ҳам ба иғво андозанд. Тухми кинаву адоватро нисбати халқу ватан хусусан, дар вуҷуди ҷавонон кишт кунанд. Онҳоро ба доми худ кашида раҳгум намоянд, ба кўчаи сарсониву саргардонӣ ҳидоят кунанд.

Мутаассифона, ин зуҳуроти номатлуб дар байни ҷавонон бештар доман паҳн мекунад ва тақдири ҳазорҳо ҷавонон қурбони беадолатиҳо мегарданд. Аз ин лиҳоз, ҳар як фарди ватандору меҳанпарвар ҳушёрию зиракиро набояд аз даст диҳад.

Воқеан дар назди ҳар фарди Ҷумҳурии Тоҷикистон қонунҳое истодаанд, ки мебояд онро шиори рўз намуд. Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи масъулияти падару модар дар таълиму тарбияи фарзанд», «Дар бораи мубориза бар зидди экстремизм», «Стратегияи давлатии мубориза бо экстремизм ва терроризм барои солҳои 2016-2020» ҳар шаҳрванди моро водор мекунад, ки ҳушёрӣ ва зиракии сиёсӣ дошта бошем. Дар ботин, сурату сирати хеш боварӣ ба ояндаи некро таҷассум карда тавонем. Дар қалби ҷавонон хислатҳои ҳамидаи инсонпарварона, меҳандўстона, меҳнатқариниву эътимоди комилро парварида тавонем.

Ҳамагонро мусаллам аст, ки Тоҷикистон рўзҳои мудҳиштарин – ҷанги шаҳрвандӣ, ҷанги бемаънию сарсонию саргардониро аз сар гузаронидааст. Имрўз сулҳу субот, ваҳдати миллӣ, амниятро соҳиб ҳастем. Ин пешравиҳо, комёбиҳои ба дастовардаи давлату ҳукумат ба осонӣ наомадааст. Ба қадри неъмат, ба қадри оромию осудагӣ бояд расид. Шукрона хонем, ки дар мулки шукуфон, давлати соҳибистиқлол – Тоҷикистон зиндагӣ мекунем.

Хоҷаева М. И.- аъзои

Кумитаи ичроияи ибтидоии

«Сомон» – и шахри Хучанд

Рубрики
Асосӣ Мақола

ЗАФАРОБОД: Ифтихор аз Пешвои ҷавонпарвар дорем

АНДЕША: Эмомалӣ Раҳмон яке аз симоҳои барҷаста буда, дар байни сиёсатмадорони Иттиҳоди давлатҳои Мустақил мавқеи намоёнро ишщол мекунад. Ин беҳуда нест. Тасмими ҷидду ҷаҳди ӯ аз он шаҳодат медиҳад, ки дар Тоҷикистон раванди сулҳ тавре пойдор аст, ки назираш дар ҳеҷ як мамлакате, ки чунин вазъияти муташанниҷ дошт, дида намешавад. Ҳар ончӣ оид ба ин масъала дар Тоҷикистон амалӣ гардидааст, мисоли хубест барои бисёр халқҳову мамолики дунё.

Владимир Путин – Президенти Федератсияи Руссия

Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ –Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон шахсияти барҷастаи таърихи миллат мебошанд, ки дар иҷлосияи XVI –уми Шӯрои олии Ҷумҳурии Тоҷикистон сарвари давлат интихоб гардида, дар бунёди низоми давлатдории Тоҷикистони соҳибистиқлол барқарорсозии сохти конститутсионӣ ба даст овардани сулҳу ваҳдати миллӣ саҳми беназир гузошта тибқи Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон соли 1994 дар асоси овоздиҳии умумихалқӣ аввалин Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб шудаанд. Ин шахсияти беназири миллат дар эъмори давлати соҳибихтиёри демократӣ, ҳуқуқбунёд, дунявӣ ва иҷтимоӣ нақши арзанда гузошта, миллатро аз парокандагӣ, давлатро аз нестшавӣ ва халқро аз ҷанги шаҳрвандӣ раҳо намуда, дар рушди сиёсӣ, иқтисодиву иҷтимоӣ ва таърихию фарҳангии давлати мустақили Тоҷикистон хизматҳои бузурги тақдирсоз намудаанд. Мардуми кишварамон суханони таърихии Эмомалӣ Раҳмонро, ки гуфта буданд: «То вақте ки як фарди миллат дур аз Ватан ва дар ғурбат қарор дорад, ман худро орому хотирҷамъ намеҳисобам» хуб дар хотир доранд.

Сарвари давлат барои миллат ва Ватан, барои нигоҳдории сулҳу оромии кишвар, таъмини шароити зиндагии арзандаи иҷтимоӣ барои тамоми сокинони ҷумҳурӣ, насли ояндасози ҷомеа ҷидду ҷаҳд, заҳмату талошҳо ва хизмати басо бузурге кардаанд.

Солҳои 1993-1996 муҳоҷирони иҷборӣ, ки бар асари муноқишаҳо дар Афғонистону кишварҳои пасошӯравӣ ба cap мебурданд, пурра ба марзу буми аҷдодӣ баргаштанд ва шахсан бо ташаббуси бевоситаи Пешвои миллат мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бо мақсади обод гардонидани хисороти ҷанги шаҳрвандӣ маблағҳои зиёде ҷудо карда шуд.

Билохира 27 июни соли 1997 имзои Созишномаи Сулҳи тоҷикон дар шаҳри Маскав ба вуқуъ пайваст. Ин натиҷаи заҳматҳои шабонарӯзии Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон буд. Роҳбарияти мухолифини тоҷик ба хотири қатъи оташи ҷанги бародаркӯш бо ҳукумат пайваст, барои барқарории харобаҳои ҷанг ва рушду иқтисоди миллат гомҳои боварибахшу устувор гузошта шуд.

Асосогузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бо дилу нияти нек тамоми идораҳои давлатро дар замони бениҳоят ҳассос, ки хавфи пароканда шудани давлат ва аз байн рафтани миллати тоҷик баръало эҳсос мегардид, бар уҳда гирифтанд ва дар як муддати кӯтоҳ шуълаи умедро ба фардои дурахшон дар қалби ҳар як фарди миллат фурӯзон намуданд. Ин буд, ки меҳнаткашон, модарону хоҳарони мушфиқ, пирони рӯзгордидаву ҷавонони навовару щайратманд, чашми ростбин, забони ҳақгӯву табъи нуқтасанҷ ва ҳазорҳо бозуи қавӣ дар зери сиёсати оқилонаашон гирд омада, дар ободиву пешравии Тоҷикистони азиз муттаҳид гардиданд.

Президенти маҳбуби кишвар, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон принсипҳои бунёди сиёсати давлатии ҷавононро бо набзи замон ва руҳи ҷавонон мувофиқ сохта, дар доираи сиёсати созанда ваҳдати миллиро миёни ҷавонон густариш бахшиданд, меҳнати ҳалол ва интизоми қатъиро бунёд гузоштанд, робитаҳои судбахшро бо кишварҳои мутамаддин дар самти ҳамкориҳои ҷавонон боло бурданд ва шаклҳои нави фаъолияти ҷавононро роҳандозӣ намуданд.

Лозим ба тазаккур аст, ки яке аз дастовардҳои асосӣ ва бузурги ҷавонон дар замони соҳибистиқлолӣ таваҷҷӯҳи падаронаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон нисбат ба ҷавонон ва ҳамчун самти афзалиятнок қабул донистани сиёсати давлатии ҷавонон мебошад.

Имрӯзҳо барои мо ҷавонон, иштирок ва фаъолияти мо дар ҳаёти иқтисодиву иҷтимоии мамлакат ҳамаи омилҳо ва шароити иҷтимоиву фарҳангӣ ва иқтисодиву сиёсӣ фароҳам оварда шудаанд. Ва дир ин роҳ, пеш аз ҳама, азму талош ва кӯшишҳои ҷавонони лаёқатманду фаъол, ватандӯсту меҳанпарвари мо нақши ҳалкунанда дорад.

Мо ҷавонони саодатманди диёр бо шукргузорӣ аз чунин фазои ободу озод, аз ин хоки сарзамини биҳиштосо, аз неъматҳои гаронбаҳои ваҳдату Истиқлолияти миллӣ, бо пуштибонӣ аз сиёсати пешгирифтаи дурандешонаи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бо ифодаи ифтихори миллӣ дар роҳи бунёд ва эҳёи давлати навин, ваҳдату ҳамбастагии саросарӣ, ҳифзи муқадасоти миллӣ ва муаррифии кишвар дар арсаи байналмилалӣ талошу ташаббусҳои беназирро ҷонибдорӣ бояд намоем.

Ҳар як ҷавони саодатманди ин сарзамини хуршедиро месазад, ки аз чунин раҳбару Пешвои халқпарвар ифтихору намуда, дар татбиқи дастурҳои созанда дар роҳи рушди кишвар ва ҳифзи истиқлолу ваҳдати миллӣ пешсаф гардида, муҳофизи арзишҳои миллӣ бошад.

Зеро хушбахтии мо ҷавонон дар он аст, сарвари мо пуштибони ҷавонон буда, мо ҷавонон пайравони Пешвои миллт мебошед.

Барҳақ ӯ Исмоили Сонӣ шуда,

Фахри ҳар як тоҷикистонӣ шуда,

Некаъмол аст, садри бебаҳост,

Як назар! Дар ҷеҳрааш Нури Худост.

Шаҳриёр Раҳимзода –

мудири шуъбаи кор бо ҷавонон

   ва роҳбари ТҶҶ «Созандагони ватан»-и КИ ҲХДТ

 дар ноҳияи Зафаробод