Рубрики
Асосӣ Мақола

ИЗҲОРОТ: Ба ҳодисаҳои Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон

Ҳаводиси ба вуқўъ пайваста дар ВМКБ воқеаи ҷомеаи Тоҷикистон ба ташвиш овард. Чӣ тавре, ки сарчашмаҳои иттилоотӣ ва расмӣ хабар медиҳад, гирдиҳамоии мусаллаҳонаи ғайриқонуние, ки санаи 16 майи соли равон соли ҷорӣ дар ВМКБ аз ҷониби баъзе гурўҳҳои манфиатдор оғоз шуда буд, баъд аз ду рӯз қатъ карда шуд.

Тибқи қонунгузории Ҷумҳурии Тоҷикистон гирдиҳаммоии бе хабардиҳии пешакӣ ғайриқонунӣ буда, ташкилкунадагони он ба ҷавобгарӣ кашида мешаванд.

Мутаасифона, чунин ҳолат солҳои 1990-1991, ки дар шаҳри Душанбе аз тарафи гурўҳи оппозитсионӣ сар карда шуда, баъдан ҳолат тезу тунд гардида ба ҷанги шаҳрвандӣ мубаддал гардид. Аз ин ҳолат ҳазорҳо нафар ҳалок гардидаву ва бе ҷою чора монда ва беному нишон гардидаанд, ки то ҳол кишварамон аз зарари он ҳодисаҳо азият кашида, ба иқтисодиёти кишварамон таъсири худро расонида истодааст.

Аз ин ҳолат боз гурўҳҳ ифротӣ истифода бурда, мехоҳанд ҳолатро тезу тунд кунанд ва ба манфиати худ онро истифода баранд.

Бинобар ин, барои чунин ҳолатҳои гирдиҳамоии ғайриқонунӣ роҳ надода, баръакс пеши онро гирифта ба мардум воқеъиятои солҳои пешина ва оқибатҳои онро фаҳмонидан лозим аст. Бояд нагузорем, ки аз ин ҳолат гурўҳҳо ва шахсиятҳои ба мо душман истифода бурда, вазъияти кишварамонро нотинҷ намоянд.

Айни ҳол Тоҷикистон инкишоф ёфта истод,а баръакс кўшиш намуда стодааст, ки то ҳатто дар кишварҳои ҳамсарҳад сулҳу осоиштагӣ фарогир бошад ва мардуми он азият накашад.

Орипов А. – аъзои ҲХДТ дар шаҳри Хуҷанд

Рубрики
Асосӣ Мақола

КӮҲИСТОНИ МАСТЧОҲ: Магасҳои партовгоҳ ё хоинони бадхоҳ

    (ё худ назаре ба  мухолифини бемантиқ)

Дар гузаштаву имрӯз собит шудааст, ки ҳар давлат дар баробари рушду нумуъ ва пешрафт ба худ мухолиф низ дорад. Ин мухолифатҳо ҳамеша ба зиёни ин ё он миллат анҷомидааст.  Яъне: боиси фалокат бадбахти ва хунрезиҳо гардидааст. (дар ин росто кишвари ҳамҷавори мо Афғонистон мисоли равшан мебошад.)

Тоҷикистони азизи мо, ки 30-сол пеш ва баъди ҳазорсол пошхӯрии давлати Сомониён  Истиқлолият ба даст овардааст,  рушду нумуъи хуб дорад. Алакай дар ин 30-сол зери Роҳбарии Асосгузори сулҳу ваҳдат миллӣ Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар арсаи байналмилалӣ ба як кишвари амну рӯ ба тараққӣ шинохта шудааст. Аммо дар баробари ин чун гуфтем ҳар як давлат мухолифи худро низ дорад. Агар интиқодгарони дилхоҳ давлат дар қарни гузашта, бо мушаққат ҳарфи худро ба гуши мардум мерасониданд, вале имрӯз бо ба вуҷуд омадани шабакаҳои гуногуни иҷтимои як андоза роҳи ин магасҳои сари партовгоҳро осон кардааст.

Ҳамагон огаҳем, ки имрӯзҳо дар саросари ҷаҳон вуҷуди гуруҳҳои ифрортиву худхоҳ зиёдшудаву осори ҷангу хушунати онҳо на танҳо Тоҷикистон, балки ҷомеаи ҷаҳониро ба ташвиш овардааст. Дар баробари ин чанде аз аз зодагони кишвари мо низ бо ному гуруҳҳои мухталифи худашон дар хориҷа дар назди партовгоҳҳои хоҷагонашон чун магас давр задаву ҷониби зодгоҳи худ сангар мепартоянд.Масалан тариқи шабакаҳои иҷтимои аз ҷумла фейбук, ютюб ва дигар анвои шабакаҳои иҷтимои груҳи 24, Паёмони миллӣ, ва чанде дигар худро озодфикру озодандеш номида баҳри мафкураи мардумро вайрон кардан иттилооти дур ҳаҷқиқату бофтаро нашр мекунанд.  Онҳо гумон мекунанд, ки бо ин корашон чун ашхоси ватанпарасту миллатдӯст ҳастанд. Аммо мутаассифона ҳаргиз чунин нест. Зеро, онҳо ҳаргуна ҳаводиси Тоҷикистонро аз расонаҳои дидаву шунида ба шакли дигар ва таври маъқули худу хоҷагонашон нашр мекунанд. Ин нашркарданҳо як су бо ин кор обрӯи миллатро дар арсаи байналмилалӣ коста мегардоданд. Масалан паймони миллӣ, бо ин паймон ҳеҷ як афроди миллати тоҷик аҳд накардааст ва нахоҳад кард. Чи миллати тоҷик аз симои шумобарин хоҷапарастоногаҳинадорад ва ё фиреби Шуоморо боридигар бихурад. На ин хаёли хоми шумобарин магасҳои пртовгоҳ ҳаст, ки ҳамеша ғурросзада давр мезанед. Мо инро дигар паймони миллӣ не, балки “Паймони косалесон” ном мебарем.  Як изҳороти роҳбари паймони мазкур да наздики боз аз чеҳраи ғанҷу аҳримании инҳо парда бардошт.  Дар ютуб   оиди ҳаводиси марзи Тоҷикистону Қирғизистон изҳори назар гуфтанд, ки гуё Тоҷикистон аз ҳамсоя кишвари худ ҳаросдорад, бинобар ин аз куштани шудани низомиёнаш аз ҷониби кишвари ҳамсоя коре намекунад- ба ҳамин мазмун наворе пахш кардаанд. Аслан шумобарин хоинҳоро чи мондаст ба миллату давлат. Тоҷикистон дар зери роҳбарии Эмомалӣ Раҳмон баҳри суботу оромии кишвар тамоми тадбирҳои заруриро роҳандози кардааст. Тоҷикистон ба хотири эҳтиром ба разишҳои миллӣ, хулқу атвори ниёгон ва одоби ҳамсоядорӣ хештандори кардааст. Вагарна миллати тоҷик дар гузашти таърих ба хусус дар солҳои ҶБВ-солҳои 1941-45   аз ҳуввияти баланди миллӣ ва ватанпарастии хеш дарак додааст. Мо низ меросбарони ниёгони хеш ҳастем ва баҳри ватан боҳар қиммате, ки набошад истодагари хоҳем кард.  Дар ҳузури чандин гуруҳҳои мухолифу ба қавли худашон озодихоҳ дар хориҷа ҳамон саҳнаи тудаи пораи партовгоҳро монанд аст, ки дар баҳорон магасу ғӯрмагасҳои болои бо садои шевои хеш давр мезананд буда, вале ин чархиш абади нест. Дар навбати дигар ҳузури ин хоинони миллат дар дар назди хоҷагонашон чун филми бисёрсериягиро мемонад, ки бояд ҳаррӯз намоиш дода шавад.  Ҳамчунин рӯзе ин филм низ поён меёбад ё ба дили тамошобин мезанад ва сабти он дур андохта мешавад.  Далели ин гуфтаҳо инаст, ки ҳизби дар Тоҷикистон мамнуи наҳзати исломӣ дар солҳои фаъолияташ дар кишвар чи қадар куштору хиёнат кард ва билохира думи ин курмушон соли 2015 дар кишвар қатъ шуд ва ру ба хоҷагонашон оварда ба хориҷа фирор карданд. Тайи чандсол бо иддаҳҳои хеш гуши ҷаҳонро кар карданд, ки моро дар кишвар ғайриқонуни  ронданд. Вале пояи дуруғ устувор нест, билохира ҷомеаи ҷаҳони дар масъалаи шумо низ сар даровард ва оҳиста оҳиста созмонҳои бузурги ҷаҳони симои аслии шумобарин ғурмагасҳоро шинохт ва қисме аз хоҷагон алъон сериолҳои шуморо тамошо дорад ва он рӯз дур нест, ки хаста мешаванду сабти шумо ва ҳатто аз сари  партовгоҳашон дур меандозанд.

Дар ин замина нуқтаи қобили таваҷҷуҳ инаст, ки бояд  ҳар фарди солим падару модарон дар маврииди истифодаи шабакаҳои иҷтимои ба фарзандон ба хусус ҷавонон аз эҳтиёт кор бигиранд ва корҳои фаҳмондидиҳиро ҷоннок намуда мафкураи фарзандони хешро дар руҳияи ватандӯстиву ватанпарастӣ тарбия намоянд.

                   КИ ҲХДТ  Кӯҳистони Мастчоҳ

Рубрики
Асосӣ Мақола

АЙНӢ: Дурангиро дар ин раҳ нест ранге…

Мақола: Вазъи имрӯзаи ҷомеаи ҷаҳон, муноқишаҳои пайвастаи гурӯҳҳои манфиатҷӯй бо дастуроти пешбинигардида, барои аз байн бурдани суботи сиёсӣ ва ҷорӣ кардани ҳадафҳои нопокашон, пушти пардаҳои пӯшида корбарӣ намуда истодаанд. Ҳар яки мо мушоҳида намуда истодаем, ки новобаста аз таҳдиди хатар ба инсоният гурӯҳҳои ҷудогона манфиатҳои ғаразноки худро аз амнияту суботи инсоният болотар мегузоранд. Аз вазъ суистифода карда, ба воситаи расонаҳои гуногун мардумро ба таҳлука меандозанд. Дар баробари ин, муаммои дигари ҷомеа, ин шабакаҳои иҷтимоии интернет мебошад, ки аз беназоратиии масъулони асосгузорони барномаҳои google.com, youtube.com, yandex.ru, facebook, instagram., ok.ru, telegram, shazam, viber., imo, vk.com, opera ва дигар шабакаҳо таҳдиду буҳтонҳо, қатлу куштор, беҳраҳмӣ, ахборотҳои сенсатсиноӣ доман паҳн намуда истодаанд, ки чунин раванд зиндагии зебои инсониятро коста гардонида, нигоҳи онро ба муваффақияту пешравӣ, муҳаббату ғамхорӣ, ҳамдиливу ҳаммаромӣ ва гироми доштани арзишҳои инсоният коста гардонида истодааст.

Қайд бояд намуд, ки ахборотҳои бардуруғ ва намоиши қатлу куштор дар шабакаҳои интернетӣ муҳаббати инсониятро дар зиндагӣ сард гардонид. Чунин омил боис гардид, ки муноқишаҳои лафзиву маҳаллӣ, низои дохилӣ дар кишварҳои Осиё, хоса давлати ҳамсоякишвар Авғонистон, Қазоқистон ва дигар давлатҳо сар занад. Худ бо чашми сар дида истодаем, ки шарҳрвандони кишварҳои ҷанги дохилидошта, тарки Ватан намуда, дар сарҳадҳову хиёбонҳо ҷон бохта истодаанд. Дар ин ҷараёнҳои риққатоварди дунёд, нотавонбинони “Паймони миллӣ” ва думравони онҳо хориҷ аз кишвар, суистифода карда, барои амали намудани ҳадафҳои ғаразноки худ, тавассути шабакаҳои иҷтимоӣ барои зиёд кардани тарафдорону пайравони хеш кӯшиш меварзанд.

Инсонро андешае водор месозад, ки агар онҳо ба маънои имон, идрок, сулҳ, субот, ҷаҳд ва зиндагии босаодати инсониятро дарк менамуданд, аз амал ва ақидаҳои иртиҷоии худ даст мекашиданду пайи беҳтар намудани рӯзгори неки мардуми хеш мешуданд.

Ҳусайнӣ дар як манзумаи хеш фармуда:

Нагунҷад санъату вазну ғавофе.

Дурангиро дар ин раҳ нест ранге.

Аммо, боиси таасуф аст, ки манфиат ва дастуроти хоҷагони хориҷӣ аз фазои беғубори миллат барояшон болотар будааст. Бадгӯён, ки дар ибтидо аз неъмати миллат баҳравар буданд, бо гузашти давр ба назару амали бегонагон дода шуда, самташонро тағйир дода, пайи озору маломати наздикону пайвандон шуданд ва барҳақ дуруяву дуранга, ҷонибдори амалҳои террористиро дар ягон гушаи дунё раҳ нест ва оқибати ба чоҳ афтодан аст. Ба таъбири Пешвои миллат, “террористу ифротгаро ватану миллат ва дину мазҳаб надорад”. Террорист-террорист аст ва ӯ ҳеҷ гоҳ “худӣ” ё “бегона” ва ё “таҳаммулгарову” “тундгаро” буда наметавонад. Боиси нигаронӣ аст, ки айби худро надидану аз дигарон камбудӣ ҷустан камоли нодонист. Қадрношиносон, як камбудӣ ё норасоии ночизро дида метавонанд, вале ҳазорон пешравию муваффақиятро нодида мегиранд.

Боиси сарфарозист, ки имрӯз мардуми мо, хоса ҷавонони саодатманди Тоҷикистони шукуфон аз ин шеваю усул кайҳо боз бохабаранд ва бо акси садову вокуниши худ ба бадхоҳони давлату миллат ҷавоби сазовор медиҳанд. Итминони комил дорем, ки мардуми сарбаланду ваҳдатофари тоҷик, хоса аъзоёни ҲХДТ дар фазои осоиштагӣ умр ба сар бурда, дар рушди минбаъдаи кишвари азизамон ва ба хотири наслҳои оянда аз тамоми имкониятҳо истифода карда, дар баланд бардоштанги донишу хирад, меҳанпарастӣ ва поянда нигоҳ доштани Истиқлолияти кишвар нақши муассир мегузоранд. Инчунин, эътимод, таҳаммулгароӣ, ҳамдигарфаҳмӣ, ахлоқи ҳамидаи инсоният, иқдомҳои башардӯстона ва сиёсати бунёдкоронаи Ҳукумати кишварро миёни ҷомеа тавсеа мебахшанд.

С.ҚОБИЛОВ

Мудири Шуъбаи иттилоот

ва таблиғоти КИН

Рубрики
Асосӣ Мақола

ПАНҶАКЕНТ: Бобоёнамон ба ҷанг рафта буданд,

Вале чаро баъзе ҷавонон аз хидмати ватан саркашӣ мекунанд?

МУЛОҲИЗА:  Ман ин шумораи нашрияи Кумитаи иҷроияи ҲХДТ дар шаҳри Панҷакент- “Фарвардин”-ро  ҳифз мекунам. Дар ин шумора, ки ба ифтихори Рӯзи Ғалаба  соли гузашта ба нашр расида буд, акси  шонздаҳ нафар иштирокчиёни ҷанг, аз  ҷумла бобои зиндаёди ман  Эшмуродов Бердимурод бо  шарҳи мухтасари  мо – фарзандону наберагони онҳо, ҷой дода шудааст.  Ин саҳифа “Қаҳрамонон намемиранд” ном дорад ва ба назари ман арзиши он барои мо- бастагони қаҳрамонони ҷанг алайҳи фашистон, қимати аз як  шумораи нашрия хеле болоро доро аст.  Бале, хотираро нарх гузоштану қимматашро муайян намудан ғайриимкон аст.

          Ҳоло ин шумораи нашрияро бори чандум аст, ба даст мегирам, ба симои бобоям ва дигар  ҷанговарони ҳамдиёрам менигарам.  Чеҳраашон гарм.Дар паси ин  аксҳои сиёҳу сафед  ман қаҳрамониву ҷоннисории ҳазорҳо ҳамватанонамонро, ки дар набардҳои ҷанги ҷаҳонӣ ҷоннисорӣ кардаву ҳазорон нафарашон ҷон бохтаанд ва қабрашон дар саросари  Аврупо воқеъ аст, мебинам.

          Мегӯянд, дар он солҳои пурошӯб садҳо тан ҳамдиёрони ман ихтиёрӣ худро ба дами оташи ҷанг андохтаанд ва номи онҳое, ки аз даъват ба ҷабҳа гурехта, дар кӯҳу дараҳо пинҳон гашта буданд, имрӯз баъди  77 соли итмоми ҷанг, то ҳанӯз  чун гуреза  дар  хотираҳо боқист.

           Ин  андешаҳоро ман дар сӯҳбат бо мардум , хоса насли ҷавон, борҳо баён доштаам ва ҳоло, ки маъракаи баҳории даъват ба хидмати ҳарбӣ идома дорад  дар мулоқотҳо такрор менамоям . Ва меафзоям, ки бобою бобокалони шумо  бе истиҳола  ба майдони набард мерафтанд, ҷон ба каф гирифта, алайҳи душман меҷангиданд, тарси марг надоштанд. Баъзе ҷавонон бошанд имрӯз  бо сад баҳона мехоҳанд худро аз хидмати ҳарбӣ дур гиранд. Вақте як ҷавонмард худро дар паноҳи волидону наздикон бо чи роҳу ҳилае аз хидмат дар сафи артиш мегурезад, забон намегардад, ки ӯро ҷавонмард  ном барӣ.  Оини ҷавонмардӣ  пеш аз ҳама дар  ҳимояи хона, шаҳру деҳа, дар маҷмӯъ марзу буми Ватан ифода меёбад.

          Ҳоло ки ба шарофати сиёсати сулҳҷӯёнаи Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон сулҳу салоҳ дар ҷомеи мо барқарор аст, ҷавонаскарони мо на чун собиқа дар паҳнои беканори  Шӯравӣ , балки дар Ватани худамон , бо ҳамдиёрони худ хидмат мекунанд, чаро бояд аз хидмат саркашӣ намоянд? Худое накарда, дар ин замони пурфитнаю муташанниҷ душмане сӯи мо теғ кашад,ин ба ном “ҷавонмардон”-и “хонашеру майдонғариб”, модару хоҳар , хонаи онҳоро кӣ бояд ҳифз кунад!

          Албатта, намунаҳои волои риояи рисолати ҷавонмардӣ дар Ватани мо зиёд аст.  Солҳост, ки ҷавонони бадахшонӣ дар як рӯз  сарҷамъона ба сафи артиш мепайванданд ва вилоят дар мамлакат нахустин шуда нақшаи даъват ба хидмати ҳарбиро иҷро менамояд.   Соли гузашта ҳазорон нафар ҷавонмардон дар саросари кишвар омодагиашонро ба ҳифзи сарҳад дар   Воруху Чоркӯҳ изҳор доштанд.

         Бовар дорам, ки дар  шарёни  ҷавонони мо хуни Деваштичу  Шерак, Темурмалику Муқаннаъ ҳанӯз ҷорист ва онҳо марзу буми муқаддаси Ватанро бо баҳои ҷон ҳифз мекунанд.

          Бобоёни мо ҳафтоду ҳафт сол муқаддам инро собит кардаанд ва ман ифтихор менамоям, ки дар ин байн бобои ҷанговари ман Эшмуродов Бердимурод низ будаанд.

                                                                                      Мастона Муродзода,

                                                       мудири шуъбаи ташкилӣ ва кор бо  кадрҳои

                                                              КИ ҲХДТ дар шаҳри Панҷакент

Рубрики
Асосӣ Мақола

КОНИБОДОМ: Хоинон ватандорӣ надонанд

Дар замони имрӯза терроризм беш аз пеш хусусияти фаромиллӣ ва глобалӣ касб намуда, дар тамоми ҷаҳон домана густурдааст. Ин падидаи хатарзо барои башарият таҳдиду хатарҳои нав ба навро бо тобишҳои гуногун зоҳир менамоянд.Низоми ҷаҳони муосир дар ҳоле қарор дорад, ки манофе сиёсиву иқтисодӣ ва фарҳангиву геополитикӣ дар ҳоли бахӯрд қарор дорад.

ТТЭ ҲНИ, ки дар сафи он ватанфурӯшони берӯ қарор доранд,барои нигоҳ доштани мавқеи хеш нишастҳо ташкил намуда, мехоҳанд, кирдорҳои ифротгароёнаи худро чун дилсӯзӣ ба халқ нишон диҳанд.Ғофил аз онанд, ки халқи тоҷик кайҳо аз риёкориву нияти нопоки онҳо огоҳанд ва дигар гӯш ба ҳарфашон намедиҳанд.Чун рӯзи равшан аст, ки сарвари онҳо Муҳиддин Кабирӣ бо тарафдорониифротиаш берун аз марзи ватан сӯи сарзамине, ки ӯро дар оғӯшаш камол бахшида,обу нон додааст,санги хиёнат меандозад.Бо ҳизбу ҳаракат ва гурӯҳу ташкилотҳои ифротгаро ҳамкори намуда, паи халал расонидани оромии кишвар аст, чун ки кабириҳо ба ҷуз хоҷагони худхоҳи хориҷиаш дигар дастгиреву паноҳдиҳандае нест ва хоинон ватандорӣ чист, надонанд.Ҳукумати Тоҷикистон ва ҳар як фарзанди баору номуси он мубориза бар зидди ин ватанфурӯшон ва дигар ҳизбуҳаракатҳои террористонро вазифаи аввалиндараҷаи худ медонанд.Халқи тоҷик ба арзишҳои далату миллати хеш эҳтиром дорад ва онро чун гавҳараки чашм муҳофизат хоҳад кард.

Фотима Латипова, аъзои ҲХДТ аз шаҳри Конибодом

Рубрики
Асосӣ Мақола

КОНИБОДОМ: Сулҳ беҳ аз ҷангу доварӣ

МАҚОЛА: “Зиндагӣ маърифати раҳгузарист”.Шабеҳи дуроҳаи аблақест, ки инсонҳо ба самте ҳаракат мекунанд.Ба самте, ки интихобаш аз онҳост.

Дар дунё миллату нажоди гуногун мавҷуд аст, ки онҳо ҳамчун меваҳои дарахт, ситораҳои осмон ва занҷири маънавии меҳр ба ҳамдигар пайвандиногусастанӣ дошта, дар дасти замона ҳамчу ангуштони як панҷаанд.Миллатҳоро ба хубу бад,улвию, суфлӣ ҷудо кардану аз ҳаёт маҳрум кардани касе ҳуқуқ надорем.Он рисолати холиқи оламиён аст.

Ба қавли Саъдии бузург банӣ одамӣ аъзои якдигар ва аз як ҷавҳар буда, агар узве бемор гардад, тамоми узвҳо беқарор мешаванд.Аз ин ҷиҳат, барои оромиши қалбҳо инсоният бояд осоишта зиста, ҳамдилу ҳаммаром бошанд.Вале афсӯс,афроди ноогоҳе ҳастанд, ки аз барои пулу молу мансаб қалби Модар-Заминро чок намуда,фарзандонашонро ба марг маҳкум мекунанд, ки ин амал ба зарфияти ахлоқи инсонӣ намеғунҷад, яъне кирдори ноодамона аст.Одам пеш аз ҳама бояд олитарин унвон, яъне инсон буданро фаромӯш накунад.

Падидаи беҳтарину арзишмандтарин ин осоиштагиву рафоҳату дӯстист.Модари башарият –Замин низ мехоҳад, ки фарзандонаш ҳамеша шамими хушоянди сабзаву себаргаву ёсуманро эҳсос намуда, масканашон шукуфазор бошад, Вале аз кирдори бади одамони ҳайвонсиратоне, ки олами рангину хандаи кӯдаконро рабудаву шодии модаронро дуздиданианд, фарёд мекашед.Фарёдаш хомӯшу фалакрас аст.Бо забони хамӯш нидо мекунад:

Як ҳарфи сӯфиёна бигӯям, иҷоза ҳаст?

К-эй нури чашми ман, сулҳ беҳ аз ҷангу доварӣ.

Бигзор дар ҳама ҳолат садои якнавохти ваҳдату дӯстию ягонагӣ дар авҷи парвоз бошаду сатри кинаву нифоқу ҷанг ба таври ҳамешагӣ зудуда гардад.Зеро “ҷанг хубӣ надораду сулҳ бадӣ”.

Равшан Ашӯров -аъзои фаъоли ҲХДТ,

омӯзгори коллеҷи тиббӣ

Рубрики
Асосӣ Мақола

БОБОҶОН ҒАФУРОВ: Амали дастҷамъона баҳри мубориза бо зуҳуроти номатлуб

АНДЕША: Дар ҷаҳони имрӯза  кишваре  нест,  ки аз таъсири  гурӯҳҳои ифротӣ  дар  олам  нигарон  набошад. Зеро террор  ин  таҳдид ба тамоми  башарият  мебошад.

Аз ин  рӯ  имрӯз  аҳли ҷаҳонро  лозим  аст,  ки бар  зидди  ин  зуҳуроти  номатлуб муборизаи  ҳамҷоя  барад. Имрӯзҳо низ  бархе  аз ифротгароён,  хоинони  миллат  мехоҳанд,  ҳадафҳои  нопоки  худро  дар  тамоми  ҷаҳон  амалӣ  созанд ва  сулҳу суботи  ҷомеаро  халалдор  месозад. Имрӯзҳо  мардум  чеҳраи  аслии  ин  гуна  афроди  пастсифатро  шинохтаанд.  Онҳо  афроди  хиёнаткор  мебошанд,  ки  арзиши  истиқлол , ки  волотарин  ва  пурарзиштарин  дастоварди  давлату  миллати  тоҷик  аст, қадр  намекунанд. Миллати  тоҷик  тӯли  асрҳои  зиёд  дастовардҳои фарҳанги  асил,  ҳуввияти  миллӣ,  забонӣ давлатӣ ва  илму  адабиёти  оламгирашро нигоҳ доштааст. Ба  ҳамагон  маълум  аст,  ки ниёгони  мо  бо  афкори  пурарзиш, беҳтарин  ва  равшантарин  орзуву  омоли  халқи  тоҷик ва ахлоқи  ҳамидаро  басо  орифона  ифода  намудааст.  Мо  бояд  ба насли ҷавон  талқин  намоем, ки шукронаи  даврони истиқлолият,  шукронаи  обу  хоки  диёр, осмони  софу  беғубор  намоянд  ва  андешаи  ободгароёнаю  суботкорона  дошта  бошанд. З-ин  сабаб муқаддас доштани  истиқлоли  давлатӣ, ки  барои  мо  рамзи  олии Ватану  ватандорӣ,  бузургтарин  неъмати  давлат  аст, расидан ба истиқлолияти  сиёсӣ,  иҷтисодӣ ва  фарҳангӣ мебошад. Истиқлолият  барои мо нишони  барҷастаи пойдории давлат, бақои  симои  миллат,  рамзи асолату ормонҳои  таърихӣ,  шарафу эътибори  ба  ҷаҳони  мутамаддин  пайвастани  кишвари соҳибистиқлоли  Тоҷикистон мебошад. Ва  ин  арзишҳоро  чун  гавҳари  ноёб  аз ҳар гуна  гурӯҳҳои  номатлубу  хиёнаткор  ва  афроди ватанфурӯш эҳтиёт  бояд  намуд.

Баҳри  саҳм  гузоштан  дар  ободиву  пешрафти  Ватан, зодгоҳ,  маҳалли  зисти  худ кӯшишҳо  ба  харҷ  диҳем.  Баҳри  он  талош варзем,  ки Ватани ҷоноҷони  мо  боз  ҳам  ободтару  зеботар  гардаду  обрӯю нуфузаш дар арсаи  байналмилал боз ҳам  рушд ёбад.

Аъзои  фаъоли  ҳизб дар  ноҳияи   Бобоҷон  Ғафуров

Рубрики
Асосӣ Мақола

АШТ: Терроризм – падидаи номатлуби ҷомеаи шаҳрвандӣ

       АНДЕША:  Имрӯзҳо фаъолияти терроризм на экстремизм тавре шакл гирифтааст, ки хурду калон метавонанд ин амали носазоро содир кунанд. Бинобар ин дар назди кишварҳои олам ва ҷомеаи ҷаҳонӣ вазифаи меҳварӣ – бо роҳҳои самараноку таҳқиқшуда ҳар чӣ зудтар маҳв ва ё паст намудани сатҳи фаъолияти ин зуҳуроти даҳшатафкану нафратовар меистад. Бояд зикр кард, ки ҳар як амали манфур аз мағзи пучу бемоя бармеояд ва зуҳуроти терроризм ҳам маҳсули ҳамингуна мағзи иисоиист.

      Терроризм ва экстремизм дар сурат ва сирати гуногун ба амал меояд: тахдидҳои бевосита дар вақти муборизаи сиёсӣ; зуроварӣ нисбат ба шахсони гуногун ва махсусан, ходимони давлатӣ ҷамъиятӣ; ба гарав гирифтани щахсони гуногун бо мақсадҳои муайян; рабудани ходимони давлатӣ ва сиёсӣ ё куштани онҳо; талаби пул, воситаҳои дигари моддиву молиявӣ ва коммуникатсионӣ; озод намудани маҳбусони сиёсӣ; душманӣ ангехтан байни ду давлат; паст намудани эътибори хокимият ва монанди инҳо…

      Дар тамоми ҷаҳон айни замон ин падидаҳои номатлуб яъне терроризму экстремизм зиёд гардиданд ва дар ин росто гурӯҳҳои мазҳабиву равияҳои гуногун низ фаъолияти худро густариш доданду ва аз доираи хурди як давлат ба хориҷ паҳн гардиданд.

Ҳоло садҳо равияву гypӯҳҳо ба ҷомеа зарари бузург, дошта пайомадҳои манфиро низ ба бор овардаад. Ин гурӯху равияҳо бо созмону ҳаракатҳои террористиву экстремистӣ робитаи мустақим доранд, ки ин барои ҷомеа хатаровар аст.

      Агар дар бисёри ҳолатҳо афроди тафриқаангез ба ҳадафҳои нопоки худ нарасанд ҳам, то як андоза метавонанд миёни аҳолии осоишта чунбишу таҳлукаеро ба вучуд биёваранд, ки мо онро дар тачрибаи давлатдории навини худ дидем. Вале душманони миллати тоҷик ва гурӯҳҳои ифротӣ як нуқтаи хеле муҳиму аслиро набояд фаромуш созанд, ки мардуми шарифи Тоҷикистон дар доираи сиёсати созандаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, пешвои муаззами миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳгарам Эмомалӣ Раҳмон фаъолияти ҳамарӯзаи худро баҳри таҳкими Истиқлолияти давлатӣ, пойдории ваҳдати миллӣ, муборизаи беамон алайҳи ҳама гуна зухуроти номатлуб, аз қабили терроризму экстремизм, гаравиши ҷавонон ба ҳизбу ҳаракатҳои мамнӯъ, хурофотпарастию таассури динӣ ва фарҳанги бегона равона месозанд.

       Мо мардуми сарбаланди тоҷик аз кинаву ғараз ва нияту нақшҳои нопоки ташкилоти террористи – экстремистии ҳизби мамнушудаи наҳзати исломӣ ба хубӣ огаҳӣ дорем. Аз таърихи хиёнаткории наҳзатиҳо дар замонӣ ҷанги шаҳрвандӣ ва ҳамзамон баъди имзои Созишномаи истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ хуб огоҳем, ки ин ташкилоти террористӣ ҳамеша бадандешаву бадниятиро пешаи хеш қарор дода, бо роҳнамоиву ҳидояти хоҷагонашон фаъолияги тахрибкороа доранд. Вале набояд фаромуш кард ва боиси қайд аст, ки имрӯзҳо ҷавонон, падару модарон ва умуман миллати тоҷик аз кирдорҳои пасипардагии онҳо огоҳ шудаад ва дигар кӯшиш мекунанд, ки фирефтаи чунин амалҳои ҳангомаҷуёна ва муғризонаи онҳо нагарданд.

КИ ҲХДТ дар ноҳияи Ашт

Рубрики
Асосӣ Мақола

БОБОҶОН ҒАФУРОВ: Иҷлосияи сарнавиштсоз

Соли равон 30 – солагии Иҷлосияи тақдирсози миллат, ки поягузори сулҳу ваҳдат ва давлатдории навини тоҷикон ба ҳисоб меравад, бо шукӯҳу шаҳомати бузург таҷлил карда хоҳад шуд.

Иҷлосияи 16-уми Шӯрои Олии ,Ҷумҳурии Тоҷикистон анҷумани ормонҳои миллат, сулҳу ваҳдат, эъмори давлат гардида, маҳз дар ҳамин иҷлосия сарнавишти минбаъдаи давлати миллӣ ва соҳибистиқлоли тоҷикон тарҳрезӣ, муайян ва мушаххас гардид ва ба сӯйи ҳадафҳои бузурги умумимиллӣ – оромӣ ва амният , сулҳу ваҳдат , ҳифзи якпорчагии марзу бум ва давлат қадамҳои устувор гузошта шуд.

Дар ҳақиқат ҳам, маҳз дар ҳамин Иҷлосия тақдири ояндаи давлати миллии тоҷикон тарҳрезӣ гардид ва ба сӯйи ҳадафҳои бузурги умумимиллӣ – сулҳу субот ва ваҳдати миллӣ аввалин қадамҳо гузошта шуд. Рамзҳои давлати соҳибистиқлоли тоҷикон – Парчам ва нишони давлатӣ қабул ва тасдиқ шуданд, ки ин аз эҳсоси ватандӯстӣ ва ифтихори миллии ҳар як фарди бонангу номус дар ҳамон давраи муташанниҷ дарак медод.

Иҷлосияи 16-уми Шӯрои Олии ҶТ аз лиҳози моҳияти худ бо Эъломияи Истиқлолияти Тоҷикистон баробарарзиш аст. Агар эъломия давлатеро бо номи Тоҷикистони соҳибистиқлол эълом дошта бошад, пас, Иҷлосияи 16 –ум дар Хуҷандшаҳр ҳамин давлатро аз фаношавӣ нигоҳ дошт ва миллати тоҷикро аз гирдоби нобудӣ берун кашид.

Ин Иҷлосияи тақдирсоз ба фарзанди барӯманди халқи тоҷик Эмомалӣ Раҳмон ваколати роҳбарӣ ба ҷомеаи Тоҷикистонро дода, ҳамзамон, ба дӯши ӯ вазифаи мураккабу муқаддаси бунёди давлати воқеан соҳибистиқлол ва демократиро вогузошт. Воқеан, заҳматҳои бесобиқа ва қаҳрамониву фидокории Пешвои муаззами миллат,Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аст, ки дар сарзамини биҳиштосои мо ливои ваҳдату ҳамдилӣ ва парфишонӣ дорад.

Инчунин, дар Иҷлосия санадҳои меъёри ҳуқуқие қабул шуд, ки моҳиятан барои таъмини сулҳ ва ризоияти миллӣ, посдорӣ ва ҳимояи озодиҳои шаҳрвандон, таъмини бехатарии давлат созгор буданд.

Ин Иҷлосияи таҷдирсоз дар дар саҳифаҳои таърихи навини халқи тоҷик ба ҳайси Иҷлосияи наҷотбахшу сарнавиштсоз сабт гардида, омӯзонидани аҳамияти таърихии ин анҷумани ормонҳои миллат ба насли наврасу ҷавон вазифаи ҳар як шахси ватандӯсту хештаншинос ба ҳисоб меравад.

Солиева М – мудири шуъбаи занони КИ ҲХДТ дар ноҳияи Бобоҷон Ғафуров

Рубрики
Асосӣ Мақола

БОБОҶОН ҒАФУРОВ: Амали дастҷамъона баҳри мубориза бо зуҳуроти номатлуб

АНДЕША: Дар ҷаҳони имрӯза кишваре нест, ки аз таъсири гурӯҳҳои ифротӣ дар олам нигарон набошад. Зеро террор ин таҳдид ба тамоми башарият мебошад.

Аз ин рӯ имрӯз аҳли ҷаҳонро лозим аст, ки бар зидди ин зуҳуроти номатлуб муборизаи ҳамҷоя барад. Имрӯзҳо низ бархе аз ифротгароён, хоинони миллат мехоҳанд, ҳадафҳои нопоки худро дар тамоми ҷаҳон амалӣ созанд ва сулҳу суботи ҷомеаро халалдор месозад. Имрӯзҳо мардум чеҳраи аслии ин гуна афроди пастсифатро шинохтаанд. Онҳо афроди хиёнаткор мебошанд, ки арзиши истиқлол , ки волотарин ва пурарзиштарин дастоварди давлату миллати тоҷик аст, қадр намекунанд. Миллати тоҷик тӯли асрҳои зиёд дастовардҳои фарҳанги асил, ҳуввияти миллӣ, забонӣ давлатӣ ва илму адабиёти оламгирашро нигоҳ доштааст. Ба ҳамагон маълум аст, ки ниёгони мо бо афкори пурарзиш, беҳтарин ва равшантарин орзуву омоли халқи тоҷик ва ахлоқи ҳамидаро басо орифона ифода намудааст. Мо бояд ба насли ҷавон талқин намоем, ки шукронаи даврони истиқлолият, шукронаи обу хоки диёр, осмони софу беғубор намоянд ва андешаи ободгароёнаю суботкорона дошта бошанд. З-ин сабаб муқаддас доштани истиқлоли давлатӣ, ки барои мо рамзи олии Ватану ватандорӣ, бузургтарин неъмати давлат аст, расидан ба истиқлолияти сиёсӣ, иҷтисодӣ ва фарҳангӣ мебошад. Истиқлолият барои мо нишони барҷастаи пойдории давлат, бақои симои миллат, рамзи асолату ормонҳои таърихӣ, шарафу эътибори ба ҷаҳони мутамаддин пайвастани кишвари соҳибистиқлоли Тоҷикистон мебошад. Ва ин арзишҳоро чун гавҳари ноёб аз ҳар гуна гурӯҳҳои номатлубу хиёнаткор ва афроди ватанфурӯш эҳтиёт бояд намуд.

Баҳри саҳм гузоштан дар ободиву пешрафти Ватан, зодгоҳ, маҳалли зисти худ кӯшишҳо ба харҷ диҳем. Баҳри он талош варзем, ки Ватани ҷоноҷони мо боз ҳам ободтару зеботар гардаду обрӯю нуфузаш дар арсаи байналмилал боз ҳам рушд ёбад.

Аъзои фаъоли ҳизб дар ноҳияи Бобоҷон Ғафуров