Рубрики
Мақола

НЕЪМАТЕ АФЗУН ЗИ ИСТИҚЛОЛ НЕСТ

Соҳибистиқлолӣ ганҷинаи беҳамтост, ки Худованд сӣ сол муқаддам ба миллати сарбаланди тоҷик ато намудааст. Воқеан Истиқлолият барои ҳар як халқу миллати соҳибдавлату соҳибтамаддун неъмати бебаҳост. Маҳз инсон бо шарофати ин неъмати беназир, ки ба ҳар халқу миллат муяссар намегардад, ба қуллаҳои баланди муроди хеш расида, рушд ва ташаккул меёбад. Дар вазъияти мавҷудаи муосир доштани истиқлолияти сиёсӣ яке аз рукнҳои асосӣ дониста мешавад, чунки бе доштани истиқлолияти сиёсӣ ҳеҷ миллате бақои худро ҳифз намуда наметавонад. Барои ҳифзи бақои миллат ва таъмини зиндагии осудаву шоиста ба ҳар як инсон фаҳмиши доштани истиқлолияти сиёсӣ амри ногузир мебошад. Ин нукта аз ҷониби Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон борҳо зикр шуда, аз ҳар як сокини кишвар ҳоҳиш шудааст, ки ба қадри истиқлолият бирасанд ва онро чун «гавҳараки чашм» ҳифз намоянд.  

Ҷумҳурии Тоҷикистон дар баробари комил гардонидани истиқлолияти дохилии хеш инчунин ба рушду инкишоф додани истиқлолияти хориҷӣ низ таваҷҷуҳи бештар менамояд. Тоҷикистон аз рӯзи ба даст овардани истиқлолияти хеш, сиёсати дарҳои бозро пеша намуд, ки ин дар устуворгардонии сиёсати хориҷии кишвар нақши барҷастаро хоҳад гузошт. Имрӯзҳо хушбахтона соҳибистиқлолии кишвари моро зиёда аз 165 давлати дунё эътироф менамояд.

Дар ҳақиқат Истиқлолият Тоҷикистонро бо ҷаҳон ва ҷаҳонро бо Тоҷикистон наздику қарин гардонид. Аз ҷумла, бунёди роҳҳо ҳамчун омили пайвасти манотиқи кишвар ва мамолики ба мо ҳамсоя ва дур, биноҳои замонавӣ, корхонаҳои хурду азими истеҳсолӣ, иншооти бузург ва дигар дастовардҳо самараи даврони соҳибистиқлолӣ мебошанд. Ин ҳама аз сиёсати дурандешона ва хирадмандонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон вобастагии калон дошта, саҳми Пешвои муаззами миллат дар таҳкими сулҳу суботи кишвари азизамон беназир аст.

Аз ҳама муҳим, имрӯз дар кишвари мо сулҳу оромӣ, суботи сиёсӣ, ваҳдату ягонагии миллӣ, рӯҳияи сарҷамъии миллат ва созандагиву бунёдкорӣ ҳукмфармост. Мо бояд аз соҳибистиқлол гаштани давлати хеш шукргузорӣ намоем. Дар шароити кунунӣ моро зарур аст, манфиати миллии худро ҳифз намоем ва истиқлолияти давлатиамонро аз ҳар гуна хатарҳои замони муосир поку беолоиш нигоҳ дорем. Пеш аз ҳама ҷавонони кишвари моро зарур аст, ки зиракии сиёсиро аз даст надиҳанд ва ба ҳар гуна ҳизбу ҳаракатҳои тундраве, ки амнияту осудагии Ватани азизи моро ноором мегардонанд, фирефта нагарданд. Чунки  меваҳои шакарвори истиқлолият – сулҳ, ваҳдат,дустиву ҳамдилӣ, якдилию якмаромӣ, оромиву суботи сиёсӣ, ки  тӯли се даҳсола зина ба зина мустаҳкам гардида истодааст, ба осонӣ ба даст наомадааст. Месазад, ки имрӯз аз соҳибватан ва тоҷику тоҷикистонӣ будани хеш биболему бифахрем. Ва якдилона баҳри пойдорӣ ва боз ҳам устувории истиқлоли миллати хеш зери лаб замзама кунем:

  • Пояндаву ҷовидон бод, истиқлоли Тоҷикистони азиз!

Фирӯза Шерматова

Аъзои фаъоли ҲХДТ

Рубрики
Мақола

Муҳаббат ба Ватан

     Ватан аз гаҳвора ва аз домани модар сар мешавад. Ватан бӯйи модар, садоқати падар ва номуси хоҳару бародар дорад. Ҳамеша бо ёди Ватан будан ва дар ҳавои он зистан шарафу ифтихор аст.

       Вақте, ки шахс вожаҳои зодбум, диёр, кишвар, ватан ва меҳанро ба забон меорад як ҳиссиёти хосае вуҷуди ӯро фаро мегирад ва як шӯълаи муҳаббате қалби ӯро равшан месозад, ки ин муҳаббат ба Ватан аст!

Ватан барои онҳое, ки дур аз Ватан ҳастанд низ азиз аст. Ҳар фард новобаста ба шароити иқтисодиаш берун аз ватан бошад боз ёди зодбумаш мекунад. Вале, афсус ҳастанд онҳое, ки дар ватан зинадгӣ карда, ба ватан меҳре надоранд ва ба ҳар гуна ҳодисаҳои номатлуб шомил гардида, ба Ватани худ хиёнат намуда истодаанд.

                             Ҳар кас ки ба сӯи Ватанаш санг занад,

                             Бар риштаи ҷони падараш чанг занад.

                             Модар Ватану Ватан бедилу бенанг занад.

                             Оне ки зи фарҳанги Ватан фахр накард,

                             Ӯро намаки ин ҳама фарҳанг занад.

Мо бояд ба наврасону ҷавонон фаҳмонем, ки бояд мутаҳҳид,  якдил ва дастҷамъ бошем, ба иғвои хоинон дода нашавем, тамоми кӯшишро ба харҷ диҳем, то ин ки ватани худро аз дасисаҳои душманон эмин нигоҳ дорем. Ватани азизамонро дар арсаи ҷаҳонӣ муаррифӣ карда, рисолати таърихӣ ва эҳсоси масъулияти хешро дар баробари ниёгони гузашта, ҷомеаи имрӯза ва наслҳои оянда  амиқ дарк намуданро фаҳмонем.

 Мо таҳти роҳбарии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон посбони сулҳу субботи кишвар мебошем.

     Ҳамдиёрони азиз!

     Ободию осудагии Ватан ва зиндагии арзандаи мардум ба меҳнати софдилона ва пурсамари ҳар яки мову шумо вобаста аст. Таърих гувоҳ аст, ки дар ҳар давру замон ҷавонон қувваи пешбаранда ва ояндасози ҷомеа буда, дар таҳкими давлатдорӣ, ҳифзи марзу бум, ваҳдату ягонагӣ ва осоиштагии мардум талош варзидаанд. Имрӯз низ чун ворисони арзандаи ин қувваи бузург, ба дастовардҳои даврони истиқлол ва сулҳу ваҳдати миллат арҷ мегузорем. Суханони Презденти кишвар Эмомалӣ Раҳмонро, ки гуфтаанд: «Ба қадри ин Ватани аҷдодию давлати соҳибистиқлол расида, аз гузаштагони сарбаланд ва падару модарони худ бояд дарси сабру тоқат, меҳнату ободкорӣ, ватандорию ватанхоҳию мардонагӣ омузем, Мову шумо бояд фаромӯш насозем, ки падарону бобоҳои мо мушкилиҳои зиёдро аз сар гузаронида, сарбаландона меҳнат намуданд, ба сардию гуруснагӣ тоқат карданд, вале манфиати Ватану миллати худро аз ҳама боло дониста, кору пайкори созандагиро пеш гирифтанд», амалан собит созем.

     Ватани мо тавонист чи қадар ободу зебо бигардад. Ин ҳам маҳсули дасти кист? Маҳсули дасти халқи заҳматкаши Ватани азиз- Тоҷикистон ва сарвари ғамхору адолатпешаамон Эмомалӣ Раҳмон аст.

      Ба хотири таҳкими давлату-давлатдорӣ, ҳифзи дастовардҳои даврони истиқлол, ваҳдати миллӣ, сулҳу суббот ва рушди минбаъдаи иҷтимоиву иқтисодии Ватани азизамон тамоми нерӯи ақлониву ҷисмонии худро равона созем. Бигзор неъмати бузург – Истиқлолият дар дилу дидаи ҳар як сокини Тоҷикистон меҳри Ватанро афзунтар намояд ва бар фарози сарзамини аҷдодонамон то абад зинда бошад!  

Аъзои фаъоли ҲХДТ

Усмонова Г.

Рубрики
Мақола

Изҳорот: 3971 ё 48 % ҷонибдори он ҳастанд, ки қамчинбек тошиев вазифаи имрӯзаашро тарк намояд

Агентии иттилоотии 24.kg дар пайи баҳсҳои тасмим гирифтааст, ки андешаи шаҳрвандони Ҷумҳурии Қирғизистонро бобати сиёсати кунунии ин кишвар нашр намояд.Ин агентии иттилоотӣ бо суолӣ “Кӣ бояд сиёсати калонро тарк кунад?” миёни омма назарсанҷӣ гузаронида истодааст.

Тибқи назарсанҷӣ то санаи 24.07.2021, соати 16:45 ба вақти Тоҷикистан 3971 ё 48 % ҷонибдори он ҳастанд, ки раиси Кумитаи давлатии амнияти миллии Ҷумҳурии Қирғизистон Қамчинбек Тошиевсиёсати имрӯзаи ин кишварро тарк намояд.

852 ё 7% дар назарсанҷи ҷонибдории худро ҷиҳати аз мансаби Президент сабукдӯш шудани Содир Жапаровро иброз намудаанд.

Тавре огоҳ ҳастем, миёни корбарони шабакаҳои иҷтимоӣ масъалаи ихтилоф байни рафиқон баррасӣ мешавад. Ба андешаи корбарони иқтимоӣ Ҷумҳурии Қирғизистонро наметавон байни Қамчинбек Тошиев ва Содир Жапаров тақсим намуд. Собиқ Вазири собиқи кишоварзии ин кишвар Тилек Токтогазиев қайд кардааст, “Агар Ҷапаров бо як мавқеъ сухан гӯяд, пас Ташиев нишастҳои матбуотӣ мегузаронад, гӯё ки ваколатҳои президентро ба ӯҳда гирифта, баъзан фикри худро бар зидди мавқеи Ҷапаров баён мекунад”.

Сиёсати кунунии Ҷумҳурии Қирғизистон бо роҳбарии президенти кунунии он ва раиси Кумитаи давлатии амнияти миллии то куҷо идома мекунад дар дурномаи ин кишвар муайян нест.

Шаҳрзод Баҳорӣ

аъзои фаъоли ҲХДТ

Рубрики
Мақола

​Укрепление дружбы и добрососедства является главной целью внешней политики Республики Таджикистан

Одной из затяжных проблем, которая является очень важной составляющей в двусторонних отношениях Республики Таджикистан и Республики Киргизстан это решениевопросовсвязанныхсюридическимоформлением государственной границы между этими государствами.В феврале 1997 года была создана была созданакиргизско- таджикская Межправительственнаякомиссияпокомплексномурассмотрениюдвусторонних международных отношений .Для ведения переговоровпо определению государственных границ между этими государствами по итогам двух встреч межправительственной комиссии были созданы отдельные рабочие группы для решения вопросов связанных с пограничными вопросами. В советском пространстве как бывшие союзные республики Республика Таджикистан и Киргизская Республика не имели никаких споров связанных с территорией, но после объявления независимости обеих государств на повестке дня появился вопрос о процессе деления государственных границ.

Ввиду огромной важности указанной проблемы 7 марта 2000 г. на заседании ПравительстваТаджикистана был утверждён состав таджикской части таджикско-кыргызской межправительственной комиссии по сотрудничеству и комплексному рассмотрению двусторонних вопросов. А 18 сентября это гоже года Правительство Таджикистана на своём очередном заседании утвердило состав правительственной делегации страны напереговорах поделимитации и демаркации государственной границы между Республикой Таджикистани Кыргызской Республикой.

Конфликт который произошел в апреле этого года на таджикско-кыргызской границе не должно повлиять на развитие международных отношений между нашими государствами, таккак все должно решатся путем мирных переговоров путем созидательной дипломатии во имя стабильности и процветания региона, потому что укрепление дружбы и добрососедства является главной целью внешней политики Республики Таджикистан.

Рубрики
Мақола

Таджикский народ не верит провокациям

Сегодня в мире существуют очень много глобальных проблем как терроризм, экстремизм , наркотрафик и другие, которые должны решатся согласованно, всеми государствами, так как одно государство не сможет противостоятьэтим явлениям.

Для развития и безопасности страны и защиты от разных явлений Правительство Республики Таджикистан во главе с Основателем мира и национального единства , Лидером нации многоуважаемым Эмомали Рахмоном делают все необходимое. События 90-ых годов ХХ-го века доказали что мир и согласие в Таджикистане может служитьистинным примером мира и созидания для других государств. Благодаря созидательной политике нашего Президента можно с уверенностью сказать, что таджикский народ знает очень много личностей, которые внесли свой невесомый вклад в процветание нашегогосударства .

Стоит подчеркнуть, что каждое государство имея достойного лидера, который может вывести государство на высокий уровень развития и тем самым сохраняя мир и спокойствие в стране заслуживает весьма высокого уважения внутри государства и внешне.

Но несмотря на это, в обществе встречаются такие люди которые не могут видеть этого развития всегда хотят внедрить свои экстремистские взгляды на граждан и особенно молодежи. Живя в каком-то европейском государстве распространяют свои необоснованные выводы против государства. Но хотелось бы отметить,что таджикский народ уже знает об их действиях и не верит этим провокациям. Поэтому не надо поддаватьсяпровокациям извне, нужно достойно жить и работать во имя процветания и развития государств. Великий Таджикский народ поддерживает миролюбивую политику нашего Президента и верит в светлое и мирное будущее.

Мехримох Ватанзода

Рубрики
Асосӣ Мақола

Дӯстие, ки иродаи сиёсӣ эҳё кардааст

АНДЕША: Ин бегоҳ наворҳои боздиди расмии Президенти Ҷумҳурии Ӯзбекистон аз Душанберо дидем ва рӯзҳои ифтитоҳи гузаргоҳи сарҳадии Саразм – Ҷартеппа ба ёдамон омад.

… Он рӯз пирамарде чун ба хоки Тоҷикистон қадам гузошт, нишаст, даст ба замин бурд ва ба чеҳрааш кашид. Байни издиҳом ба ӯ наздик шудем, чашмонаш ашколуд буд ва бо овози ларзон ба сарони ду давлат- Эмомалӣ Раҳмон ва Шавкат Мирзиёев, дуои ҷондарозӣ мекард. Он рӯз садҳо нафар аз ду ҷониб ҳоли он мӯйсафедро доштанд, ашки шодӣ мерехтанд.

Аз он рӯз се солу се моҳ сипарӣ шуд ва байни ду давлати ҳамҷавор роҳ дар ҳамаи гузаргоҳҳои сарҳадӣ боз шуд. Дар ин байн дар муносибатҳои сиёсӣ, иқтисодию тиҷоратӣ ва фарҳангии Тоҷикистону Ӯзбекистон гардиши куллӣ ба вуҷӯъ омад. Ва тавре дар оғози барномаи муштараки консертии “ Шоми дӯстӣ” сарони ду давлат таъкид доштанд, муомилоти иқтисодию тиҷоратӣ 30 маротиба афзуда, ба рағми хуруҷи пандемияи коронавирус ба 500 миллион доллари ИМА расид ва дар ин боздид боз беш аз 30 қарордод ба имзо расид, ки арзиши онҳо беш аз 1 миллиард долларро ташкил медиҳад. Ҳоло 200 корхонаи муштараки Ӯзбекистону Тоҷикистон фаъолият мекунанд.

Муҳимтар аз ин дар ин боздид ду ҷониб ба қарордодҳое имзо намуданд, ки татбиқи лоиҳаҳои бузургро дар соҳаи энергетика, саноати истихроҷи маъдан, мошинсозӣ, нақлиёт, равуои шаҳрвандон пешбинӣ менамоянд. Яке аз онҳо бунёди ду нерӯгоҳи барқи обӣ дар рӯди Зарафшон аст. Яъне захираҳои азими обӣ ва энергетикии Тоҷикистон на чун собиқа барои давлати ҳамсоя низоъбарангез, балки заминаи муносиб барои густариши равобити дӯстию ҳамҷавории манфиатбахш барои ҳар ду ҷониб гаштааст.

Илми сиёсатшиносӣ муносибату равобити давлатҳоро танҳо дар манфиат медонад. Барҳақ, ҳамин тавр ҳам ҳаст. Дар муносибати Тоҷикистону Ӯзбекистон ба ҷуз он ки равобиту ҳамкории иқтисодию тиҷоратӣ ба манфиати ҳарду ҷониб ҳаст, боз падидаи дигаре, ки аз умқи таърих маншаъ мегирад ва нодида гирифтани он бар зарари онҳост, ҷойгоҳи хоса дорад. Ин муносибати хешутабории халқҳои ду давлат ва муштаракоти таърихӣ, фарҳангӣ, динию мазҳабӣ ва забонӣ низ ҳаст. Дар ҳарду давлат миллионҳо нафар худро тоҷик ва ӯзбек муаррифӣ мекунанд. Дар ҳамон барномаи ҳунарии “Шоми дӯстӣ” ҳозирин ҳам дар ҳавои суруди тоҷикӣ арғушт мерафтанду ҳам ӯзбекӣ, ҳофизи тоҷик ба ӯзбекӣ месуруду ӯзбекистонӣ ба тоҷикӣ. Аз ин ҷост, ки Шавкат Мирзиёев дар оғози ин барнома муносибатҳои ҳамҷаворӣ ва бародарии ҳалқҳои ду давлатро дар ҷаҳон намунаи нодир унвон кард. Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон таъкид доштанд, ки мо кӯмакҳои билоивази Ӯзбекистонро дар давраи пандемияи коронавирус фаромуш намекунем.

Дар рӯзи нахустини боздид сарони ду давлати дӯст ба таври маҷозӣ бинои маркази табобатиро дар ноҳияи Қубодиёни Тоҷикистон, ки ҷониби Ӯзбекистон бо навтарин таҷҳизоти ҳозиризамон бунёд кардааст ва бинои муассисаи таълимиро дар ноҳияи Ургути Ӯзбекистон, ки Ҳукумати Тоҷикистон бо меъёрҳои байналмилалӣ сохтааст, мавриди истифода қарор доданд.

Ҳамаи ин самараи иродаи неки сиёсии сарони ин ду давлати дӯсту бародар аст. Маҳз ҳамин иродаи сиёсӣ имконият фароҳам овард, ки кӯргиреҳи мушкилоти сарҳадии ду давлат бо муросою мадоро баррасӣ ва ҳаллу фасл шавад, аз садҳо километри сарҳади Ӯзбекистону Тоҷикистон минаҳо, ки боиси марги даҳҳо нафар шаҳрвандони ду ҷониб гашта буданд, барчида шаванд. Ҳанӯз ҳангоми сафари нахустини Президенти Ӯзбекистон ба Душанбе сарони давлатҳо бо хушнудӣ изҳор дошта буданд, ки байни онҳо ягон мушкилоти баҳсбарангез боқӣ намондааст. Ин гиреҳ , ки солҳои зиёд зам шуда, ба кӯргиреҳ табдил шуда буд, дар фурсати кӯтоҳтарин кушода шуд.

Ин ҷо ғайриихтиёр муносибати ҳамсояи дигарамон пеши назар меояд, ки бо вуҷуди муносибати некхоҳонаю сулҳдӯстонаи Тоҷикистон, иродаи сиёсии Пешвои миллати мо ҳанӯз ҳалнашуда боқӣ мондааст. Яъне иродаи сиёсӣ бояд дуҷониба бошад, дар ин сурат ҳалли мушкилот осонтар сурат мегирад.

Ҳамин иродаи сиёсии дуҷонибаи ду сарвари давлат, ду лидери сиёсӣ буд, ки имрӯз Тоҷикистону Ӯзбекистон ба татбиқи лоиҳаҳои азиме даст задаанд ва ё пешбинӣ кардаанд,ки даҳ сол қабл дар ин бора ҳатто орзу намекардем.

Ҳамин иродаи сиёсӣ буд, ки хоҳишу мароми халқҳои ду мамлакат дар сиёсати давлатҳо ба ҳам омад.

Ҳамин иродаи сиёсӣ буд, ки дигар дар симои ҳамдигар душманро намеҷӯем.

Ҳамин иродаи сиёсӣ буд, ки миллионҳо нафар дидаҳои ташнаи дидори ҳамдигар аз ду ҷониби сарҳад ба дидори ҳам расиданд.

Ҳамин иродаи сиёсӣ буд, ки имрӯз ин ду сиёсатмадори сатҳи ҷаҳонӣ барои мардуми ду ҷониб чун қаҳрамон шинохта мешаванд.

Ҳамин иродаи сиёсии Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва Президенти Ҷумҳурии Ӯзбекистон , муҳтарам Шавкат Мирзиёев аст, ки мо ба ояндаи муносибатҳоямон бо умед ва назари нек менигарем.

То бод чунин бодо!

Мурод Шукурзода,

раиси КИ ҲХДТ дар шаҳри Панҷакент, узви Маҷлиси миллии Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоқикистон.

Рубрики
Асосӣ Мақола

ЛАЪНАТ БА КАСЕ, КИ АЗ ВАТАН КАНДА ШАВАД…

ИЗҲОРОТ:  Хоин ва муттаҳам будани Муҳаммадиқболи Садриддин, Муҳиддин Кабирӣ ва Мирзои Салимпуро медонистам вале намеданистам, ки онҳо барзамми ин яке оқи падар, дувумӣ оқи модар ва саввумӣ бошад оқӣ додар шудаанд. Ин се нафар имрӯз аз хориҷа истода бо ҳар гуна роҳҳои фитнаангез ва дурӯғу найрангҳо мехоҳанд боз дар Тоҷикистони орому тинҷ, нооромию ҷангу кушторро пиёда созанд. Аслан ҷойи тааҷҷуб ҳам нест, ки чӣ гуна ин се нафар аз тоифаҳои оқгардида шуда бошанд, зеро онҳо агарчи пештару имрӯзҳо оиди дифои ҳуқуқҳои динии мардуми кишвар ва ё пиёда кардани фармудаҳои дини мубини ислом дар байни ҷомеа суханронӣ мекарданд, ё суханронӣ карда истода бошанд ҳам, аммо онҳо худ аз таълимоти дин ва ҳақиқати шариати ислом фарсахҳо дур ҳастанд. Бинобар ин, чӣ гуна гуноҳи кабира будани «оқ шудан»-ро шояд хуб дарк накардаанд. Онҳо суханбозу ваъдахилоф доиммо миллати моро сарзаниш мекунанд. Магар худ фикр намекунанд, ки барои беҳбудии мардуми тоҷик чӣ кореро ба анҷом расонидаанд. Магар роҳҳоро обод кардаанд, магар заводу фабрикаҳо таъсис додаанд ва ёмактабу боғчаҳо кушодаанд? Ҳаргиз не. Пас чаро ин қадар тӯтивор ваққос мезананд.

Ҳаррӯз зи худ бипурс агар ту марди

Ки имрӯз чи хизмате ба мардум кардӣ.

Шарм доред бе ору бе номусон. Як сӯм ҳам барои беҳбудии Ватанатон сарф ҳам накардаед. Сарф кардан он сӯ истад, хатто хизмат ҳам накардаед. Пас бо кадом рӯ ин қадар ҳам аз минбарҳо истода ҳарф мезанед хоинони миллат. Шумо барои беҳбудии кишваратон ягон кор накардед. Шумоён ақалан лоиқи дуои падару модари хеш нагаштетон. Агар фикр кунем Шумо алакай Худозада ҳастетон. Зеро бадарға аз кишвареду байни миллати худ беобрӯ ҳастад. Ин худаш аллакай ҷазои сахт аст.

Лаънат ба касе, ки аз Ватан канда шавад.

Афтад ба ғарибиву ба кас банда шавад.

Дар урфият мегӯянд, ки «Домони дурӯғ кӯтоҳ аст» ё худ «Офтобро бо домони олуда пӯшида намешавад». Мардуми Тоҷикистон медонанду огоҳанд, ки он муттаҳамон ки ҳастанд. Бархе аз ҳамватанони мо, пайравӣ ба Кабирии хоину пайравонашон аъзои ба ном “Паймони миллӣ” (наҳзатиёну гурӯҳи 24) намудаву аз ҳақиқати ҳол фарсахҳо дуранд, рӯзе пушаймон хоҳанд шуд. умед бар он дорам, ки гуфтаҳои мо ба гӯши онҳо мерасаду онҳо аз ин роҳашон бармегарданд. ман ба ҳамаи ҷавонони кишвар муроҷиат намуда гуфтаниям, ки зиракии сиёсиро аз даст надиҳанд ва ба ҳар гуна овозаҳо бовар накунанд. Зеро Муҳаммадиқболи Садриддин, Муҳиддин Кабирӣ ва Мирзои Салимпур душманони миллат ҳастанд.

Биоишаи Назар

аъзои ТҶҶ “Созандагони Ватан” – и шаҳри Хуҷанд

Рубрики
Асосӣ Мақола

ИСТИҚЛОЛ: “ВАҲДАТИ МИЛЛӢ КАФИЛИ ХУШБАХТИҲОСТ”

АНДЕША: Дар ҷаҳони ноорому пурҳаводиси муосир ваҳдати миллӣ ва суботу оромӣ барои мардуми мо омили бунёдии дастовардҳои навин, татбиқи нақшаҳои стратегӣ, кафили боэътимоди амнияти давлат ва ҷомеа, зербинои иқтисодиёту иҷтимоиёт ва шарти асосии пешрафту ободии кишвари азизамон мебошад.

Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон

Дар ҳақиқат, сулҳу амониву тинҷӣ, ваҳдати миллӣ, субот беҳтарин ва арзишмандатарин дастовард ва муқаддасот барои инсон мебошад, зеро аз сулҳу ваҳдати миллӣ дигар ҳама кор ва нақшаҳои нек сарчашма мегиранд ва агар дар раванди зиндагонӣ ҳам гӯем дили инсон аз сулҳу ваҳдат ва амният оромиш мегирад ва даст ба кору фаъолият гарм мешавад, вагарна, ҳаёт чун торикистон аст.

24 сол муқаддам дар саҳифаи таърихи миллати тоҷик низ ин падидаи софу беолоиш, ин натиҷаи заҳматҳои ватандӯстона ва дурандешона, яъне Рӯзи ваҳдати миллӣ ба миён омад ва ростӣ сокинони кишвар бо умед ба ояндаи нек маҷрои зиндагии хешро тағйир доданду комёбиву хушбахтиҳои навин рӯйи кор омаданд. Зеро дар ин марзу бум хандаи беиллат, шодиву нишот ва орзуҳо қариб ба нести рафта буд.

Душвор буд, дар ҳақиқат душвор. Ҷанге, ки бештар аз 150 ҳазор нафарро кушт, 1 миллион нафарро муҳоҷири иҷборӣ кард, 500 ҳазор нафар кӯдаконро бесарпаноҳу бекас кард ва хисоротҳои дигари равонӣ ва иҷтимоиву иқтисодӣ, ки ҳисобшаванда нестанд ба сари ин мардум овард, тамоми умедҳоро ба рахтбандӣ аз ин хок қоим карда буд.

Ва хушбахтона ба ин ҳама бедодгариҳо ваҳдати миллӣ анҷом бахшид ва дар дилу дидаи мардуми кишварамон чун оби ҳаёт нақш бастааст. Дар мавриди сулҳ навсандаи машҳур Марк Твен менависад, ки “ Сулҳ, хушбахтӣ, бародарии одамон асоси талаботи ҳаёти комил мебошад.” Дар ба даст омадани ин азми қавӣ ва роҳи ноёбу қиммат ва мавҳуми асосии ҳаёти имрӯзаи мо нақши Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон асосӣ аст. Зеро бо иродаи бузурги ватандӯстона ва ҷавонмардона Сарвари давлатамон тавонистанд бо қувваҳои даргир ва мусаллаҳ давоми 40 моҳ гуфтушунид анҷом диҳанд ва ин хидматҳо ва дилу нияти пок ва муҳаббат ба Тоҷикистон натиҷаи дилхоҳ дод ва 27-уми июни соли 1997 дар шаҳри Маскав Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризояти миллӣ дар Тоҷикистон ба имзо расид. Бо имзо гардидани ин Созишнома раванди рушди босуботи соҳаҳои мухталифи хоҷагии халқи кишвар, худшиносии миллӣ, маърифатпазирӣ, ободиву озодӣ ва амният дигар бора ба Ватани азиз баргашту Тоҷикистони азиз қомат рост кард.

Агар Истиқлолияти давлатӣ муқаддасоти аввалия барои миллати тоҷик бошад пас ваҳдати миллӣ ҳамболу ҳамсони ӯст. Ҳифзи ягонагии миллатро танҳо ваҳдати миллӣ тавонистааст ба ҷомеа бирасонад. Ба дурустӣ қайд бояд кард, ки сулҳу ваҳдати миллӣ ба ҷанги хонумонсӯз хотима бахшид.

Қайд бояд намоям, ки ҷанг дар ягон марзе ё манзиле ба фоидаи инсон набуда, фақат метавонад зарари ҷисмониву руҳиву иқтисодиву иҷтимоӣ расонад. Махсусан дар кишвари мо он давра ҷанг хисороти ногуфтанӣ овардааст. Наворҳои тариқи телевизион инъикосшуда, ки бозгӯи ҳамон солҳост, хотираҳои шадиди мардум аз он рӯзҳоро вақто тамошо мекуниву мефаҳмӣ, хулоса танҳо ҳамин аст, ки ҳиммат, ҷавонмардӣ, некбинӣ, дӯст доштани миллату Меҳан ҳама ба тавоноии Пешвои миллат зам гардидаву ҷони худро дар хатар гузоштаанд. Пеши роҳи ҷанг гирифтан на кори осон буд дар такя бо мардуми ҷангзада ва саргардон!

Ҳоло кунун бархе аз нокасон дар хориҷи миллат ба бадбиниву туҳматбофӣ машғул гаштаву чанде ҷавони бетаҷрибаву гумроҳро, ки аз г.. бештар нестанд ҳамроҳи худ гирифта, миллату ватан мехонанд. Бовар дорам, ки ин чоплусакҳо агар замони ҷанги шаҳрвандӣ мебуданду овезон ҷасадҳои даридашуда, занҳои қисм-қисм кардашуда, ҳавзҳои пур аз мурда ва дигар ҷиноятҳо, ки қариб ба рафтори маъмулӣ одат шуда буданд медиданд мефаҳмиданд, ки осон набудааст “ҷор”-ҳои беҳуда ва мушт бардоштан. Имрӯз Кабириву дигару дигараш даъвои миллат мекунад ва тарафи дигари сулҳро ба Оппозитсия шабоҳат медиҳад. Агар тарафи дигар ин миллатро эҳтиром менамуд хунрезӣ мекард. Террористони мусаллаҳро аз кишварҳои исломӣ даъват мекард? Зидди кӣ?

Бо ифтихор қайд менамоям, ки Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ дар кишвари азизамон Тоҷикистон ҳастанд ва ин рисолати он кас нақшаи кору фаъолияти ҳар як сокини бонангу номуси Ватан ҳаст.

Касе, ки ноҷуриҳои он давраро таҳаммул кард, давлати паснишаста аз тамоми соҳаро ба ҷону дил қабул кард, ҷоннисориҳо, худшикастанҳо ва дигар амалҳои инсондӯстонаро барои ин Ватан анҷом дод ва асосан худро фидо кард, кист? – Эмомалӣ Раҳмон аст.

Ба ҳамин хотир бояд аз ин сиёсати созанда ва дурбинонаву ватандӯстона ҳимоят намоем, ки қарзи фарзандии мост. Мо бо Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ифтихор дорем!

Поянда бод, сулҳу осоиштагӣ дар кишвар!

Поянда бод, сиёсати дурбинона ва меҳанпарварона.!

Муҳаммадҷон НИЁЗЗОДА,

раиси КИ ҲХДТ дар шаҳри Истиқлол

Рубрики
Асосӣ Мақола

ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН ДАР 30 – СОЛИ СОҲИБИСТИҚЛОЛӢ

АНДЕША: Дар таърих пайдост нафарони хирадманду оқил, сиёсатмадорону сарварони тавоно, ки бо санъати идоракунии кишвари худ ва бунёди як ҷомеаи ободу пешрафта ва амну тавоно нақши мондагон гузоштаанд.

Чунин нафарон, ки барои амну осудагӢ ва пешрафту гул-гул шукуфоии мамлакати хуб хидматҳои арзандаву шоён намудаанд, таърихи башарият низ имрўз онҳоро ба некӣ ёд мекунад.

Сухан мавриди таърих ва хотироти он рафт, бояд тазаккур дод, ки ҳар аср дар хотироти таърих бо худ ҳангомаҳои гуногунии ногаҳониро дорост. Яке аз чунин хотироти ногаҳонии таърихӢ, ки дар ҷомеаи ҷаҳонӣ дигаргуниҳо ва тағиротҳои комилан навро ба вуқуъ овард, ин дар охирҳои қарни хх ва ибтидои асри ххi яъне, паз аз бештар аз 70 сол арзи ҳастӣ, пошхурии иттиҳодияи абарқудрати шўравӣ буда, рўйдоди мазкур дар таърихи башарият ҳангомае сохт. Зеро ин воқеиёту дигардунӣ бо ҳузури ғайримунтазираи худ бархе аз кишварҳои мамоликро бо кашмакашу муқовиматҳои сиёсӣ ва бўҳронҳои иқтисодӣ рў ба рў намуд, ки раҳоӣ аз он кори мушкил ва заҳматҳои хастанопазиру шабонарўзиро тақозо дошт. Мавриди зикр аст, ки ҳодисаи мазкур дар ниҳоди сарварони ояндаи кишварҳои акнун озод навмедию рўҳафтодагӣ ва тарсу изтироб аз ояндаи кишвари худ фаро гирифт. Миллати тоҷик низ дар ин тундбоди шубҳаву гумонҳо, ҳаросу ноумедиҳо дар канор набуд.

Маҳз аз чунин ҳолат ва рўҳияи шикастаи роҳбарони онвақта, иғвогарону ҷудоихоҳони дохиливу хориҷии кишвар ба хуби истифода намуда, миллатро бо иғвою дасиса ба ҷанги таҳмилии шаҳвандӣ оварда расониданд, ки дар натиҷа беш аз сад ҳазор шаҳрвандони мо кушта шуда, қариб як миллион нафар иҷборан хонаву дари худро тарк намуда, ба кишварҳои ҳамсоя фирор намуданд. Мувофиқи ҳисобҳо ҷанги шаҳрвандӣ ба иқтисодиёти мамлакат, дар маҷмўъ, беш аз 10 миллиард долари амрикоӣ зиёни моддӣ расонид, ки он замон 105 маротиба аз буҷети соли 1995 зиёд буд. зиёда аз 30 ҳазор хонаи истиқоматӣ сўзонида, садҳо биноҳою иншоот, заводу фабрикаҳо, муассисаҳои тиб, маориф ва идораҳои давлатӣ ва дигар муассисаҳои зиёде харобу валангор гардиданд. Зарари маънавии ҷанг ҳадду ҳисоб надорад. Зеро бар асари он даҳҳо ҳазор модарон аз фарзандонашон, даҳҳо ҳазор занон аз шавҳаронашон маҳрум гардида, зиёда аз 55 ҳазор кўдакон ятим монданд.

Вазъи сиёсии тоҷикистон ҳамчун давлат дар он солҳо хатарбор гардида, боқи мондани он ҳамчун кишвари соҳибистиқлоли зери суол буд. ҳатто талошҳои ҷудоихоии минтақаҳои кишвар низ ба назар мерасид, эҳтимоли пора пора гардиданаш аз назар дур набуд.

Хушбахтона дар чунин як вазъияти хатарбор, ки эътимоли аз байн рафтани мамлакат вуҷуд дошт, фарзанди фарзонаи миллат, ки имрўз пешвои барҳақи миллат аст, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон суккони давлатдориро ба даст гирифт. Дар чунин айёми мураккаб, ки ду роҳбарони қаблӣ таҷриба карда буданд, идора намудани давлат кори саҳлу осон набуд. вазъият чунон пурпечутоб буд, ки ҷонфидоӣ ва аз худ гузаштанро тақозо дошт. Пас аз бастани созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ вазъияти кишвар зери роҳбари Асогузори Сулҳу Ваҳдати Миллӣ – Пешвои Миллат Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон то андозае ором гардид.

Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки навакак аз вартаи ҷанги шаҳрвандӣ раҳо шуда буд, ба сарвари давлат лозим омад, то ҳалли масоили мубрами иқтисодиву иҷтимоӣ, аз қабили баромадан аз бунбасти камуникатсионӣ, баланд бардоштани ҳаҷми истеҳсолоти кишоварзӣ, таъмини истиқлолияти энергетикӣ, дар сатҳи зарурӣ нигаҳдошти иқтидори илмию фарҳангӣ, тайёр намудани ҷойҳои нави корӣ, баргардонидани гурезаҳо ва бо ҷойҳои зисти доимӣ таъмин намудани онҳо, боз садҳо кору ташвишҳои дигарро ёбад.

Боиси зарфароз аст, ки инак Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун давлати соҳибистиқлол имрўз дар остонаи таҷлили ҷашни бошукўҳи миллӣ, 30-умин солгарди истиқлоляити давлатӣ қарор дорад.

Мавриди қайд аст, ки Ҷумҳурии Тоҷикистон зери Роҳбарии Асосгузори Сулҳу Ваҳдати Миллӣ – Пешвои Миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Раиси Муаззами Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон Дар 30 соли сиҳибистиқлолӣ ба арзишмандтарин дастовардҳои миллӣ, аз қабил барқарор намудани сулҳу суботи комил, ваҳдати пойдории миллӣ, таъмини рушди устувори иқтисодиву иҷтимоӣ, таҳкими худшиносиву худогоҳӣ ва болоравии ҳисси ватандўстиву ватандорӣ ноил гардид. Асосгузори Сулҳу Ваҳдати Миллӣ–Пешвои Миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷи¬кис¬тон Муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон истиқлоли давлатиро “арзишмандтарин дастоварди миллати фарҳангсолор ва куҳанбунёди тоҷик” дар замони муосир шумурдаанд. Дар муддати 30 сол Тоҷикистон ба комёбиҳои назаррасе ноил гардид, ки беҳтарин дастовардҳоро номбар кардан мумкин аст:

ДАСТОВАРДҲО ДАР САМТИ СИЁСАТИ ХОРИҶИВУ ДОХИЛӢ

Сиёсати хориҷиву дохилии Ҷумҳурии Тоҷикистон аз оғози соҳибистиқлолии кишвар то ба имрӯз яке аз василаҳои асосӣ ва муҳимтарини муаррифии кишварамон ҳамчун давлати пешбарандаи сиёсати «дарҳои кушода» дар арсаи байналмилалӣ мебошад. Ба шарофати сиёсати «дарҳои кушода», ки ҷавҳари равобити байналмилалиро ташкил медиҳад, Ҷумҳурии Тоҷикистон тавонист бо аксари давлатҳои дунё муносибатҲои нек ва ҳамкориҳои судманди гуногунҷанбаро дар соҳаҳои гуногун ба роҳ монда, тақвият бахшад.

Дар самти хориҷӣ:

– дар харитаи сиёсии Ҷаҳон зуҳур намудани Тоҷикистон Ҳамчун давлати соҳибистиқлол, ба узвияти комилҳуқуқи Созмони милали Муттаҳид пазируфта шудани он;

– сулҳи тоҷикон – дастовард ва намунаи сулҳи нодир барои ҷаҳониён;

– Ҷумҳурии Тоҷикистонро 192 давлати дунё чун кишвари соҲибистиҚлол эътироф кардааст;

– дар соли 2013 равобити дипломатӣ дар маҷмўъ бо 128 кишвар барқарор гардида буд, ки дар соли 2020 Тоҷикистон тавонист ин шумораро ба 179 оварда расонанд. Тоҷикистон ҳамчунин узви комилҳуқуқи ҷомеаи ҷаҳонӣ гардид ва кишварҳои ҷаҳон тоҷикистонро ҳамчун давлати мустақилу ташаббускор эътироф карданд;

– Амалисозии ташаббусҳои байналмилалии Ҷумҳурии Тоҷикистон вобаста ба масъалаҳои амният, об, экология, ҳифзи пиряхҳо, тағйирёбии иқлим ва ташаккули дипломатияи об ҳамчунҷавҳари нодири пешбурди сиёсати хориҷии Тоҷикистон дар ҷаҳон;

– 27 январи соли 2015 бо Фармони Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон таҳти №332 Консепсияи нави сиёсати хориҷии Ҷумҳурии Тоҷикистон қабул гардид, ки дар он бо дарназардошти таҳаввулоту тағйироти дар арсаи байналмилалӣ бавуҷудомада, Ҳадафу мақсадҳо ва самтҳои асосии сиёсати хориҷии кишвар муайян карда шудаанд. Консепсияи нави сиёсати хориҷии ҷумҳурии тоҷикистон маҷрои раванди татбиқи манфиатҳои миллиро дар сиёсати хориҷии давлат муайян ва мушаххас намуда, боиси комёбиҳои назарраси кишвар дар сиёсати байналхалқӣ шуд;

– дар ин давра Тоҷикистон бо шаш кишвар шарикии стратегӣ барқарор намуд, ки ин аз самаранокии Ҳамин марҳилаи тарихии сиёсати хориҷии кишвар ва дипломатия дарак медиҳад. Ҷумҳурии Тоҷикистон бо як Қатор кишварҳо, аз Ҷумла Русия, ҷумҳурии Қазоқистон, ҷумҳурии Мардумии Чин, Туркманистон, ҷумҳурии Ўзбекистон ва Белоруссия эъломияи муштараки шарикии стратегиро ба имзо расонид, ки дар натиҷаи он қадамҳои сифатан нав дар самти таҳкими сиёсати дўстона бо ин давлатҳо гузошта шуданд.

боиси хушнудист, ки Тоҷикистон дар даврони истиқлолият узви комилҳуқуқи созмони милали муттаҳид, созмони умумиҷаҳонии савдо, созмони ҳамкориҳои шанхай, иттиҳоди давлатҳои мустақил, созмони аҳдномаи амнияти дастаҷамъӣ, машварати ҳамкориҳо ва тадбирҳои боварӣ дар осиё, долони нақлиётии аврупо-қафқоз-осиё, созмони амнияту ҳамкорӣ дар аврупо, созмони ҳамкориҳои иқтисодӣ, ҳамкории иқтисодии минтақавии осиёи марказӣ, хазинаи байналмилалии наҷоти арал ва бисёр созмонҳои бонуфузи ҷаҳонию минтақавӣ гаштааст.

Дар самти дохилӣ:

– қабули Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон;

– хотима додан ба ҷанги таҳмилии шаҳрвандӣ, барқарорсозии ҳокимияти конститутсионӣ ва тамоми шохаҳои ҳокимияти давлатӣ, таъмини фазои сулҳу оромӣ, ваҳдат ва ҳамдигарфаҳмӣ дар кишвар ва ба намунаи таҷрибаи нодир барои ҷаҳониён табдил ёфтани сулҳи тоҷикон;

– барқарор гардидани шохаҳои ҳокимияти давлатӣ

27 июни соли 1997 созишномаи истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ байни ҳукумати ҷумҳурии тоҷикистон ва мухолифин имзо гардид;

– сарвари кишвар эмомалӣ раҳмон муаллифи чор ташаббуси бузурги ҷаҳонӣ мебошад: “Соли Байналмилалии Оби Тоза, 2003”, “даҳсолаи байналмилалии амал” об барои ҳаёт, 2005-2015 “,” соли байналмилалии ҳамкорӣ дар соҳаи об, 2013 ” ва даҳсолаи байналмилалии амал “об барои рушди устувор 2018-2028”, ки охиринаш ҳоло идома дорад;

– ташкили артиши миллии Тоҷикистон аз сифр ва комилан ба дўши худ гирифтани ҳифзи давлат, аз ҷумла сарҳадҳои он;

– пайдоиш ва рушди қонунгузории миллӣ, аз ҷумла қабули қонунҳои миллие, ки дар собиқаи ҷаҳонии ҳуқуқӣ шабеҳи худро надоранд.

ДАСТОВАРДҲО ДАР САМТИ ИҚТИСОДИЁТ

– сатҳи ниёзмандии аҳолӣ аз 83 фоиз то ба 27,5 фоиз коҳиш ёфт;

– иқтисодиёти кишвар дар соли 2020-ум 4,5 фоиз афзоиш ёфта, ҳаҷми маҷмӯи маҳсулоти дохилӣ ба 82,5 миллиард сомонӣ баробар гардид;

– тақрибан 35 маротиба афзоиш ёфтани гардиши савдои хориҷии ҷумҳурӣ;

– аз 358 корхонаи саноатӣ дар соли 1991 тахминан ба 2500 адад расонида шудани теъдоди онҳо;

– рушди бахши хусусӣ дар кишвар, ки ҳоло зиёда аз 70 фоизи маҷмуӣ маҳсулоти дохилӣ ва қариб 80 дарсади пардохтҳои андозии буҷети давлатӣ аз ҳисоби ҳамин бахш ташакул ёфта, қариб 70 фоизи аҳолии аз лиҳози иқтисоди фаъол низ дар бахши хусусӣ машғули фаъолияти меҳнатӣ мебошанд;

– муайян намудани ҳадафҳои стратегиимиллӣ – баромадан аз бунбасти коммуникатсионӣ, таъмини амнияти энергетикӣ, озуқаворӣ, саноатикунонии босуръати кишварваноилгардиданба унсурҳои асосии онҳо.

Дар самти соҳибкорӣ ва бахши хусусӣ

– дар ин давра зиёда аз 193 ҳазор ҷойи кори доимӣ ва мавсимӣ ташкил карда шуда, истеҳсоли беш аз 70 дарсад ҳаҷми маҷмӯи маҳсулоти дохилӣ аз ҷониби бахши хусусӣ ташкил медиҳад;

– аз ҷониби бахши хусусӣ пардохт гардидани қариб 80 дарсади пардохтҳои андозии буҷети давлатӣ;

– аз ҷониби бахши хусусӣ бо шуғл фаро гирифтани беш аз 68 дарсади аҳолии аз лиҳози иқтисодӣ фаъоли кишвар;

– фаъолияти бонувон дар соҳаи кишоварзӣ ва рушди иқтисодиёти кишвар низ назаррас буда, Ҳоло шумораи роҳбарони хоҷагиҳои деҳқонӣ аз Ҳисоби занон 35600 нафар ва занони соҳибкор 77400 нафарро ташкил медиҳад;

– соли 2020 ба занону бонувони соҳибкор ба маблағи 2 миллиарду 100 миллион сомонӣ қарз дода шудааст;

– теъдоди роҳбарони хоҷагиҳои деҳқонӣ аз ҳисоби занон 35600 нафар;

– соли 1991 дар кишвар ҳамагӣ 358 корхонаи саноатӣ ба қайд гирифта шуда буд (танҳо соли 2020–ум 300 корхонаву коргоҳҳои нави саноатӣ бо зиёда аз 6500 ҷойи корӣ сохта, ба истифода дода шуданд);

– аз 1 январи соли 2018 истеҳсоли молҳои ниёзи мардум дар хона ва фурӯши молу маводҳои ҳунарҳои мардумӣ аз пардохти ҳамаи намудҳои андоз озод карда шуданд, ки ин ба рушди соҳибкории занон мусоидат намуд.

Дар самти нақлиёт

То замони истиқлоли сиёсӣ дар аксар қаламрави ҷумҳурӣ вазъи роҳҳои автомобилгард тамоман хароб буда, мардум ба мушкилоти зиёде рў ба рў буданд. Шароити мазкур имкон намедод, ки мардуми кишвар бо ҳам робита дошта бошанд. Маҳз бо шарофати истиқлоли давлатӣ минтақаҳои кишвар ба ҳам пайваст гардида, дустӣ ва рафту ойи мардум боло гирифт.

Маҳз дар замони соҳибистиқлолии кишвар роҳҳои нақлиёти автомо¬билӣ тармиму таҷдид шуда истодаанд. масалан, дар ин муддат сохтмону таҷдиди роҳҳои автомобилгарди:

– «Мурғоб – Қулма»;

– «Шоҳон – Зиғар мар¬ҳа¬ла¬ҳои 1, 2, 3»;

– «Шкев – Зиғар»;

– «Душанбе – Қурғонтеппа-Данғара-Кўлоб»;

– «Дўстӣ – Панҷи Поён, марҳалаҳои 1, 2»;

– «Душанбе – сарҳади Қирғизистон, марҳалаҳои 1, 2, 3»;

– «Душанбе – Чаноқ – сарҳади Ўзбекистон»;

– «Қурғонтеп¬па – Дўстӣ, марҳалаи 1»;

– «Душанбе-Турсунзода-сарҳади Ўзбекистон»;

– «Айнӣ-Панҷакент- сарҳа¬ди Ўзбекистон»;

– нақби «Истиқлол»;

– нақби «Шаҳристон»;

– нақби «Дўстӣ»;

– нақби «Озодӣ»;

– нақби «Хатлон» ба анҷом расонида шуд.

Тавре ки аз дастуру ҳидоятҳои Паёми Пешвои муаззами миллат бармеояд: “Қитъаҳои Душанбе-Қизилқалъаи шоҳроҳи мошингарди Душанбе- Бохтар бо харҷи 1,6 миллиард сомонӣ, Кўлоб-Шамсиддин Шоҳин ва шкев- Қалъаи хумби шоҳроҳи Кўлоб-Қалъаи хумб бо арзиши лоиҳавии 780 миллион сомонӣ ва роҳи мошингарди Кўлоб-Муъминобод ба маблағи қариб 250 миллион сомонӣ сохта, ба истифода дода мешаванд.

Инчунин, ҷиҳати сохтмону таҷдиди инфрасохтори нақлиётиву комму¬ни¬кат¬сионӣ сохтмони роҳи Обигарм – Нуробод, қитъаҳои Қалъаи Хумб – Ва нҷи шоҳроҳи Душанбе -Қулма, Қизилқалъа – Бохтари шоҳроҳи Душанбе – Бохтар, роҳҳои мошингарди Ҳулбук – Темурмалик – Кангурт ва Бохтар – Данғара, Хуҷанд – Конибодом, сохтмони пулҳо аз болои дарёҳои Панҷ дар мавзеи кокули ноҳияи Фархор ва дарёи Ғунд дар шаҳри Хоруғ, таҷдиди роҳи мошингард ва бунёди долонҳои зидди тарма дар мавзеи барсеми ноҳияи Шуғнон амалӣ карда мешавад.”

Дар самти саноат

Бо мақсади рушди босуботи соҳаи саноат пешвои муаззами миллат дар паёми худ чунин зикр карданд: «Бо мақсади тадриҷан зиёд кардани ҳаҷми истеҳсоли маҳсулоти саноатии рақобатнок мо саноатикунонии босуръати кишварро ҳадафи чоруми миллӣ эълон намудем».

Давоми солҳои охир бо истифодаи технологияҳои инноват-сионӣ ва ашёи хоми маҳаллӣ даҳҳо корхонаи истеҳсоли масолеҳи сохтмонӣ аз ҷумла, сементбарорӣ, истеҳсоли хишт, маводҳои ғайримаъданӣ, коркарди санг сохта ба истифода дода шудаанд. аз ҷумла, корхонаҳои бузурги:

– сементбарории ҶДММ «Хуаксин Ғаюр Семент»-и ноҳияи Ёвон, ҶДММ “Тоҷ Чайна 2013”-и шаҳри Ваҳдат, ҶДММ «Хуаксин Ғаюр Суғд Семент»-и ноҳияи Бобоҷон Ғафуров;

– заводи “Креолит”-и ноҳияи Ёвон;

– хиштбарории ҷдмм “Пейҷинг Технология”-и ноҳияи Ҳисор, “Хишти Сабук” дар ноҳияи Рудакӣ;

– комбинати метталургии шаҳри Ҳисор;

– коркарди санги ҶДММ “Элегант”-и шаҳри Бўстон;

– ҶДММ “Корона мармар”-и ноҳияи Дарвоз;

– фабрикаи истеҳсоли тилло “Покруд” дар шаҳри Ваҳдат”;

– корхонаи мебелбарори “Арча мебел”-и шаҳри хуҷанд;

– маҷмааи нассоҷии ҶСП “Чундай Син Силу Текстил”;

– корхонаи дўзандагӣ “Тоҷтекс” ба фаъолият оғоз намудаанд.

Бо мақсади расидан ба афзалиятҳои миллӣ тавассути рушди минтақаҳои кишвар, барои баланд бардоштани иқтидори истеҳсолию содиротии мамлакат ва дар ин раванд барои ҷалби ҳарчи бештари сармояи хориҷӣ дар Тоҷикистон 4 минтақаи озоди иқтисодӣ, аз ҷумла:

– минтақаи озоди иқтисоди “Суғд”;

– минтақаи озоди иқтисоди “Панҷ”;

– минтақаи озоди иқтисоди “Ишкошим”;

– минтақаи озоди иқтисоди “Данғара” таъсис дода шудааст.

Дар маҷмўъ заминҳои ба минтақаҳои озоди иқтисодӣ дахлдор 1447 гектарро ташкил медиҳад (минтақаи озоди иқтисоди “Суғд” – 320 гектар, минтақаи озоди иқтисоди “Данғара” – 521 гектар, минтақаи озоди иқтисоди “Панҷ” – 401,6 гектар ва минтақаи озоди иқтисоди “Ишкошим” – 200 гектар) ва масоҳати заминҳои азхудшуда то ин давра ба 178 гектар расидааст (“Суғд” – 24 га, “Данғара” – 143 га, “Панҷ” – 11 га).

То имрӯз дар минтақаҳои озоди иқтисодии ҷумҳурӣ ҳамагӣ 75 ширкатҳои ватанию хориҷӣ ҳамчун субъект ба қайд гирифта шудааст, ки ҳамагӣ 1072 корманд кору фаолият доранд. Аз шумораи умумии кормандон 407 нафар ба минтақаи озоди иқтисоди «Данғара», 599 нафар ба минтақаи озоди иқтисоди «Суғд», 52 нафар ба минтақаи озоди иқтисоди «Панҷ» ва 14 нафар ба минтақаи озоди иқтисоди «Ишкошим» рост меояд.

Дар самти энергетика

Пешвои муаззами Миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар паёми худ, нуктаи хеле муҳимро зикр намуданд: «Дар давраи соҳибистиқлолии кишвар ҷиҳати ҳалли мушкилоти соҳаи энергетика ва рушди он 34 лоиҳаи давлатии сармоягузорӣ ба маблағи 57,2 миллиард сомонӣ амалӣ карда шудааст». Ин далели ба даст омадани комёбиҳои соҳа мебошад.

Муҳимтарин дастовард ин сохтмони иншооти бузурги гидроэнерге¬тикӣ, аз қабили:

– неругоҳи барқи обии «Роғун»;

– нерўгоҳҳои барқи обии «Сангтўда 1 ва 2»;

– нерўгоҳҳои барқи обии “Помир-1”;

– марказҳои барқу гармидиҳӣ;

– зеристгоҳҳои барқии «Лолазор», «Хатлон», «Айнӣ», «Шаҳристон», хатҳои интиқоли барқи 220 кв «Лолазор-Хатлон», «Тоҷикистон-Афғонистон», «Хуҷанд–Айнӣ» ва «Қайроққум-Ашт»;

– Татбиқи лоиҳаи минтақавии интиқоли нерӯи барқи casa–1000 мебошанд.

Танҳо дар як соли 2017 барои бунёди Нерӯгоҳи барқи обии “Роғун” 4 миллиарду 700 миллион сомонӣ сафр гардидааст. Дар натиҷа, соли 2018 агрегати якуми НБО-и Роғун ба кор дароварда шуд ва дар ноҳияи баландкӯҳи Мурғоб неругоҳи барқи обии «Тоҷикистон» бо иқтидори 1500 киловатт ба маблағи 80 миллион сомонӣ ба истифода дода шуд. Дар соли 2019 бошад, агрегати дуюми НБО-и Роғун ба кор дароварда шуд.

Дар самти кишоварзӣ

Таъмини аҳолӣ бо маҳсулоти озуқавории хушсифат ва амнияти озуқа¬ворӣ яке аз мақсадҳои афзалиятноки стратегӣ мебошад, ки ба беҳтаршавии зиндагии сокинони кишвар мусоидат мекунанд. Дастовард¬ҳои иқтисодии кишвар дар самти таъмини амнияти озуқаворӣ хеле назаррасанд. Масалан, дар соли 2020 нисбат ба соли 1991 истеҳсоли ғалладона¬гиҳо қариб 5 баро¬бар, картошка 7,7, сабзавоту зироатҳои полезӣ 4 ва мева 3 баробар зиёд шудааст. Дар доираи татбиқи барномаҳои соҳавӣ майдони боғу токзори кишвар ба беш аз 200 ҳазор гектар расонида шудааст, ки ин нисбат ба соли 1991–ум 2,2 баробар зиёд мебошад. Яъне дар замони соҳибистиқлолӣ дар кишвар беш аз 112 ҳазор гектар боғу токзори нав бунёд гардидааст.

Бо мақсади ҳифзи амнияти озуқавории кишвар ва афзун намудани ҳаҷми истеҳсоли маҳсулоти кишоварзӣ Асосгузори Сулҳу Ваҳдати миллӣ, Пешвои Миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар паёми навбатии худ пешниҳод намуданд, ки тамоми кишоварзони ҷумҳурӣ аз пардохти андози ягонаи замин дар соли 2021 ба муҳлати як сол озод карда шаванд.

Ин иқдом имкон медиҳад, ки на танҳо нишондиҳандаҳои рушди истеҳсоли маҳсулоти кишоварзӣ боз ҳам беҳтару хубтар гарданд, балки сатҳи таъмини дастрасии аҳолӣ ба маҳсулоти кишоварзӣ ва истеҳсоли маҳсулоти ғизоӣ ба ҳар сар аҳолӣ ба маротиб зиёд гардида, боиси расидан ба яке аз ҳадафҳои муҳими кишвар, таъмини амнияти озуқаворӣ мегардад.

ДАСТОВАРДҲО ДАР САМТИ МАОРИФ

Дар давраи истиқлолият Тоҷикистон дар соҳаи илму маориф иқдомоти ҷиддиро роҳандозӣ карда, ислоҳот ва навсозиҳоро босуръат пеш бурда истодааст.

Соҳаи маориф яке аз самтҳои муҳимми сиёсати давлат мебошад, ки рушди он аз омилҳои гуногун вобаста буда, рушди босуботи давлат ва миллатро таъмин менамояд.

Аз соли 1991 то ба имрўз дар мамлакат 3020 иншооти соҳаи маориф бо зиёда аз 1 миллиону 300 ҳазор ҷойи нишаст сохта, ба истифода супорида шудааст. Айни замон миқдори муассисаҳои таҳсилоти томактабӣ 662 ададро ташкил медиҳад, ки дар он 1 02175 кӯдакон ба таълиму тарбия фаро гирифта шудаанд. Шумораи муассисаҳои таҳсилоти олии касбӣ бошад, аз 13 адади соли 1991 бо шумораи умумии 70 ҳазор нафар донишҷӯ ба 41 адад дар соли 2021 бо фарогирии 245 ҳазор нафар донишҷӯ фаъолият менамояд. Ғайр аз ин ҳудуди 40 ҳазор донишҷӯён дар хориҷи кишвар ба таҳсил фаро гирифта шудаанд, ки метавонад дар самти омода намудани мутахассисони барҷастаи соҳаҳои гуногун саҳмгузор бошад.

Баҳри боло бурдан ва дарёфти чеҳраҳои нодир дар ин самт эълон намудани солҳои 2020–2040 «Бистсолаи омӯзиш ва рушди фанҳои табиатшиносӣ, дақиқ ва риёзӣ дар соҳаи илму маориф» мебошад, ки доир ба ин мавзӯъ пештар низ барномаҳои зиёд қабул гардида буданд.

Ба хотири рушди минбаъдаи кишвар Пешвои муаззами миллат як пешниҳоди хеле муфиду арзишмандро дар паёми худ ироа намуданд, ки он ба рушди минбаъдаи илму маориф тааллуқ дорад. Ҳадафи Пешвои муаззами миллат аз тақвият бахшидани илму маориф, ҷомеаи навини Тоҷикистони соҳибисиқлолро фарогир шудани тафаккури техникӣ ва ҷаҳонбинии илмӣ мебошад. Маҳз омӯзиш ва пажӯҳиши пайваста ва мудомулумр доираи имконияти илмро ба воқеият табдил медиҳад ва ба он дар самти рушди тамоми ҷанбаҳои ҷомеа нақши калидиро медиҳад. Илм худ меҳвари асосии рушди ҳар як кишвар мебошад ва олимон захираи бузурги зеҳнии ҷомеа маҳсуб меёбанд.

Бо ташаббуси Сарвари давлат солҳои 2020-2040-ро ҳамчун солҳои омӯзиш ва рушди илмҳои табиатшиносӣ, дақиқ ва риёзӣ эълон намудан, яке аз роҳҳои муассири расидан ба ин ҳадаф аст, зеро маҳз дар замони ҷаҳонишавӣ илмҳои табиатшиносӣ, дақиқ ва риёзӣ муҳимтарин рукни ҷаҳонбинии дунявӣ ба шумор мераванд.

ДАСТОВАРДҲО ДАР САМТИ ФАРҲАНГ

– оғози бунёди давлати миллӣ ва ташаккул ёфтани мактаби давлатдории миллии Пешвои миллат;

– эҳёи расму оин ва фарҳанги миллии тоҷикон, ба маънии том ба ҳайси забони давлатӣ эътибор пайдо кардани забони тоҷикӣ, муаррифии мероси адабӣ, таърихӣ ва фарҳангии ҳалқи тоҷик дар сатҳи байналмилалӣ, бузургдошти доимии чеҳраҳои мондагор ва фарзандони баруманди миллат ва таърихи қадимаи миллати тоҷик;

– ба феҳристи мероси фарҳангии умумибашарии ЮНЕСКО ворид намудани Саразм (соли 2010), Боғи миллии Тоҷикистон (соли 2013), ба рӯйхати мероси фарҳангии ғайримоддии башарият шомил гардидани «Шашмақом» (соли 2008), Наврўз (соли 2010), “Оши палав” (2016) ва “Чакан” (соли 2018);

– эълон гардидани “Солҳои рушди деҳот, сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ” солҳои 2019 – 2021 барои дубора рушд ёфтани ин соҳа, дар асоси он устувор гардидани заминаҳои қонунгузории он ва қабул гардидани як қатор барномаҳою лоиҳаҳои соҳавӣ;

– ба тамоми оилаҳои кишвар дастрас намудани китоби “Тоҷикон”-и Бобоҷон Ғафуров ва “Қуръон” бо тарҷума ба забони тоҷикӣ, гиромидошти Имоми Аъзам ва мазҳаби ў;

– бунёди сохтмони “Қасри Миллат”, “Китобхонаи Миллӣ”, Қасри Фарҳанг дар ноҳияҳои Данғара, Уротеппа, Айни, бунёди сутуни парчами 165 метр;

– дар зарфи се сол то ҷашни 30-солагии истиқлоли давлатӣ бунёд гардидани зиёда аз 25 ҳазор иншооти хурду бузурги иҷтимоӣ, иқтисодӣ ва маишиву фарҳангӣ дар мамлакат.

ДАСТОВАРДҲО ДАР САМТИ ТАНДУРУСТӢ ВА ҲИФЗИ ИҶТИМОӢ

– Қариб то 500 адад афзудани теъдоди муассисаҳои тандурустии давлатӣ, ки соли 1991 ҳамагӣ ба 374 адад мерасид ва то қариб 1750 адад расонидани бунгоҳҳои саломатӣ аз 1510 адад;

– 1,8 баробар кам кардани нишондиҳандаи фавти модарон ва 2,7 баробар кам кардани фавти кӯдакон;

– ба 10220 расонида шудани иншооти варзишӣ дар мамлакат, ки аз соли 1991 беш аз 9 баробар зиёд мебошад.

Ҳифзи иҷтимоии онҳо яке аз масъалаҳои афзалиятноки сиёсати Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ба шумор меравад. Аз ин ҷост, ки тайи солҳои охир мунтазаман ҳаҷми умумии маблағҳои ба соҳаи ҳифзи иҷтимоии аҳолӣ батадрич меафзояд. Масалан, буҷети соҳаи тандурустӣ ва ҳифзи иҷтимоӣ дар ҳашт соли охир аз 1 миллиарду 740 миллион сомонӣ (соли 2013) ба 2 миллиарду 100 миллион сомонӣ (соли 2020) расидааст.

Дар охир бояд тазаккур дод, ки Ҳукумати мамлакат ва шаҳрвандони ҷомеаи кишварамон дар ҳамдастӣ зери роҳбарии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон бо маром корҳои бунёдкориро идома дода, дар оняндаи наздик ба даствардҳои болотар аз низ ноил хоҳем гашт.

Муллоев Мулломухтор таҳлилгар, корманди КИ ҲХДТ дар щаҳри Бўстон

Рубрики
Асосӣ Мақола

ТЕРРОРИЗМ БА ЯГОН ДИН, МАЗҲАБ Ё МИЛЛАТ ХОС НЕСТ

АНДЕША: Терроризм ва экстремизм яке аз проблемаи асосии имрӯза буда, махсусан ҷавононро бо ҳар гуна ваъдаҳои бардурӯғи динию дунявӣ ҷалб намуда, онҳоро ба ҷараёнҳои террористӣ сафарбар менамоянд. Террористҳо гурӯҳҳои хурде буда, ба ҷомеаи имрӯза бо ҳар гуна роҳ зиён мерасонанд. Дар ҳар як сомонаи сиёсӣ, иҷтимоӣ, фарҳангӣ ва ғаӣра мавзӯи асосӣ ба паӣвастани шахрвандон ба гурӯхҳои тундрав равона шудааст, ки ин яке аз мушкилоти асосии ҷомеаи имрӯзаи мо мебошад. Дар замони муосир сафи низомиёну ҷангиёни гурӯҳҳои террориста аз ҳисоби ҷавонони ноогоҳу бесавод меафзояд ва ба назар мерасад, ки дар тамоми кишварҳо ҳамин гуна наврасони ба доми фиреб афтода кам нестанд ва онҳо ҷони худро бехабар аз мақсаду мароми роҳбаронашон қурбон мекунанд. Ба назар мерасад, ки ноогоҳӣ аз асолати фарҳанги исломӣ ва камсаводӣ ҳамчун мухдмтарин омили гумроҳшавии ин ҷавонон аст.

Терроризм ба ягон дин, мазҳаб ё миллат хос нест. Барои он ки дини мубини ислом минбаъд ҳамчун манбаи зӯроварию фишор қаламдод карда нашавад, мо бояд ба ҷаҳолат маърифатро муқобил гузорем ва баҷои муқовимати тамаддунҳо гуфтугӯи тамаддунҳоро ба роҳ монем. То замоне, ки инсоният ба ҳамкорӣ ва гуфтугӯи судманд муваффақ нагардад, хатари терроризм ва ифротгароӣ боқӣ мемонад.

Ҷӯрабоева М .- аъзои гуруҳи тарғиботӣ