Рубрики
Асосӣ

ИСТАРАВШАН: Ваҳдати миллӣ – шукуфоии Ватан

  Ҷашни ваҳдати миллӣ рамзи баҳамоӣ, сарҷамъӣ, иттиҳоду ягонагӣ буда, пирӯзии фарҳанги сулҳ ва ақлу заковати солими миллати солору хирадманд ва сулҳпарвари тоҷикро бори дигар собит месозад.  Оре, Ваҳдати миллӣ пеш аз ҳама ягонагии тамоми қишрҳо, ниҳодҳо ва неруҳоеро дар назар дорад, ки дар ҳудуди зисти ин ё он миллат фаъолият менамоянд. Ҳақиқатан, Ваҳдати миллӣ шукуфоии Ватан аст, зеро дар давлате, ки сулҳу амонӣ ва дӯстӣ ҳукмфармост, он давлат ба мисли гулҳои баҳорӣ рӯз то рӯз шукуфта иқтисодиёташ то рафт меафзояд.

  Ҳаммаънои вожаи “ваҳдат”, “сулҳ” аст. Сулҳу ваҳдат инкоркунандаи ҷангу низоъ ва нооромию душманист.

Ҳамдилии мардумон  аз Ваҳдат аст,

Ҳаммаромӣ дар ҷаҳон аз Ваҳдат аст.

                                    Дар ҳама ақсои дунёи бузург,

                                   Дӯстии ҷовидон аз Ваҳдат аст.

  Чигунае ки мо мебинем, дар ҷаҳони имрӯза давлатҳои алоҳида бо як хатогии хурди сиёсӣ сулҳу ваҳдат ва таъмини амниятро дар дохили кишварашон аз даст дода,  ба майдони ҷанг ва бархӯрди манфиатҳои гурӯҳҳои манфиатҷӯ табдил дода истодаанд. Ин омилҳои сиёсӣ ба мо ҷавонон ҳушдор медиҳанд, ки роҳу усулҳои ҳифз ва таҳкими абадияти сулҳу ваҳдати миллиро дар кишварамон омӯзем ва сулҳу ваҳдатро дар ватанамон ҷовидонӣ нигоҳ дорем. Пеш аз ҳама бояд таҳлилгари сиёсию идеологӣ бошем ва ба равандҳои сиёсӣ аз нуқтаи назари таҳлилӣ баҳои дурусту ҳақонӣ дода тавонем. Мо ба ҳамаи мақсаду ҳадафҳоямон танҳо дар ҳамон сурате мерасем, ки сулҳу ваҳдат дар кишварамон  пойдору ҷовидон бошад. Бе пойдории сулҳу ваҳдат мо ҳатто як пора нон ёфта наметавонем.  Мо ҷавонон бояд дар сатри аввали хотираи  худ ҷой диҳем, ки ҳанӯз дар сароғози бунёди давлатдории миллии худ қарор дорем ва ҳадафи асосии мо бунёди давлати тараққикардаи миллӣ мебошад. Миллати куҳанбунёди мо  дар тӯли ҳазорсолаи бедавлатӣ орзуҳои зиёдеро дар дил парвариш намудааст, ки имрӯз вақти амалӣ намудани онҳо фаро расидааст. Амалӣ намудани ин ҳама орзуҳо дар ҷодаи давлатдорию давлатсозӣ ба дӯши мо ҷавонон вогузор мебошад, ки ин кори бениҳоят пуршараф ва масъулиятнок аст. Аммо ҳамаи орзуҳои мо танҳо дар фазои сулҳу осоиш ва танини Ваҳдати миллӣ амалӣ карда мешаванд. Мо бояд миллати сарбаланди худро ҳатман ба орзуҳояш расонем ва руҳи гузаштагони худро шод гардонему заҳмати кашидаи онҳоро қадр намоем. Дар ин ҷода ғояи Ваҳдати миллӣ ду сарчашмаи асосии идомаи ташаббусҳои ватансозию ватандории мо мебошанд.

Мо ҷавонон хуб дарк мекунем, ки танҳо ба воситаи иттиҳоду якдигарфаҳмӣ ба мақсаду мароми хеш ноил мегардем. Аз ин рӯ хоҳони онем, ки ҳар як фарди кишвар, хосса ҷавонон ба ҳам муттаҳид бошанд. Бовар кунед, ки душман бо ҳазорон аслиҳа мусаллаҳ бошад ҳам, иттиҳоду сарҷамъӣ ва донишу зиракиро шикаст дода наметавонад.

  Ман бо боварии комил гуфта метавонам, ки кулли мо ҷавонон бо омӯхтани илму дониш баҳри таҳкими Ваҳдати миллӣ ва муаррифии Ватани азизамон дар арсаи байналмилалӣ камари ҳиммат мебандем ва баҳри боз ҳам ободу зебо гаштани Ватани маҳбубамонсаъю талош меварзем.

  Шиор: Ваҳдату Истиқлол – ғояи миллист.

Сулҳу Ваҳдат ифтихори миллати соҳибдилам,

Васфи онҳоро намояд, решаи ҷону дилам.

Дар миёни қавмҳо пайвастагӣ моро аз он,

Даҳр бинмояд ситоиш мардуми барнодилам

Рубрики
Асосӣ

ИСТАРАВШАН: Ваҳдат самараи Истиқлол

Барои давлатсозии замони гузариш Ваҳдати миллӣ дар ҳақиқат зинаи муайянкунанда ва рукни побарҷои ҷомеъадориву ҷомеъасозии кишвари моро таъмин мекунад.

                                                                                                            Эмомалӣ Раҳмон

     Агар ба таърихи на чандон дури Ваҳдати миллӣ назар афканем, мебинем, ки аҳдномаи ризоияти ҷомеъаи Тоҷикистон бузургтарин рӯйдоди таърихии давронсозонаи миллати моро ба амал овард. Он дар замоне ба вуқӯъ пайваст, ки тоҷикон зимни иродаи модарзодии хеш сари мизи гуфтушунид нишастанро аз бар карданд ва аз баҳри тафаккури дастнигар гузашта, ба фикри мустақилонаву созандаи хеш оромона даст ба даст доданро ҳифз карданд. Ба таҳаммул пеш омадани тоҷикон, чуноне ки маълум мегардад, дар андак вақту замоне ба амал напайваст, балки лаҳза ба лаҳза дар натиҷаи иқдоми пайгиронаи ҳарду ҷониб ва пеш аз ҳама зимни иродаи Сарвари давлат- Эмомалӣ Раҳмон ин гуна нишасти дурбинонаву ҳадафгирона амалӣ гардид. Натиҷагирӣ аз чунин нишастҳо ва гуфтушунидҳо ба он анҷомид, ки фарзандони содиқи миллати мо бо таҳаммул, пеш аз ҳама бо таҳаммули сиёсӣ манфиати халқу кишварамонро дар маркази ҳадафи хеш қарор дода, ба ризоияти миллӣ даст ёфтанд. Ин гуна муносибат, ки ҳанӯз аз соли 1994 то соли1997 идома дошт, баробари ба вуқӯъ пайвастани ризоияти миллӣ он ҳамчун саҳифаи дурахшоне дар таърихи миллати мо сабт гардид. Дастёзонии азизмардони миллат, ки тарроҳи асосии ризоият ва ваҳдати миллӣ Сарвари давлати тоҷикон- Эмомалӣ Раҳмон мебошад, натиҷаи дилхоҳу судманди таърихофаринонаро ба бор овард.

     Ҳадафи умдаи созмони Ҳаракати ваҳдати миллӣ ва эҳёи Тоҷикистон, ҳамчун ташкилоти ғайриҳукуматӣ бо фарогирии дипломатияи мардумӣ асосан аз ором гардонидани авзоъи номӯътадили олами ботини инсонҳо, яъне орому осуда намудани мардумони ворастагардида аз ҷанги таҳмилӣ, ки дар олами ботини фард-фарди азизон унсури нафрату адоват ва нобовариву бадбиниро ҷой карда буд, рафъ месозад.

     Яқинан Ҳаракати ваҳдати миллӣ дар маркази ҷумҳурӣ, марказҳои вилояту ноҳия ва деҳоти дурдасти ҷумҳуриямон дар миёни мардуми рӯзгордидаи деҳот баҳри амалӣ гардидани сиёсати пешгирифтаи Роҳбари кишвар ҳарчи бештар кору пайкори менамояд. Итминон дорам ҳамин ваҳдат буд, ки садпорагиҳои ҷомеъаи моро бо ҳам ошно сохт. Ҳамин ваҳдат буд, ки ҳамагони азизони озурдахотирро ба оғӯши гарму нарми Ватани муборакноми мо пазириш кард. Ҳамин ваҳдат буд, ки чашми чору гумзании дилҳои хастаро дар интизории азизону пайвандон рафъ сохт. Ҳамин ваҳдат аст, ки нусратҳои тоза ба тозаро барои фард-фарди мардуми шарифи куҳандиёрамон ҳидоят мекунад.

     Ҳамин ваҳдати замирӣ ва ҷавҳарписандӣ аст, ки миллати асрҳо ҷафокашидаву хастадил буда ва аз суннатҳои аҷдодии ҷудоафтодаи моро бароямон бармегардонад ва ҳамин ваҳдати қалбии азизон ба асрҳои зиёд мондагории давлати миллии тоҷикону Тоҷикистониёнро таъмин хоҳад кард.

Баротов Муҳаммадалӣ, аъзои ТҶҶ “Созандагони Ватан

Рубрики
Асосӣ

ИСТАРАВШАН: Андешаҳои кӯчаку шогирдона перомуни вожаи муқаддасу мафҳуми бузурги ” Ваҳдат”

  Бо шукргузорӣ аз ваҳдати миллӣ, сулҳу суботи меҳан ва зиндагонии тинҷу осоишта, ки бо шарофати фарзанди асилу родмарди шуҷои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба даст омадааст, мехоҳам андешаҳои оҷизонаву шогирдонаи  худро бароятон иброз намоям.

 Дар асл ақли мо, идроки мо барои фаҳмидан ва тасаввур кардани мафҳумҳои беҳад бузургу муқаддас –  амсоли Сулҳ, Ваҳдат ва Истиқлолият

ниҳоят кӯчак аст. Зеро ки мо зодагони даврони тинҷиву оромӣ ва сулҳу осоиштагӣ ҳастем. Он солҳои сангинеро, ки бар сари халқи тоҷик омада буд, надидаем, танҳо аз забони бузургсолон шунидаем, ки ба назарамон афсона метобад.

 Сулҳу ваҳдат ифтихори миллати соҳибдилам,

Васфи онҳоро намояд решаи ҷону дилам.

   Ваҳдат чист? Ваҳдат ин ҳамдилист, ягонагист, иттифоқу иттиҳод аст. Ваҳдат вожаи бениҳоят муқаддас, бебаҳо ва зебову гушнавоз аст.

      Ваҳдат, яъне зиндагии босаодат, Ваҳдат, яъне ҳаёти тинҷу осуда. Ваҳдат, яъне оромона аз ҳавои атромези Ватан нафас кашидан. Ваҳдат, яъне хандаҳои беғаши кӯдакон, шодиву сурури модарону духтарон аст. Ҳаёти ширин, зиндагии шоиста, табассуми зебо, кору фаъолият, таҳсил, шӯхиву бозӣ- ин ҳама аз Ваҳдат аст.

Тоҷикистон сарзамини дилрабои ваҳдат аст,

Осмонаш файзафшон аз фазои ваҳдат аст.

Оре, зиндагиро бе Ваҳдат тасаввур кардан нашояд. Ҳаёт бе Сулҳу Ваҳдат ва Истиқлолият дар назари мо афсонае аз қарнҳои гузашта метобад, аммо ҳоло акнун 25 сол пур шуд. Танҳо 25- сол муқаддам мо, тоҷикони тоҷбарсар, ба Ваҳдату ягонагиву ҳамдиливу иттифоқу бародарӣ расидем.

Маҳз бо заҳмату талошҳои шабонарӯзии Пешвои муаззами миллат имрӯз зиндагии шоиста дорем. Мо, ҷавонон, наслҳои даврони Истиқлолият ҳастем.

Мо – дурдонаҳои қаъри уқёнуси Сулҳу Ваҳдат, самараҳои дарахтони боғи Истиқлолият , ҷавонони хушбахти замон ҷавобан ба ғамхориҳои падаронаи Пешвои муаззами миллат,таҳсили худро бо баҳои аъло идома медиҳем, мактабро бо баҳои аъло хатм карда, сазовори номи донишҷӯй мегардем ва пас аз хатми макотиби олӣ ҳамчун мутахассиси варзидаи соҳаи худ барои рушду пешрафт ва шукуфоии Тоҷикистони азизамон саҳми арзандаи худро мегузорем.

Ҳамдилии мардумон аз ваҳдат аст,

Ҳаммаромӣ дар ҷаҳон аз ваҳдат аст!

Маҳмудӣ Париноз – гирандаи стипендияи президентӣ, аъзои фаъоли ТҶҶ “Созандагони Ватан”

Рубрики
Асосӣ

Истаравшан: Ваҳдати миллӣ поянда бод!

Ғояи ваҳдати миллӣ дар як марҳалаи тақдирсози таърихӣ ҳамчун омили нерӯманди иттиҳоди ҷомеаи мо хизмати бузургу пурарзишро анҷом дод. Ва имрӯз вақти он расидааст, ки омӯзиши ваҳдати миллӣ ба сифати унсури меҳварии худшиносӣ ва тафаккури миллӣ ҳамаҷониба таҳқиқ ва тарғиб карда шавад.

Тақозои замон он аст, ки консепсияи ваҳдати миллӣ чун қисми таркибиву тавонбахши тафаккури миллӣ эътироф гардида, ҳар як шаҳрванди кишвар ба қадри ин неъмати муттаҳидсози ҷомеа расад ва онро гиромӣ дорад.

Имрӯз аз файзу баракати истиқлолияту соҳибихтиёрӣ ва ваҳдати миллӣ мардуми мо дар шоҳроҳи рушди устувор бо азму иродаи кави ба имрӯзу фардои Ватани азизамон қадам мезанад.

Сатҳи зиндагӣ, маърифату ҷаҳонбинӣ ва худшиносиву ғурури миллии мо пайваста такомул ёфта, назария ва амалияи давлатдории Тоҷикистони озоду демократӣ дар ҷаҳони муосир эътироф шуда, мақому манзалати шоистаи худро пайдо намудааст, ки боиси ифтихори ҳамаи мо мебошад.

Имсол Рӯзи Ваҳдати миллӣ дар арафаи ҷашни муқаддасу фархундаи 31 – умин солгарди Истиқлолияти давлатӣ, ки муҳимтарин дастоварди таърихи навини миллати сулҳдӯсту фарҳангсолори мо маҳсуб меёбад, таҷлил мегардад. Албатта, роҳи бунёди давлати демократӣ, ҳуқуқбунёд, дунявӣ ва ташаккули ҷомеаи шаҳрвандӣ дар Тоҷикистон, ки мо бо он устуворона пеш рафта истодаем, воқеан далели барҷастаи пирӯзии ваҳдат, ҳамдигарфаҳмӣ, таҳаммулгароӣ, ягонагии халқ ва ҳокимияти сиёсӣ маҳсуб меёбад. Ин дастоварди нодир ҳоло ба ҳайси ҷузъи таркибии суннати таҳаммулгароӣ дар пешрафти ҳаёти сиёсӣ, иқтисодиву иҷтимоӣ ва фарҳангии кишварамон нақши бузург дорад.

Миллати сарбаланди мо хуб дар ёд дорад, ки давлати тозаистиқлоли мо дар оғози солҳои 90-уми карни гузашта ба гирдоби ҷанги таҳмилии шаҳрвандӣ гирифтор шуда, тамоми соҳаҳои иқтисоди миллӣ фалаҷ гардид ва давлатро буҳрони амиқи сиёсӣ фаро гирифт. Чунин вазъи пурфоҷиа хатари заволи давлат ва парокандагии миллатро пеш оварда буд. Вале, хушбахтона, бо такя ба сабақҳои таърих ва хиради мардуми фарҳангсолори тоҷик, талошхои пайвастаи Асосгузори сулху вахдати милли – Пешвои муаззами миллат, Президенти Чумхурии Точикистон мухтарам Эмомали Рахмон ба халки точик муяссар шуд, ки дар муддати кӯтоҳ пеши роҳи низоъи даҳшатноки дохилиро гирад, барои интихоби низоми давлатдории муосир ва рушди мамлакат заминаи мусоид фароҳам оварад. Мардуми соҳибмаърифату сулҳҷӯи мо таҳти парчами ваҳдату ягонагии миллат ба ҳам омада, ваҳдати миллиро ҳамчун шарти асосии пешрафти ҷомеа пазируфтанд ва барои ҳифзу таҳкими ин арзиши гаронбаҳо то ба имрӯз бо камоли ғайрату матонат азму талош варзида истодаанд.

Бояд тазаккур дод, ки барои ноил шудан ба чунин дастоварди тақдирсоз Иҷлосияи XVI-уми Шӯрои Олии Чумхурии Точикистон нақши калиди бозида, заминаҳои пойдори фароҳам овардани роҳи минбаъдаи рушди ҳаёти миллатамонро муайян намуд.

Мардуми шарафманди Тоҷикистон равшан дарк намуданд, ки танҳо дар фазои сулҳу ваҳдати миллӣ ва тавассути заҳмати ватандӯстона метавон давлати тозаистиқлоли хешро ба мамлакати ободу тараккикарда мубаддал гардонид ва барои наслҳои оянда як кишвари воқеан мутараққӣ ва мутамаддинро ба мерос гузошт. Ваҳдати миллӣ ва таҷрибаи сулҳофаринии тоҷикон аз зумраи сабақҳои басо арзишмандест, ки ҳам дар дохили кишвар ва ҳам дар сатҳи ҷаҳонӣ мавриди қабулу омӯзиш қарор гирифт.

Аз ин рӯ, ваҳдати миллӣ дар таърихи навини давлатдории миллати тоҷик бозёфти арзишмандтарин мебошад, зеро он барои амалӣ гардидани ормонҳои халқамон, ки бо қалби пур аз умед интизори сулҳу оромӣ ва дӯстиву ҳамдигарфаҳмӣ буданд, заминаи воқеӣ гузошт.

Бобур Шарифов

аъзои КИ ҲХДТ дар шаҳри Истаравшан

Рубрики
Асосӣ

ИСТАРАВШАН: Андеша

         Имрӯзҳо ҷаҳон ва ҷаҳониёнро зуҳуроти номатлубе бо номи терроризм ба таҳлука овардааст, зеро ин гурӯҳ мехоҳад бо омилҳои дахшатбори худ ҷони инсониятро рабуда, боиси халалдор намудани тинҷию оромии ҷомеа гарданд.

         Кишвари азизи мо – Тоҷикистон дар солҳои навадум амалҳои фоҷеабори наҳзатиён, террористонро бо чашми худ дид ва оқибатҳои мудҳиши онро паси сар кард. Дар ин давра чанде аз фарзандони бузурги миллат кушта шуданд.

         Имрӯз низ ин хоинони Ватан мехоҳад фазои сулҳу ороми Тоҷикистони азизро ғуборолуд карданианд ва аз дуриҳои дур ба сари мардум санги маломат мезананд.

         Воқеаҳои Бадахшон мисоли равшани ин гуфтаҳост. Вале, Шумо хоинони миллат, дониста монед, ки Тоҷикистон, аз он ҷумла Бадахшон он мардуми солҳои навадум нест. Имрӯз Бадахшон бо пойтахти ҷумҳурӣ тамоми сол робита дорад ва бо шаҳрҳои байналмилалӣ бо давлатҳои бузурги ҷаҳон пайваст гаштааст. Ҳамаи ин дастовардҳои замони Истиқлолият мебошад ва мардуми тоҷик шукри сулҳу амонӣ ва тинҷию осудагии кишварро менамояд ва хоҳон аст, ки дар Тоҷикистон сулҳу субот пойдор бошад.

                                                                                              Ӯктам Азимов 

Рубрики
Асосӣ

Истаравшан: Ташкилотҳои ибтидоӣ ҳисобот медиҳанд

         Дар асоси талаботи Оинномаи ҲХДТ ва дастуру супоришоти Кумитаи Иҷроияи Марказии ҲХДТ дар ташкилотҳои ибтидоии ҳизбии шаҳри Истаравшан маҷлисҳои ҳисоботӣ-интихоботӣ гузашта истодааст.

         Ҳизбиён фаъолияти яксолаи худро мавриди муҳокима қарор дода, вазифаҳои худро дар оянда муайян менамоянд. Дар маърӯзаҳо дар бораи фаъолияти ҳайати гурӯҳҳои тарғиботӣ ҷиҳати пешгирии ҷавонон аз шомилшавӣ ба ҳизбу ҳаракатҳои ифротӣ, дар ниҳоди ҷавонон бедор кардани ҳисси масъулиятшиносӣ ва муҳаббат ба Ватан, содиқ будан ба марзу буми он, қабули босифати аъзо ба сафи ҲХДТ, аз рӯи дастурамал омода ва нигоҳдорӣ намудани ҳуҷҷатҳои ҳизбӣ ва дигар масъалаҳо сухан меравад. Дар маҷлисҳои ҳисоботӣ-интихоботӣ фаъолияти яксолаи ташкилотҳои ибтидоӣ баҳогузорӣ карда шуда истодааст.  

Рубрики
Асосӣ

Истаравшан: Мулоқот бо сокинон

  Мулоқоти  ҳайати гурӯҳи тарғиботии КИ ҲХДТ дар вилояти Суғд бо сокинони ҷамоати деҳоти Қалъачаи Калон ва маҳаллахонаи “Суғдиён” ҷиҳати иҷрои дастуру супоришоти Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Раиси муаззами ҲХДТ муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, ки дар доираи сафари кориашон ҳангоми мулоқот бо фаъолони шаҳру ноҳияҳо иброз доштанд, барпо гардид.

         Вохӯриҳоро бо сухани муқаддимавӣ муовини раиси шаҳри Истаравшан Фирӯза Мӯъминова ҳусни оғоз бахшид. Мудири шӯъбаи таблиғот ва иттилооти КИ ҲХДТ дар вилояти Суғд Олимҷон Зоҳидов, омӯзгори мактаби Президентӣ барои хонандагони болаёқат Нуров Мелс дар асоси дастуру супоришоти Президенти мамлакат сокинонро ба самаранок истифода бурдани замин, пешгирии болоравии нархи ниёзи аввал, пешгирии шомилшавии ҷавонон ба ҳизбу ҳаракатҳои мамнӯъ, таҳкими тарбияи ҳарбӣ-ватандӯстӣ ва ҷалби ҷавонон ба сафи Қувваҳои Мусаллаҳ, даъват намуданд.

         Дар ҷамъомадҳо аъзои гурӯҳи тарғиботии КИ ҲХДТ дар шаҳри Истаравшан раиси шӯрои ҷанговарони байналмилал Мирзо Олимов баромад намуда, ба ҷавонон аз ҳаёти ҷангии худ дар марзи ҳамсоякишвари Афғонистон ва душвориҳои солҳои ҷанги бародаркушӣ нақл кард.

         Инчунин сокини деҳаи Қалъачаи Калон Шодиева Ҳанифа аз номи модарони сарбозони хизматро ба итмомрасонда баромад намуда, дар бораи шароити хуби хизмат дар қисмҳои ҳарбӣ сухан намуд.

         Мудири шӯъбаи таблиғот ва иттилооти КИ ҲХДТ дар шаҳри Истаравшан Муаззама Абдуваҳҳобова дар баромади худ иброз намуд, ки чунин вохӯрию мулоқотҳо дар дигар ҷамоатҳои деҳот низ бо ҷалби ҳайати гурӯҳҳои тарғиботӣ баргузор карда мешавад ва кумитаи иҷроияи шаҳрӣ кӯшиш менамояд, ки дастуру супоришоти Президенти мамлакат, Раиси муаззами ҲХДТ муҳтарам Эмомалӣ Раҳмонро ба ҳар як сокини шаҳри Истаравшан расонад.

Рубрики
Асосӣ

ИСТАРАВШАН: Арзандаи ватани ободу озод бошем

         Ҷомеае, ки дар он адолат ҳаст, давлате, ки дар асоси қонунҳои мукаммал фаъолият мекунад мустаҳкаму пойдор мемонад.

         Тоҷикистони соҳибистиқлоли мо аз ҷумлаи он давлатҳоест, ки ваҳдаташ пойдору истиқлолаш комил аст. Воқеан, миллати бофарҳангу соҳибтамаддун ва сарҷамъу муттаҳиди тоҷикон сазовори чунин Ватани ободу озод ва тинҷу осоишта аст.

         Мавқеи Тоҷикистони соҳибихтиёр бо гузашти солҳо дар арсаи ҷаҳон мустаҳкаму обрӯю эътибораш афзоиш меёбад. Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аз баландтарин минбарҳои ҷаҳон баромад ва фарҳангу тамаддуни тоҷиконро ба ҷаҳониён муаррифӣ мекунанд. Бо такопӯ ва талошҳои пайваста чандин пешниҳодҳои Пешвои миллат аз ҷониби ташкилотҳои ҷаҳонӣ пазируфта шуда, боиси нуфузи бештари ин миллати соҳибтамаддуну давлати обод гаштааст.

         Ҷаҳонӣ гаштани Наврӯзи оламафрӯз, эълон гардидани соли 2003 “Соли байналмилалии оби тоза”, солҳои 2005-2015 “Даҳсолаи байналмилалии амал “Об барои ҳаёт”, “Даҳсолаи байналмилалии амал “Об барои рушди устувор”, 2018-2028”, ки аз ҷониби Маҷмааи Умумии СММ қабул ва мавриди амал қарор дода шудаанд, тасдиқи ин гуфтаҳоянд.

         Бинобар он, бо шукрона аз чунин давлати обод, демократию ҳуқуқбунёд ва озоду ягона зиндагӣ бояд кард. Дар пешрафту рушди иқтисодию иҷтимоӣ ва фарҳангию маънавии он ҳиссагузор бояд буд.

Тӯразода Амирбек Муҳаммадӣ

Рубрики
Асосӣ

ИСТАРАВШАН: Беҳтаринҳо бояд ба аъзоии ҲХДТ қабул шаванд

Кумитаи иҷроияи ҲХДТ дар шаҳри Истаравшан баҳри афзоиши сафи аъзои ҳизб аз ҳисоби занону ҷавонони болаёқат талош меварзад.

Бо мақсади қабули босифати аъзо ва омода намудани ҳуҷҷатҳо барои қабул ба сафи ҳизб кормандони Кумитаи иҷроия ба муассисаи таҳсилоти миёнаи умумии №59 ва муассисаи давлатии гимназияи №4 рафта, бо сарварони муассисаҳои таълимӣ сӯҳбат оростанд ва доир ба ин масъала маслиҳатҳои муфид доданд.

 

 

Рубрики
Асосӣ

ИСТАРАВШАН: Шаҳодатномаи ман – ифтихори ман

Дар доираи иқдоми “Шаҳодатномаи ман – ифтихори ман” масъулини КИ ҲХДТ дар шаҳри Истаравшан ба якчанд нафар донишҷӯёни фаъоли Коллеҷи тиббӣ, ки ба ба сафи ҲХДТ пазируфта шуда буданд, шаҳодатномаи ҳизбӣ супориданд.