Рубрики
Uncategorized Асосӣ Барномаҳо Кумитаи иҷроияи ҲХДТ дар ноҳияи Мақола

КОНИБОДОМ: ЁДЕ АЗ КОРНОМАИ ПАДАРИ ШУҶОЪ

(БА ИФТИХОРИ 79-СОЛАГИИ ИДИ ҒАЛАБА ДАР ҶАНГИ БУЗУРГИ ВАТАНӢ) Иди Ғалаба яке аз ҷашнҳои бузург ба ҳисоб рафта, онро чун рузи Ғалаба бар фашизми гитлерӣ таҷлил менамоянд. Ин руз рузи гиромидошти 300 ҳазор ҳамдиёронамон, ки дар ин ҷанг иштирок намудаанд ва рузи посдории 55 миллион қурбониҳои ҷанги даҳшатноктарини воқеахои асри XX мебошад. Осори ин ҷанги хонумонсузи соли 1941-1945 дар ҳар як хонадони тоҷик ба мушохида мерасад. Аз шаҳри Конибодом низ садҳо нафар ҷавонони далеру гаюр ба ҳимояи Ватан ба майдони набард рафтанд. Яке аз ин мардони шучоъ ва ватандуст падари хонадони мо- Исоев Юсуфчон мебошанд. Ин марди шариф зодаи Ҷамоати деҳоти Пӯлодони шаҳри Конибодом буда, солҳои 1932-1941 дар мактаб-интернати шаҳрӣ бо ахлоқи намунаву хониши аъло тахсил намудааст. Соли 1942 дар синни 18-солагӣ ба хизмати Ватан даъват карда шуда, то соли 1947 хизмати Модар-Ватанро идома дод. Хоҳараш устоди пахта, собиқадори соҳаи кишоварзӣ ва ҷанг дар ақибгоҳ Исоева Адолат масъулияти оиларо бар душ гирифта, бародарашро дастгирӣ намуд. Исоев Юсуфҷон дар қатори ҳазорон нафар фарзандони халқҳои Шуравӣ барои ҳимояи марзу буми Ватан ба ҷанг меравад. Исоев Юсуфҷон дар қисми ҳаракаткунандаи ҷангии 202-юм корпуси танкӣ, бригадаи танкии фронти сеюми Украина бар зидди фашистони истилогар ҷасурона ҷангид. Дар озод кардани Украина, Белорусия, Полша, Германия иштирок намуда, иди Ғалабаро дар остонаи шаҳри Берлин ба даст овард. Ҷавони нотарсу ҷасур фарсахҳо дур аз зодгоху пайвандон дар майдони набард ба муқобили душман мубориза бурдааст. Барои шуҷоат ва мардонагӣ бо 18-ордену медалҳо мукофотонида шудааст, ки дар байни онҳо барои гирифтани Кенигсберг низ мебошад, ки аз Тоҷикистон 4 нафар сазовори чунин мукофот гардидаанд. Фаъолияти меҳнатиаш дар соҳаҳои гуногуни кишварамон дар ҳайси роҳбарии чандин ташкилоту муассисаҳо қобили қайд аст. Дар арафаи ҷашни 79-солагии Иди Ғалаба бар фашистони истилогар ин марди майдон ва Падари азизу бузургворамон Исоев Юсуфчонро ба хотир овардан барои мо фарзандон, наберагону аберагон ва дустони хонадонамон шарафи бузург аст. Шараф ба шуҷоату қаҳрамонии чунин падарони дар роҳи озодӣ заҳматкашида. Шараф ! Шараф! Шараф!

Рубрики
Uncategorized Асосӣ Барномаҳо Кумитаи иҷроияи ҲХДТ дар ноҳияи Мақола

ИСТИҚЛОЛ: ИДИ ҒАЛАБАРО САЗОВОР ТАҶЛИЛ МЕНАМОЕМ

Санаи 7-уми моҳи майи соли ҷорӣ бобати сазовор таҷлил намудани ҷашни 79-умин солгарди Рӯзи Ғалаба бар фашизми гитлерӣ дар Ҷанги Бузурги Ватании солҳои 1941-1945, Ситоди шаҳрии тадорукот дар назди Муҷассамаи ёдгории шаҳидон доир гардид. Сароғоз муовини якуми Раиси шаҳр М.Алабердиён оид ба сазовор ҷашн гирифтани Иди Ғалаба ба аъзоёни Ситоду роҳбарони ташкилоту муассисаҳо дастур дод. Ҳамзамон, муовини Раиси Кумитаи иҷроияи Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон дар шаҳри Истиқлол М.Бурҳонов, муовини Раиси шаҳр М.Ниёззода дар бораи аҳамияти таърихии ин ғалабаи бузурги инсоният ба фашизми хунхор маълумоти муфассал доданд. Ҳамчунин, шахсони болозикр оид ба масъалаҳои мубрами рӯз, аз қабили: тарғибу ташвиқи Паёми Сарвари давлат, Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмоалӣ Раҳмон, пешгирии шомилшавии ҷавонон ба ҳизбу ҳаракатҳои ифротгаро, баланд бардоштани маърифати ҳуқуқии шаҳрвандон, даъвати ҷавонон ба хизмати Ватан, бартараф намудани тамоюли бегонапарастӣ ва ғайра, ибрози ақида намуда, ҳозиринро ба пурзӯр намудани корҳои таблиғотӣ миёни сокинони маҳаллаҳо даъват намуданд.

Рубрики
Uncategorized Асосӣ Барномаҳо Кумитаи иҷроияи ҲХДТ дар ноҳияи Мақола

ПАНҶАКЕНТ: ҶОМЕАИ СОЛИМ АЗ ОИЛАИ СОЛИМ САРЧАШМА МЕГИРАД

Фалсафи ҳаёт ин аст, ки ҳар як инсон дар оила ба дунё омада, ба воя мерасад. Оре, бунёди оилаи солим, таъмини зиндагии орому осоишта ва бартараф намудани мушкилиҳо дар ҷомеаи муосир яке аз талаботҳои асосии пешрафти он буда, ҷиҳати баланд бардоштани маърифати оиладорӣ, омода намудани ҷавонон ба ҳаёти мустақилона ва пешгирии зуроварӣ дар оила ва вайроншавии онҳо чораҳои доимӣ бояд андешида шавад. Оила барои ҳар як шахс сарчашма барои рушди минбаъдаи ӯст. Бинобар ин дар байни ҳамаи чизҳои ҳаёти инсонӣ муҳимтарин ин оила мебошад. Ба вуҷуд омадани давлат низ аз оила оғоз мегардад. Аз ин ҷиҳат аз давраҳои қадим оила барпо намудан аз суннати деринаи иҷтимоист. Объекти асосии оила зану шавҳар ҳастанд. Онҳо баду неки зиндагиро мефаҳманд, пасту баландии ҳаётро бо ҳам тақсим мекунанд, аз буду набуди зиндагӣ сабр мекунанд ва барои зиндагии шоистаи худ пайваста талош меварзанд. Яъне хушбахтии зану шавҳар дар ҳамдигарфаҳмиву эҳтиром аст. Дар тавлиди оила никоҳ асоси он маҳсуб меёбад. Ҳам дини ислом ва ҳам қонунҳои давлат аз қайди никоҳ гузаштанро ҳатмӣ медонанд. Аммо сад афсӯс, ки ҳоло ҳам баъзе аз оилаҳо бе қайди ақди никоҳ оила барпо мекунанд, ки зидди қонуни давлат аст. Қонуни давлат бояд ҳамеша риоя карда шавад, зеро маҳз қонун ҳимоятгари ҳар як инсон аст. Бадтар агар ин гуна оилаҳо пош хӯранд, вақто ба мақомотҳои лозима барои ҳуқуқи фарзандонашон муроҷиат менамоянд, қонун ҳуқуқи онҳо ва фарзандони онҳоро чӣ тавр ҳимоя намояд? Охир онҳо расман аз рӯи қонун аз қайди никоҳ нагузаштаанд. Агар пурсед мегӯянд, ки мо никоҳи мусалмонӣ карда будем. Лекин ин барои барпо намудани оила ва мустаҳкамии он кифоя намекунад. Бояд ҳар як оила, ки асоси давлат аст аз қайди никоҳи давлатӣ гузаштанаш лозим. Зеро аз оила ҷамъият сар мешавад. Он сарчашмаи муқаддастарини ҳаёт, мактаби ҳаёт ва асоси рушди ҷамъияту давлат аст. Аз ин лиҳоз мо бояд кушиш кунем, ки оилаҳо солим бошанд ва хушбахтона умр ба сар бурда фарзандони аз ҷиҳати руҳи солим, меҳнатдӯст, ватанпарвар, умуман дорои хислатҳои ҳамидаи инсонӣ доштаро тарбия намоянд. Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Раиси муаззами Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон тадбирҳои хуберо барои ҳимои генофонди миллӣ, оилаи солим, таъмини зиндагии орому осоиштаи мардум эътироф кардаанд. 19 марти соли 2013 дар Ҷумҳурии Тоҷикистон “Қонун дар бораи пешгирии зӯроварӣ дар оила” қабул гардидааст. Мақсади Қонун ҳимояи ҳуқуқии оила ҳамчун асоси ҷамъият, танзими ҳуқуқии муносибатҳои вобаста ба пешгирии зӯроварӣ дар оила, мусоидат намудан ба татбиқи сиёсати давлатӣ оид ба пешгирии зӯроварӣ дар оила мебошад. Бибиам мегуфтанд, ки дар оила муаммоҳои гуногуни ҳаёт зиёданд, ин мушкилотҳоро танҳо дар ҳамдигарфаҳмӣ, оромона сӯҳбат кардан, ва ҳурмату эҳтироми ҳамдигар ҳал карда мешавад. Мушоҳида мекунам, ки имрӯзҳо дар оилаҳои ҷавон самимият, муҳаббат, ҳамдигарфаҳмӣ, эҳтиром ба ҳуқуқи ҳамдигар кам андар кам аст. Агар зану шавҳар муносибатҳои хуби оилавиро иҷро намоянд, ин рафтор ба фарзандон фарзандон таъсири худро мегузорад ва агар баръакс ҷангу ҷидол, сарзаниши ҳамдигар, айби туву айби ман гӯён моҷароҳо сар занад фарзандон парешонтахотир, асабӣ ва сустирода ба воя мерасанд, ки ба пошхӯрии оилаҳо этиологияи асосӣ шуда метавонад. Бадбиниҳо аз нифоқ хезад, Пирӯзи аз иттифоқ хезад . Ту ноз куниву ёри ту ноз, Чун ноз ду шуд талоқ хезад.

Рубрики
Uncategorized Асосӣ Барномаҳо Кумитаи иҷроияи ҲХДТ дар ноҳияи Мақола

ЗАФАРОБОД: ИСТИҚЛОЛИЯТ-ҲАДИЯИ БЕБАҲОИ ТАЪРИХИСТ

Итиқлолият неъмати бебаҳост. Агар ба таърих назар андозем дар роҳи истиқлолияти давлатиро ба даст оварданд чи қадар фарзандони фарзонамиллати тоҷик ҷони худро аз даст додаанд, ки аз зумраи онҳо Спитамени шуҷоъ, Темурмалик, Деваштич ва садҳо дигар қаҳрамонон мебошанд. Баъд аз пош хӯрдани давлати Сомониён тоҷикон асрҳо зиёд дар зери таъсири дигар давлатҳо ҳаёт ба сар мебурдан. Гузаштагони мо машаққатҳои сангинро паси сар намуда зиндагони менамудаанд. Баъд аз пош хӯрдани ИҶШС хушбахтона соли 1991 Ҷумҳурии Тоҷикистон соҳибистиқлол гашт. Ҷумҳурии соҳибистиқлоли Тоҷикистон дар шароити мураккаби таърихӣ ташкил ёфта, ҳаёти навини худро оғоз намуд. Дар чунин давраи ҳассос кувваҳои гуногуни сиёсӣ роҳҳои ғайриконститутсиониро пеш гирифта, гирдиҳамоиҳои шадидро давом дода,соҳибистиқлолии ҷумҳуриро зери хатар гузоштанд.Халқи меҳнаткаши тоҷик ҳоло шаҳди итиқлолияти давлатиро начашида дар Ҷумҳурии соҳибистиқлоли Тоҷикистон соли 1992 ҷанги шаҳрвандӣ сар зад. Ҷанги шаҳрванди ҷангест, ки дар дохили як давлат шаҳрвандони як давлат бар зидди якдигар силоҳ мебардоранд. Аз ҷанги ҷаҳонӣ хаф ва хатари ҷанги шаҳрвандӣ калон аст, агар пеши роҳи ҷанги шаҳрвандӣ гирифта нашавад давлат аз байн меравад ва халқ пароканда мешавад. Маҳз бо хизматҳо Эмомалии Раҳмон соли 1997 бо ба имзо расидани аҳдномаи сулҳи тоҷикон ҷангӣ шаҳрвандӣ дар Тоҷикистон ба охир расид. Халқи тоҷик бо чунин роҳбари тавоно ва одил истиқлолияти давлатиро ҳифз ва пойдор намуд. Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон дар ин бора чунин гуфтаанд: “ Орзуи ба даст овардани мустақилияти миллӣ амали гашт. Истиқлолият ҳадияи бебаҳои таърих буда,устувору пойдор нигоҳ дошта тавонистани он масъулияти таърихии наслҳои имрӯза мебошад”.Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон зиёда 190 давлати дунё эътироф намуда аст. Ҳар як шаҳрванди Ҷумҳурии соҳибистиқлоли Тоҷикистонро зарур аст, ки ба қадри як каф хоки ватан бирасанд ва истиқлолияти давлатиро ҳифз намоянд.

Рубрики
Uncategorized Асосӣ Барномаҳо Кумитаи иҷроияи ҲХДТ дар ноҳияи Мақола

ТОҶИКИСТОН КИШВАРИ САЙЁҲӢ

Тоҷикистон сарзамини мардуми соҳибмаърифату маеҳмоннавоз ва кишвари дорои манзараҳои зебо буда, аз нигоҳу обу ҳаво, кӯҳҳои осмонбӯс, пиряхҳои азим, оби мусаффо, ҳайвоноту наботот ва урфу одатҳои мардумӣ дар олам нотакрор ва макони беҳтарини сайру саёҳат мебошад. Тоҷикистон, ки дорои манзараҳои зебову нотакрори муассир дорад, диққати сайёҳони ҷаҳонро ба худ ҷалб намудааст. Яъне дар Тоҷикистон ҷойҳои таърихиву бостоншиносӣ бисёр буда, барои гаштугузори сайёҳон шароити мусоид фароҳам оварда шудааст. Соҳаи сайёҳӣ ҳамчун яке аз самтҳои иқтисодиёти ҷаҳон ба ҳисоб рафта, дар манотиқҳои гуногуни дунё бисёр паҳн гардидааст. Ҷумҳурии Тоҷикистон иқтидори кофии рушди сайёҳии кӯҳӣ дошта, метавонад дар ин самт ба дастовардҳои назаррас ноил гардад. Аз масоҳати умумии Ҷумҳурии Тоҷикистон 93 дарсадро кӯҳсор ташкил медиҳад. Бо мақсади боз ҳам баланд бардоштани соҳаи саёҳӣ, истифодаи самараноки имкониятҳои мавҷуда дар ин самт, инкишофи инфрасохтори сайёҳӣ, беҳтар кардани сифати хизматрасонӣ, густариши раванди танзими давлатӣ ва дастгирии сайёҳии дохиливу хориҷӣ, ҷалби ҳарчи бештари онҳо ба ҷойҳои таърихиву бостонӣ муҳим аст. Тоҷикистон дорои мероси ғании таърихиву фарҳангӣ ва захираҳои табиӣ буда, барои ҷалби теъдоди зиёди сайёҳони хориҷӣ ба кишвар иқтидори воқеӣ дорад. Дар солҳои 2018-2023 барои рушди соҳаи сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ чор лоиҳаи сармоягузории давлатӣ ба маблағи 330 миллион сомонӣ амалӣ гардида, илова бар ин, ба субъектҳои соҳа аз ҷониби низоми бонкии кишвар зиёда аз 300 миллион сомонӣ қарзи имтиёзнок ҷудо карда шудааст. Дар ин давра 1450 иншооти сайёҳӣ бунёд гардида, соли 2023 шумораи сайёҳон ба як миллиону дусад ҳазор нафар расидааст. Дар шаҳру ноҳияҳои ҷумҳуриамон растаҳо ва гӯшаҳои ҳанармандӣ, аз ҷумла, мағозаву бозорҳои фурӯши маҳсулоти истеҳсоли ватанӣ, ҳунарҳои мардумӣ ташкил карда шуда, маҳсулотҳои дастии ҳунармандони кишвар ба маъраз гузошта шудаанд. Бо кӯшишу талошҳои пайвастаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ- Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон иморатҳову биноҳи холии бекорхобида аз нав эҳё гардида, ба гӯшаи ҳунармандони дохилӣ табдил дода шуданд. Тавре Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Паёми навбатии худ дар бобати ҳунармандон чунин зикр намуданд: “Чӣ ҳунаре дорад, чӣ касбу донишу малакае дорад, нишон диҳад, истифода кунад ва бе кор нагардад”. “Бояд зикр намуд, ки соли 2023-юм 15 ёдгории таърихиву фарҳангии тоҷикон ба Феҳристи фарҳанги моддӣ ва ғайримоддии ЮНЕСКО ворид карда шуд, ки боиси эътибори бештар пайдо кардани фарҳанги бостонии миллати тоҷик дар байни ҷомеаи башарӣ гардид”. Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон як қатор ҷойҳои таърихиву фарҳангӣ мавҷуд аст, ки диққати меҳмонону сайёҳони ватаниву хориҷиро ба худ ҷалб намудаанд. Аз ҷумла, дар ноҳияи Шаҳристон низ мавзеъҳои таърихиву фарҳангӣ ва сайёҳӣ вуҷуд доранд. Аз қабили ёдгориҳои таърихии бузурги шаҳраки Бунҷикат ба монанди Қалъаи “Қаҳ-Қаҳа”, кӯшки “Чилҳуҷра” мавҷуд буда, барои истироҳати сайёҳон мавзеъҳои “Моҳкӯл”, “Кенгқул”, “Хуррамдара”, “Сабздара” ва “Насими кӯҳсор”, инчунин мавзеъҳои истироҳатии “Маркази таълимии бонки миллии Тоҷикистон”, “Бодомча”, “Чашма”, “Парасту”, “Обшорон”, “Эделвейс” ва “Рӯдоба” зиёратгоҳҳои “Абӯбакри Сиддиқ”, “Ҳазрати Мулло”, “Оқтошбобо”, “Қӯтур бобо” ва “Туятош Бобо” ташкил карда шуда, барои сайёҳон шароити хуби замони муосир фароҳам оварда шудааст. Инчунин, дар ноҳия фаъолияти осоишгоҳҳо, хизматрасониҳои маишӣ ёдгориҳои таърихӣ ва дигар мавзеъҳои сайёҳӣ тибқи Барномаи рушди инфрасохторҳои сайёҳӣ фаъолият доранд. Ноҳияи Шаҳристон баъди баромадан аз нақби Шаҳристон то ба шаҳри Истаравшан тӯл мекашад ва метавон гуфт, он яке аз мавзеъҳои беҳтарини сайёҳии вилояти Суғд мебошад, ки аз дараҳову чашмасорону шар-шараҳо иборат буда, як ҳудуди паҳноҳои арчазорони ноҳия, ки дар баландиҳо ҷойгиранд, дар миқёси Тоҷикистон ҳамто надоранд. Дар ин мавзеъҳои сарсабзу хуррам барои сайёҳони дохиливу хориҷӣ пешниҳоди саёҳати экологиву куҳнавардӣ басо мувофиқ мебошад. Ҳамчунин, тавассути куҳҳои барфпӯши ноҳия сайёҳон имконият доранд, ки ба ноҳияҳои ҳамсарҳади Айниву Мастчоҳ ва баландкуҳҳои Деваштич сафар кунанд.

Рубрики
Асосӣ Мақола

ТЕРРОРИЗМ ВАТАН, ДИН, МАЗҲАБ ВА МИЛЛАТ НАДОРАД

Ҷаҳони имрӯз шоҳиди даҳҳо ҳодисаи гушношуди таърих мегардад. Зеро қудрати одамӣ ба ҷузъ аз сохтанҳо, меҳру муҳаббат доштани ба обу хоки Ватан, ҷонфидиҳо дар роҳу ҳифзи амнияти миллат, ҳамчунин товони сӯхтан, куштан ва вайрону валангор кардани шаҳроҳоро доштааст. Боиси таасуф аст, ки фарзандони миллати мо дар шабакаҳои иҷтимоӣ чун ҳамешагӣ на бо кори пайкори созанда, балки бо амали нангин террористӣ ном бароварда истодаанд. Ҳарчанд то куҷо даст доштани онҳо дар ҳодисаи толори консертии ” Крокус сити” – и шаҳри Маскав аз ҷониби тафтишгарон дақиқ мешавад, аммо хулоса ин аст, ки ҷавонони ноогоҳи мо дар зиндагӣ роҳи дурустро интихоб накардаанд. Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ- Пешвои миллат, Раиси муаззами Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон қариб дар ҳар баромади хеш аз фарҷоми шомил шудани ҷавонон ба гурӯҳҳои ифротгароӣ сухан мекунанд. Мӯҳтавои мулоқоти беш аз 5 соата бо фаъолони ҷомеа, ходимони дин маҳз ҳамин мавзӯро фарогир буд. Ба гуфтаи Пешвои миллат терорист ва ифротгаро Ватан, модар ва ахиран дил надорад.у бадтар аз ҳайвон аст. Ин нафарон манқуртони замони нав ҳастанд, ки натанҳо худро қурбони хоҷагони худ мекунанд, ҳамзамон наздикону пайвандони хешро сархам дар ҷомеа месозанд. Агар фаъолони ҷомеа бо дарки фаҳмиши дурбинона чунин ҷавононро ба роҳи дуруст ҳидоят мекарданд, шояд чунин амалҳо коҳиш ёбад. Аммо ҷои афсус аст, ки иддае аз насли бедил, бедин, фаротар аз ҳама бесавод боиси сар задани чунин ҳодисаҳо гардида истодааст. Магар бо куштани беш аз 132 нафар мурод ҳосил шуд. Чаро шахсони бегуноҳ боиси марги ин амалҳои ваҳшиёна гардиданд? Фикр мекунам ба таъбири гузаштагонамон олами дигар бибояд сохт ва аз нав одаме. Роҳи раҳоӣ аз ин варта танҳо дар омузиш, маърифати баланд, ҳиси ватандӯстӣ аст. Агар ҳар яки мо аз гузаштаи пурифтихори хеш огоҳ бошем, насиҳатҳои падаронаи Роҳбари давлатро ба инобат гирем, он имконияту шароитҳоеро, ки давлат ва Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон бароямон муҳайё кардааст, самаранок истифода барем, пас он гоҳ мо тоҷики асил ҳастем . Имрӯз фурсате расида, ки ҷои тиру туфанг китоб ба даст гирем. Хонем, омӯзем бунёдкорӣ ва навоварӣ намое. Хиште дар бунёди қасри боҳашамати истиқлол гузорем. Нагузорем, ки аҳли ҷомеа ҷаҳонӣ бо тундӣ, нафрат ва надомат суи мо дида дӯзад.Зеро мо аз насли Ориён, Бобаку Шерак, Деваштичу Спитамен Рустами дастону Темурмалики қаҳрамон Сино ва Рӯдакии бузург, китоби оламгири ” Маснави” – Мавлои балхӣ, пандҳои ҳикматомези Хаеми бузург ва ниҳоят пайванди насли Айнӣ Бобоҷон Гафуров ва ҳамзамони шахсияти бузурги таърихӣ, ки ба ин миллат саодат овард мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ҳастем.

Рубрики
Асосӣ Мақола

ПАНҶАКЕНТ: ОБ САРВАТИ БЕБАҲОСТ

Яке аз масъалаҳои муҳими ҷомеаи ҷаҳони имрӯза ин нарасидани оби тоза ва ҳифзи пиряхҳои хурду бузург мебошад. Дар ҳақиқат об яке аз муъҷизаҳои беназири табиат мебошад, зеро ба рукнҳое мансуб аст, ки боиси побарҷо мондани тамоми мавҷудоти олам ба шумор меравад. Бартарии сайёраи аҳли башар нисбат ба дигар сайёраҳо аз он иборат аст, ки Замин гаҳвораи тамаддуни мо инсонҳо дорои чунин ганҷи беҳамтои атокардаи Худованд об аст ва он сарчашмаи аслии зиндагӣ барои тамоми махлуқот ба ҳисоб меравад. Роҷеъ ба масъалаи мазкур ниёгони мо низ осори зиёде ба мерос мондаанд. Аз ин лиҳоз, дар минбари сатҳи ҷаҳонии Созмони миллали муттаҳид оид ба соли 2003 эълон шудани “Соли оби тоза”, солҳои 2005-2015 эълон шудани Даҳсолаи байналмиллалии “Об барои ҳаёт”, Даҳсолаи байналмиллалии амал “Об барои рушди устувор солҳои 2018-2028” ва дар соли 2023 аз тарафи Маҷмааи 77-уми Созмони Миллали Муттаҳид пазируфта шудани пешниҳоди Пешвои миллат, Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ Эмомалӣ Раҳмон эълон шудани соли 2025 “Соли ҳифзи пиряхҳо” ва 21-уми март эълон шудани рӯзи байналмиллалии “Ҳифзи пиряхҳо” бархурди дардҳои инсоният мебошад, зеро ҳифзи пиряхҳо манбаи асосии таъмин ва беҳдошти оби ошомидани дар кулли сайёра мебошад. Қайд намудан ба маврид аст, ки Тоҷикистони биҳиштосо ва бемисли мо, ки дорои чунин тӯҳфаи Офаридгор аст, имрӯз дар миқёси Осиёи Миёна оид ба фаровонии оби ошомидани мавқеи хоса дорад. Хусусан дар замони муосир, ки зери таъсири амалҳои инсон табиат ва иқлими сайёра ба хатарҳои экологӣ ру ба ру мебошад, пешниҳоди Пешвои миллат саривақти ва бонги изтироби шахси дурандешу дилсузи сайёра арзёбӣ мешавад. Тазаккур бояд дод, ки зимни масоили дар боло зикр гардида Алломаи Машриқзамин Абуали ибни Сино нигоштаҳои зиёде ба мерос гузоштаанд. Абуали ибни Синоро аз китоби “Қонуни тиб” роҷеъ ба масоили шинохти об қайд намудааст, ки “Беҳтарини обҳо оби чашмасорон бошад, вале на ҳар гуна чашма, балки оби чашмаҳое, ки аз замини дорои гили холис берун оянд ва ҳеҷ як аз ҳолатҳову кайфиятҳои бегона бар хоки он чой ғолиб набошад. Ё оби чашмаҳое бошад, ки аз санг берун оянд, зеро ин беҳтар буда, уфунати замини напазируфта бошад. Бидон ки обҳои аз роҳи гили раванда беҳтар аз обҳое бошад, ки аз болои сангҳо равон бошанд, зеро гил обро пок созад ва чизҳои бегонаи бо он омехтаро ба худ гирифта, онро равшан кунад. Санг бошад чунин коре нахоҳад кард. Дар мавриди истеъмоли об фоида ва зарари он ба саломати инсон чунин омадааст: “Оби ба миқдори муътадил сард созгортарини обҳо барои тандурустон бувад , вале асабро ва худованди омосҳои андомҳои даруниро зиён дорад. Вай аз ҷумла чизе бошад, ки иштиҳо биангезад ва меъдаро қавӣ созад. Аммо оби гарм гувориданро табаҳ кунад, таомро бар сари меъда бигардонад ва ташнагиро зуд нашканад. Дар китоби мазкур роҷеъ ба сифат, хусусиятҳои табобати ва нафъу зарари об бисёр дастурҳои хуби ба дард бархурдоре дарҷ гардидаанд ,ки омӯзгорони фанҳои химия, география, экология ва роҳбарони синфҳо дар муассисаҳои таҳсилоти миёнаи умуми метавонанд ҳамчун абёти иловагӣ ҳангоми дарсҳо истифода намоянд то, ки хонандагон ба ҳифзи пиряхҳо аз гармшавии иқлим зери таъсири газҳои гармхонаи ва партовҳои корхонаҳои азими саноатӣ, ки боиси ифлосии обу иқлим мегарданд ва баҳри беҳдошти он саҳмгузор бошанд. Инчунин, истифода аз китоби мазкур савияи дониши хонандагонро баланд бардошта нигоҳи онҳоро ба табиат ва об созгор месозад. Бояд ҳар як сокини кишварро зарур аст пиромуни тоза нигоҳ доштани оби тоза, ва ҳифзи ҳамешагии пиряхҳо бетараф набошад.

Рубрики
Асосӣ Мақола

ИСТАРАВШАН: ҲХДТ – ҲИЗБИ ОРМОНҲОИ МИЛЛӢ

Омили муҳимтарини ҳастии миллат, ҳуввияти миллӣ, сарчашмаи тамоми хушбахтиҳо ва ваҳдати миллату пешрафти ҷомеа ин аз муттаҳид будани халқи Тоҷикистон маҳсуб меёбад. Пешрафти ҷомеа дар тамоми соҳаҳо аз тинҷию оромӣ вобастагии бисёр дошта, муттаҳидиву иттифоқии ҷомеа асоси он ба шумор меравад.

Солҳои аввали соҳибистиқлолӣ таърих миллати тоҷикро бо имтиҳони сахту сангин – ҷанги таҳмилии шаҳрвандӣ рӯ ба рӯ кард. Кишвари тозаистиқлоли мо дар вазъияти нестшавӣ ва халқи Тоҷикистон дар ҳолати парокандашавӣ қарор дошта буд. Мардуми тоҷик дар ҳолати гуруснагӣ ва бо мақсади ҳифзи ҷони худ ба дигар кишварҳо гуреза шуда, паноҳ мебурданд. Мардум интизори он буд, шахсе пайдо шавад ва миллатро аз нестшавӣ, халқро аз парокандашӣ наҷот диҳад. Хушбахтона, баъд аз ба сари ҳокимият омадани Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар қалби мардуми тоҷик боз дубора шӯълаи умед пайдо шуд. Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар вазъияти бисёр ҳам душвору ҳассос мардумро муттаҳид намуданд ва ба мардуми азияткашидаи тоҷик ваҳдати миллиро эҳё намуданд, ки ин таҷрибаи сулҳофаринии Тоҷикистонро тамоми дунё эътироф менамояд ва онро меомӯзаду ба сарвари оқилу хирадманди мо таҳсину офарин мехонанд.

Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон низ дар вазъияти хеле ҳассоси давлатдории кишвар ба арсаи сиёсат ворид гашт ва давоми қариб 30 соли фаъолият рисолати худро таҳти шиори “Барои рушди устувори иқтисодӣ ва зиндагии шоистаи мардум” таҳти сарварии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Раиси муаззами Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон иҷро намуда истодааст.

Тавре Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон иброз доштаанд: “Ҳизби мо зодаю парвардаи замони соҳибистиқлолии Тоҷикистон аст ва худро бо мардум чун ҳизби дорои масъулияти баланди сиёсӣ муррафӣ намудааст, ки ин заминаи воқеии таърихӣ дорад”.

Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон тавассути сиёсати бунёдкорона ва татбиқи собитқадамонаи Барномаи худ, бо такя ба масъулиятшиносию қудрати зеҳнии аъзояш ва дастгирии бештари қишрҳои дигари солимфикри ҷомеа дар барқарор намудани сулҳу ваҳдати миллӣ саҳми намоён гузоштааст.

Яке аз самтҳои асосии фаъолияти Кумитаи иҷроияи Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон дар шаҳри Истаравшан ин тарғибу ташвиқи дастовардҳои даврони соҳибистиқлолии кишвар, ҳифзи манфиатҳои миллӣ, истиқлоли давлатӣ ва таъмини якпорчагии кишвар, ҷалби сокинон ба корҳои бунёдкориву созандагӣ ба ҳисоб меравад.

Воқеан, тамоми халқи Тоҷикистон тӯли фаъолияти пурсамари Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон дарк намуданд, ки маҳаки асосии фаъолияти ин ҳизбро созандагию бунёдкорӣ, ҳифзи арзишҳои миллӣ ва ваҳдати миллӣ ташкил медиҳад.

Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Раиси муаззами Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон таъкид намудаанд: “Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон дар давраи сарнавиштоз ба фаъолият шурӯъ намуда, ҳадафи аслиаш ваҳдату ягонагӣ, устувориву пойдории сулҳ ва таъмини ояндаи неки шаҳрвандони мамлакат аст”.

Тӯли ин солҳо Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон таҳти сарварии Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон тавонист дар таъмини зиндагии шоистаи мардум, некӯаҳволии халқ, рушду тамоми соҳаҳо саҳми босазои худро гузорад.       

Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон минбаъд низ бахри ичрои ҳадафҳои созандаи Оиннома ва Барномавии худ, инчунин иҷрои вазифахои мушаххасеро, ки аз чониби Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Раиси муаззами Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон мухтарам Эмомали Рахмон гузошта шудаанд, ичро карда, неруи созандаи чомеаро бахри ин максадхо равона месозад.

Беҳрӯз Олимҷонов – мудири шӯъбаи таблиғот ва иттилооти Кумитаи иҷроияи ҲХДТ дар шаҳри Истаравшан

Рубрики
Асосӣ Мақола

ДЕВАШТИЧ: ДАВЛАТ ОИЛАРО ҲАМЧУН АСОСИ ҶАМЪИЯТ ҲИМОЯ МЕКУНАД

 Кумитаи иҷроияи Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон дар ноҳияи Деваштич марҳилаи амалигардонии “Барномаи давлатии пешгирии зӯроварӣ дар оила барои солҳои 2014-2023”-ро бо ташкили чорабиниҳои мухталифи ташвиқотӣ- тарғиботӣ вусъати тоза дода истодааст. Баҳри ба амал татбиқ намудани Барномаи “Пешгирии хушунат дар оила”, ки бевосита дар баъзе ҳолатҳо шахсро ба амалҳои ногувор оварда мерасонад, тадбирҳои пайваста андешида мешавад. Баргузории мулоқоту вохӯриҳои гурӯҳҳои тарғиботию ташвиқотии аъзоёни фаъоли ҳизбӣ ва сохторҳои дахлдори мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии ноҳияи Деваштич дар Ҷамоатҳои шаҳраку деҳоти ноҳия дар мавзӯъҳои “Оила бидуни зӯроварӣ”, “Модар чӣ гуна, духтар намуна”, “Давлат оиларо ҳамчун асоси ҷамъият ҳимоя мекунад “, “Аз модари солим кӯдаки солим”, “Зан олиҳаи зиндагӣ”, “Оилаи солим асоси ҷамъияти солим”, “Зӯроварӣ дар оила боиси нохушист” , “Зану мард баробарҳуқуқанд”, “Поймол кардани ҳуқуқи зан- хушунат” ба масъалаҳои мубрами рӯз аз ҷумла, оила ва оиладорӣ, муносибати зан ва шавҳар, келин ва хушдоман, баробарҳуқуқии зану мард ва ғайраҳо бахшида шудаанд. Баҳри босамару таъсирбахш гузаронидани ҳар кадом тадбирҳо аз ёрии ҳайати гурӯҳи корӣ, ки ба он ҳуқуқшиносу мутахассисони корҳои таблиғотӣ, кормандони тиб шомиланд, истифода бурда шуда, илова бар ин фаъолони маҳал соҳибхоназанон, куҳансолони таҷрибаи рӯзгордида низ ҷалб мегарданд. Чунончи, бо мақсади таъмини иҷрои нақшаи чорабиниҳои” Барномаи давлатӣ оид ба пешгирии зӯроварӣ дар оила” дар Ҷамоатҳои шаҳраку деҳоти Ғончӣ, Росровут ва Далёни Боло бо иштироки занону бонувони хонашин вохӯрӣ дар мавзӯи пешгирии ҳодисаҳои номатлуб, махсусан даст ба худкушӣ задан байни занону ҷавонон, зӯроварӣ дар оила, тарғиби фарҳанги либоси миллӣ, бекоркунии ақди никоҳ, ҳуқуқ ба манзил гузаронида шуд. Аз ҷумла, барои фаҳмондадиҳии ҳуқуқи баробарии зану мард ба манзил бештар кор бурдан лозим меояд. Ҳамчунин дар асоси Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон “Дар бораи масъулияти падару модар дар таълиму тарбияи фарзанд ” ҳам зану мард баробар вазифадоранд. Барои пешгирӣ намудани падидаи номатлуби хушунат дар оила тарғиби донишу маърифат бо кор ё машғулиятҳои фоиданок ҷалб намудани занону духтарон, тарғиботи тарзи ҳаёти солим, машғул шудан ба варзиш, иштироки фаъолона дар чорабиниҳои ҷамъиятӣ, озмунҳои фарҳангиву илмӣ манфиатовар аст. Рухсора Ҳоҷиева- аъзои фаъоли ТИҲ “Исмоили Сомонӣ-20 “-Кумитаи иҷроияи Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон дар ноҳияи Деваштич

Рубрики
Асосӣ Мақола

БОБОҶОН ҒАФУРОВ: НАВРӮЗИ НАВБАҲОРОН БАР ДӮСТОН МУБОРАК!

Боиси хушнудӣ ва сарфарозии ҳамаи мост, ки ҷашни деринаи ниёгони мо – Наврӯзи хуҷастапай, ки бо пешниҳоди Тоҷикистон ва пуштибонии як қатор кишварҳои ҷаҳон аз ҷониби Маҷмааи Умумии Созмони Милали Муттаҳид Рӯзи байналмилалии Наврӯз унвон карда шуд, дар саросари ҷаҳон, аз ҷумла, Ватани азизамон-Тоҷикистон бо шукӯҳу шаҳомати хоса таҷлил мегардад.

     Имрӯз Истиқлолият ва Наврӯз мафҳумҳои ба ҳамдигар наздик ва ифодагари марому ормонҳои беҳтарини халқи мо мебошанд.

     Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Раиси муаззами Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон , Президенти кишвар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар яке аз суханрониҳои худ қайд намуданд, ки “ Наврӯз аз муборактарин ҷашнҳои миллии мо тоҷикон ва дигар мардумони ҳавзаи Наврӯз аст, ки аз замонҳои қадим то ба имрӯз бо ғояҳои олии башардӯстонаву ҳамкорӣ, созандагиву ободкорӣ, инсондӯстиву хайрхоҳӣ ва шукргузорӣ аз зебоиву неъматҳои табиат мардумро гирди ҳам меорад.”

    Оре, Наврӯз дар баробари он, ки оғози эҳёи табиат, айёми эътидоли баҳорӣ, рӯзи фарорасии соли нав ва оғози корҳои кишоварзӣ мебошад, инчунин масъалаҳои маърифатию фалсафӣ, ҷаҳонсозӣ, арзишҳои волои ахлоқӣ, покиву порсоӣ, некиву накӯкорӣ ва адлу ростиро низ дар бар мегирад.

     Ҷавҳар ва ҳикмати Наврӯз илова бар арзишҳои зикршуда ҳамчунин ифодагари ормонҳои муқаддас  ва неки миллӣ, аз қабили эҳсоси гарми муҳаббат ба марзу буми аҷдодӣ, худогоҳиву худшиносӣ ва ватандориву ватанпарастии мардум мебошад.Ва мо аз ҷумла миллату мардумони хушбахте ҳастем, ки ин суннати деринаро бо маъниву муҳтавои амиқ ва ҷавҳари фалсафию рӯҳи зиндагисози он ба мерос гирифтаем.Ба ин маънӣ дар миёни ҳамаи ҷашнҳои шодиву сурури халқу миллатҳои гуногуни ҷаҳон, ки аз замонҳои дур то ба имрӯз эътибор ва манзалати иҷтимоии худро нигоҳ доштаанд, Наврӯз шояд муҳимтарин ҷашнест, ки бо вуҷуди мушкилоту монеаҳои зиёди дар давоми асрҳо дар сари роҳи он эҷодшуда тамоми зебоиву хубиҳои он ба шарофати гузаштагони фарҳангдӯстамон то замони мо ҳифз шудаанд.

  Мувофиқи анъанаҳои неки наврӯзӣ бо фарорасии фасли баҳор дар ҳар хонадони мардуми Тоҷикистон айёми киштукор ва дигар корҳои ободонӣ, шинонидани ниҳолу гулбуттаҳо, тоза кардани наҳру ҷӯйҳо, покиза кардану ба тартиб овардани манзили зист, оростани кӯчаву хиёбонҳо ва намуди идона бахшидан ба шаҳру деҳот оғоз мегардад.

   Идома бахшидан ба ин суннатҳои неки аҷдодӣ барои баланд бардоштани сатҳи маърифати ҷавонон, таблиғи меҳнату зиндагии солим, густариши рафтору ахлоқи ҳамида, бузургдошти анъанаҳои неки ниёгон, фарҳангпарастиву худшиносӣ, ватандӯстиву ифтихори миллӣ ва пешрафту шукуфоии кишвари азизамон мусоидат мекунад.

  Аз ин хотир, халқи тоҷик ин иди азизу мӯътабар ва муқаддаси ниёгонро бо хурсандиву арҷгузории беандоза таҷлил карда, беҳтарин орзуву ормонҳои худро бо Наврӯзи хуҷастапай пайванд медонад. Тамоми оинҳои ибратомӯзи наврӯзӣ, ки моҳиятан сарчашмаи бузурги ахлоқиву тарбиявӣ ва бунёдкориву созандагӣ доранд, имрӯз низ барои фарди огоҳу солимфикр чун манбаи умеду ормонҳои наҷибу созанда ва василаи худшиносиву ҷаҳоншиносӣ хизмат мекунанд.

    Ҷаҳонишавии Наврӯз, мо – ворисони ин ҷашни зебову ҳумоюни аҷдодиро водор месозад,  ки дар баробари ифтихор кардан инчунин барои  эҳё намудани суннатҳои ахлоқиву маънавӣ ва фарҳангиву миллии он иқдомҳои бештар намоем ва ба аҳли олам ҷиҳати муаррифӣ намудани фазилатҳои волои инсондӯстонаи он пайваста азму талош намоем.

    То оламу одам боқист, Наврӯзу Тоҷикистони соҳибистиқлол ҷовидон бод!