Рубрики
Асосӣ Мақола

КОНИБОДОМ: АНДЕША: ПАРЧАМ РАМЗИ ДАВЛАТДОРИИ МО!

  24-уми ноябри соли 1992 Ҷумҳурии Тоҷикистон расман соҳиби рамзи давлатдории мустақил ва соҳибистиқлолӣ – Парчами давлатӣ гардид. Соли 2009 бо ташаббуси Президенти мамлакат ин санаи муборак 24-уми ноябр “Рӯзи Парчам”-и давлатӣ эълон шуда, мардуми мо ҳамасола ин рӯзи муборакро дар саросари кишвар ҷашн мегиранд. Парчами мо рамзи ҳаёти осоишта, ваҳдати ҷовидонаи миллӣ ва умед ба фардои ободи Тоҷикистони Соҳибистиқлол мебошад.

   Воқеан ҳам Парчам ҳанўз аз замонҳои хеле қадим рамзи давлатдорӣ, шукўҳу ифтихор ва нангу номус будааст. Бозёфтҳои бостоншиносӣ, навиштаҷот ва деворнигораҳои мухталиф, ки то имрўз боқӣ мондаанд, аз ин гувоҳӣ медиҳанд. Давлатсозӣ ва давлатдории тоҷикон низ таърих ва суннати бисёр қадима дорад. Аҷдоди мо ҳанўз аз замони Каёниён соҳиби дирафше будаанд, ки мавҷудияти давлати онҳоро ифода мекард.

  Баъди ҳазор соли бедавлатӣ ҳамчун натиҷаи азму талошҳои пайвастаи мардуми озодихоҳи тоҷик ба даст омадани соҳибистиқлолӣ дар назди мо иҷрои вазифаи бисёр масъулиятнок ва дар айни замон хеле пурифтихор, яъне бунёди давлати навини ҷавобгў ба манфиатҳои халқи кишвар ва ба вуҷуд овардани аркони давлатдории муосири тоҷиконро гузошт.

   Моҳи ноябри соли 1992 дар иҷлосияи таърихии XVI-уми Шўрои Олии Тоҷикистон, ки дар он тақдири ояндаи давлати миллии тоҷикон тарҳрезӣ гардида, ба сўи ҳадафҳои бузурги умумимиллӣ – сулҳу субот ва ваҳдати миллӣ қадамҳои нахустин гузошта шуданд, дар баробари андешидани тадбирҳои зарурӣ доир ба таъмини сарҷамъии мардум ва ҳифзи тамомияти арзии кишвари тозаистиқлоли тоҷикон, инчунин рамзи нахустини давлати соҳибистиқлоламон-Парчам ва дертар Нишон қабул карда шуданд, ки имрўз мо он лаҳзаҳои сарнавиштсози таърихиро бо ифтихор ба хотир меорем.  Зеро он айём барои мо аввалин рўзҳои эъмори сохти нави давлату давлатдорӣ ва ташаккули ҷомеаи озоди кишвар, яъне оғози марҳалаи бунёди давлати демократӣ, ҳуқуқбунёд ва дунявӣ ҳамчун ҳадафи асосӣ ва муқаддаси халқи Тоҷикистон  буданд.

   Ҳамин тариқ парчами миллии тоҷикон ифодагари мустақилияти давлати буда, чун рамзи  барқарорсозии давлати миллӣ барафрохта шуда аст. Таҷрибаи давлатдории мардуми тоҷик дар парчами миллӣ иникос гашта он аз мавҷудити давлати миллии тоҷикон дарак медиҳад. Давлатдори ба рамзҳои давлати вобастаги дошта онҳо чун рукнҳои асосии муқаддасоти миллӣ дар Кониститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун санади олии ҳуқуқӣ дар қаламрави Ҷумҳури дар модаи 3 дарҷ гардида ҳифз мешаванд.

Бо дидани Парчами Тоҷикистон ба дил шодиву сурур меояд ва арҷ гузоштан ба  ин муққадасоти миллат дар вуҷудамон афзун мегардад. Зеро:

Парчами Тоҷикистон, чун бахт ёвари мост,

Хуршедсон ҳамеша, тобанда бар сари мост.

Рубрики
Асосӣ Мақола

ДЕВАШТИЧ: ПАРЧАМАТ БОДО ПАРАФШОН -ТОҶИКИСТОНИ АЗИЗИ МАН!

Давлату Ҳукумати кишвар бо нишони эҳтирому садоқат ба Парчами миллиамон ва гиромидошти ин рамзи давлати соҳибистиқлоламон 24 – уми ноябрро ҳамчун Рўзи Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон эълон доштааст. Тавре Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Раиси муаззами Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон зикр намуда буданд: «Парчами миллӣ ифодагари иқболу истиқлол, иттиҳоду сарҷамъӣ, нангу номус, ватандўстиву ватанпарастӣ ва ҳуввияти миллии мардуми куҳанбунёду фарҳангии мо буда, волотарин мақсаду мароми тоҷиконро дар ҷилои рангҳои худ инъикос намудааст».  Имрўз бо шарофати соҳибистиқлолии кишвар Парчами миллии мо дар қатори парчами дигар кишварҳо дар созмонҳои баландпояи ҷаҳонӣ ҷойгузин гардидааст, ки ин, бегумон мояи ифтихору рўҳбаландӣ ва эҳтироми ҳамаи ҳамватанони мо мебошад.

Эҳтироми Парчами давлатӣ ва расидан ба қадри он ҳамчун яке аз рамзҳои муқаддаси Ватани соҳибистиқлол вазифаи ифтихорӣ ва қарзи шаҳрвандии аҳли ҷомеаи мо ба ҳисоб меравад. Ҳисси ифтихор аз парафшонии Парчам бояд дар сиришту фитрати ҳар як шаҳрванди ватандӯсту меҳанпарасти кишвар доимо ҷой дошта бошад. Бигзор, Парчами пурҷило ва нурафшони истиқлолият дар дилу дидаи ҳамаи мо меҳри Ватанро афзунтар намояд ва асрҳои аср дар фазои озоди кишварамон парафшонӣ намояд!

Рубрики
Асосӣ Мақола

ГУЛИСТОН: ПАРЧАМИ ТОҶИКИСТОНИ СОҲИБИСТИҚЛОЛ ПАРАФШОН БОД!

       Қадршиносии Парчами миллӣ ҳамчун муқаддасот ва рамзи давлат унвон шудааст.

       Бо дидану шунидан ва ба забон овардани вожаҳои Ватан, Парчам, Нишон, Суруди миллӣ, Забони давлатӣ, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, марзу буми Тоҷикистон касро беихтиёр ҳисси меҳанпарастию ифтихор аз Ватану ватандорӣ фаро мегирад ва чунин эҳсосоти гарм, махсусан дар замони соҳибистиқлоли Тоҷикистони азиз, зери мавҷҳои Парчами давлатӣ боз ҳам фараҳбахшу гуворо ба ҷилва меоянд.

       Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон бояд барои ҳар як шаҳрванди ҷумҳурӣ азиз бошад ва ҳар шахс бояд маҳбубият ва садоқати худро ба парчам ва миллати тоҷик нишон диҳад. Зеро Парчам метавонад тамоми ҳастии давлатдориро дар ин муқаддасоташ нишон диҳад.

       Бигзор Парчами Тоҷикистони соҳибистиқлол доимо дар фазои ороми кишвари маҳбубамон парафшонӣ намояд.

Эй парчами умед, эй ном, эй нишон,

Дар осмони бахт кардат кӣ парфишон?!

Бигзор номи ӯ монад дар ин ҷаҳон,

Мисли ту раҳнамо, мисли ту ҷовидон!

Рубрики
Асосӣ Мақола

ХУҶАНД: ПАРЧАМИ ДАВЛАТӢ – РАМЗИ ИСТИҚЛОЛИЯТ ВА ИФТИХОРИ МИЛЛӢ

Имрӯзҳо мардуми шарифи Тоҷикистон як ҷашни таърихӣ, Рӯзи Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистонро таҷлил менамоянд. Дар таърихи ҳар миллату давлат воқеаҳо ва рӯйдодҳое ҳастанд, ки омӯзишу баррасии онҳо барои имрӯзиёну ояндагон чун панде хизмат карда, дар шинохти асолати миллӣ, баҳамоиву худогоҳӣ сарчашмаи боэътимод ба шумор мераванд. Аз ин рӯ дар баробари Суруди миллӣ, Нишони давлатӣ ва забони модарӣ-Парчами давлатӣ низ барои мардум муқаддас аст.

Санаи 21 ноябри соли 2022 бахшида ба ин санаи таърихӣ дар ташкилоти ибтидоии “Меҳрафрӯз”-и Кумитаи иҷроияи Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон дар шаҳри Хуҷанд маҷлиси тантанавӣ баргузор гардид, ки дар он муовини раиси Кумитаи иҷроияи ҲХДТ дар шаҳри Хуҷанд Муҳаббат Ӯрунбоева иштирок намуда, дар суханронии худ қайд намуд, ки Парчам мавқеъ ва нақши хосаи худро дар давлатдорӣ, дар мавриди гузаронидани чорабиниҳои расмии давлатӣ, фарҳангӣ, варзишӣ, дар муносибатҳои байналмиллалӣ ва дар ҳаёти ҳаррӯзаи ҳар як фарди ҷомеа дорад. Аз ин рӯ Парчам моро баҳри ҳаёти осоиштаю сулҳу субот ва мубориза баҳри зиндагии арзанда ва инкишофи озодона, соҳибихтиёрӣ ва соҳибдавлатӣ роҳнамоӣ менамояд. Дар фарҷоми чорабинӣ ба 25 нафар шахсони арзанда шаҳодатномаҳои ҳизбӣ,  ба 3 нафар аъзоёни фаъоли ҳизб бахшида ба рӯзи Парчами давлатӣ Сипосномаҳо ва тӯҳфаҳои кумиҷроия дар вазъияти тантанавӣ супорида шуд.

Рубрики
Асосӣ Мақола

БОБОҶОН ҒАФУРОВ: Парчами Тоҷикистон – рамзи ваҳдат ва ягонагии миллат.

Бо пешниҳоди Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон 24-уми ноябр ҳамчун рӯзи Парчами давлатӣ қабул шудааст. Ҳадаф аз роҳандозии боз як ҷашнвораи давлатӣ эҳтиромгузорӣ ва қадршиносии Парчами миллӣ ҳамчун муқаддасот ва рамзи давлат унвон шудааст. Бар асоси ин пешниҳоди Пешвои миллат ба парлумон ба қонуни рӯзҳои ид иловаҳо ворид гардидааст ва тибқи он ҳар сол Рӯзи Парчам 24-уми ноябр таҷлил гирифта мешавад.

Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон рамзи истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон мебошад. Ҳамакнун вазъи ҳуқуқӣ, тартиби омодасозӣ, андоза ва корбурди расмии Парчамро Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон таҳти №254 аз 12-уми майи 2007 «Дар бораи рамзҳои давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон» муқаррар мекунад. Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон дар Паёми телевизионии худ ба муносибати “Рӯзи парчам” аз 23-юми ноябри соли 2010 рангҳои парчами миллиро «ифодагари роҳи таърихии халқи Тоҷикистон ва баёнгари арзишҳои фарҳанги миллӣ ва сиёсӣ» донист ва гуфт: ранги сурх – рамзи муборизаву ҷоннисории халқ барои озодӣ ва истиқлол, ранги сафед – нишони бахту саодат, умеду орзу, ранги сабз – нишонаи сарсабзиву шукуфоӣ, сарбаландиву хуррамӣ ва абадият мебошад.

Рангҳои парчам тасодуфан интихоб нашудаанд. Ҳар яки онҳо маънои амиқ дорад: ранги сурх рамзи ҷоннисориҳои миллат барои озодӣ, ранги сафед бахту иқболи сафед, сулҳ ва оромӣ, ранги сабз бошад сарсабзии кишвар мебошад.

Имрӯз шаҳрвандони Тоҷикистон ҷашни муҳими давлатӣ – Рӯзи парчамро баргузор мекунанд. Ба гуфти президенти кишвар Эмомалӣ Раҳмон – парчам таҷассумгари таърихи куҳан, фарҳанги баланд, анъана ва урфу одатҳои мардуми тоҷик мебошад.

Бигзор Парчами Тоҷикистон доиман дар партави сулҳу субот парафшон  бошад.

Рубрики
Асосӣ Мақола

ПАНҶАКЕНТ: ПАРЧАМ МУҚАДДАСОТИ МИЛЛАТ

Тоҷикистон аз мани ту бо ҳама шоду ғамат,
Парчами ту ҷилвагар дар сарзамини миллатат.
Ранги сурху сафаду сабзе, ки дар бар кардаи,
Ин нишони тақдири мардуми сарбаландат.

         Яке аз рамзҳои давлатдории мустақил барои ҳар як миллат мавҷудияти  парчами давлатӣ ба ҳисоб меравад. Боиси ифтихору сарбаландии мо аст, ки яке аз суннатҳои дерину бостонии давлатдории мо, нишони шукўҳу шаҳомат ва нангу номуси миллии аҷдодони сарбаланди мо дар даврони Каёниён ин дирафш ё ба ибораи дигар «Дирафши Ковиён» буд. Бозёфтҳои бостоншиносӣҳафриёти гуногун, ки то замони мо расидаанд, дурустии андешаи моро собит менамоянд.

                    То давраи суқути давлати Сосониён ба хотири ҳифзи марзу буми аҷдодӣ, ободиву озодӣ зери «Дирафши Ковиён» ҳазорон нафар фарзандони бузурги миллати мо ҷонсупориҳо кардаанд. Сипас, дар аҳди Сосониён парчами ниёгони мо шаклан таѓийр ёфта, ба сифати бахти иқболи накў ва ояндаи дурахшон дар он симои мурѓи ҳумо ҷойгир дода карда шуд, ки он барои давраҳои баъдинаи таърихи давлатдории миллӣ ҳамчун ҳидоятгару раҳнамои аҷдодони мо хизмат кард.

                  Агар ба таърихи парчами миллии тоҷикон бо ҳусни андеша ва таври амиқ назар афканем, маълум мегардад, ки дар замонҳои қадим ҳатто ҳар як паҳлавони номвари миллати тоҷик дирафши хосси худро дошт ва тавре ки Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти мамлакат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар яке аз суханрониҳояшон қайд намуданд, ин андеша дар «Шоҳнома»-и Абулқосим Фирдавсӣ зикр гардидааст. Аз ин хулоса бармеояд, ки тоҷикон дорои таъриху ойину суннатҳои деринаи давлатдорӣ ва парчамдорӣ будаанд. Ҳамин боис гардидааст, ки дар тўли таърихи пурпечутоби миллат парчам ба сифати беҳтарин васила дар рўҳияи хештаншиносӣ, меҳанпарастӣ, ифтихори миллӣ ва арҷгузорӣ нисбат ба арзишҳои волои таърихию фарҳангӣ хизмат кардааст.

                   Бо гузашти ҳазорҳо сол имрўз дар даврони таҳаввулоти азими ҷаҳони муосир парчам бо шарофати сиёсати хирадмандона ва амалҳои созандаву бунёдкоронаи фарзонафарзанди ватандўсту бонангу номуси миллат – Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти муҳтарами кишвар Эмомалӣ Раҳмон дар қалби ҳар фарди ҷомеа ба вожаи воқеан волову муқаддас табдил ёфтааст.

                  Дар ҷаҳони муосир, дар радифи дигар рамзу муқаддасот – Конститутсия, Нишон, Суруди миллӣ мавҷудияти  парчами миллӣ ин нишони ҳастиву соҳибдавлатӣ, истиқлолият, ваҳдату якдигарфаҳмӣ мебошад. Аз ин ҷост, ки парчами давлатии Тоҷикистон ҳангоми маъракаҳои расмии давлатӣ, чорабиниҳои муҳимми фарҳангиву варзишии ҷумҳуриявӣ ва байналмилалӣ ҳамчун рамзи шоистаи ватандории миллати сарбаланду соҳибтамаддуни тоҷик барафрохта мешавад.

                Дар мавриди тарбияи ҳисси эҳтирому арҷгузорӣ ва муҳаббат нисбат ба парчами миллӣ Пешвои миллат дар яке аз суханрониҳояшон таъкид намуданд, ки «ҳамчун нишони сарисинагӣ бо худ доштани парчам ё онро дар ҳаҷми воқеиаш дар гӯшаи хонаву корхона овезон намудан беҳтарин изҳори муҳаббат ба Ватан ва давлату миллат хоҳад буд. Ин аст, ки дар аксар мамлакатҳои пешрафтаи имрӯза ҳар як шаҳрванд кӯшиш менамояд, ки дар хонадонаш ҳаддиақал як парчами миллии худро дошта бошад.

Пас мо низ ҳамчун ворисони сазовори яке аз асосгузорони дирафшҳои бузурги шоҳиву давлатӣ дар ҷаҳон бояд аз чунин иқдомоти созанда, ки барҳақ дар роҳи худшиносиву ифтихори миллӣ ва таҳкими давлатдории навинамон саҳми бевосита гузошта метавонанд, васеъ истифода намоем»

               Воқеан, пешниҳоди Пешвои миллат бисёр муҳим ва созандааст, зеро аз он рўзе, ки мо соҳиби парчам гардидем, дар ҳаёти ҷомеаи тозабунёди кишвар дигаргуниҳои азим ба вуқуъ пайваста, барои рушди тамоми соҳаҳои иқтисодиёт, илму маориф ва фарҳанг шароитҳои мусоид фароҳам омаданд. Ҳамкориҳои гуногунҷанбаи иқтисодиву дипломатӣ, илмию фарҳанги Тоҷикистон бо аксарияти кишварҳои узви Созмони Миллали Муттаҳид ва ва дигар ташкилоту созмонҳои бонуфузи байналмилалӣ тавсеа ёфта, обрўю эътиборои кишвари мо дар арсаи байналмилалӣ ба маротиб боло рафт. Ин боис гардид, ки Парчами миллӣ мо дар радифи  парчами кишварҳои дигари олам мақоми шоистаи худро ба таври устувор устувор нигоҳ дорад, ки ин бешак мояи ифтихору сарбаландӣ ва эҳтирому арҷгузорӣ ба миллати тоҷик мебошад ва мо бояд аз он шодкому рўҳбаланд бошем.

  Вақт аст, ки барои обрӯву нуфузи Тоҷикистони  азиз саҳми худро гузорем, фарҳанги ғании онро ҳифз намоем, муқаддасоти онро чун гавҳараки чамш эҳтиёт кунем ва барои пойдории сулҳи  ҷовидонаи Тоҷикистон ҷоннисор бошем.

               РӮЗИ ПАРЧАМИ ДАВЛАТӢ МУБОРАК!

Мавлуда Тоҷиева

-Мудири шӯъбаи кор бо занони Кумитаи иҷроияи ҲХДТ дар шаҳри Панҷакент

Рубрики
Асосӣ Мақола

ПАНҶАКЕНТ: ТОҶИКИСТОН ПАРЧАМАТРО ПАРФИШОН БИНАМ

Ҳар давлати озоду мустақил муқаддасоти олии худро дорад.

Тоҷикистони азизи мо низ яке аз давлатҳои шинохтаи сатҳи ҷаҳонист, ки дорои муқаддасоти миллии худ мебошад.

Эй парчами умед, то парфишон туйӣ,
Дар осмони бахт рангинамон туйӣ.
Сурхии ту, яқин сурхии рӯ бувад,
Рӯ сурхии абад з-ин обрӯ бувад.

              Рамзҳои давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон мазмуни баланди ғоявӣ дошта, сулҳ, осоиштагӣ, меҳнат, бародарӣ, озодии халқҳо, баробарҳуқуқӣ ва соҳибихтиёрии онҳоро талқин мекунанд. Онҳо рамзи истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон, иттиҳоди вайроннашавандаи коргару деҳқон ва зиёиён, дӯстиву бародарии ҳамаи миллатҳои сокини ҷумҳурӣ мебошанд.

               Рамзҳои давлатии Тоҷикистон Парчам, Нишон ва Суруди миллӣ аст. Дар тамоми кишварҳои ҷаҳон аз ҷониби шаҳрвандон эҳтироми рамзҳои давлатӣ ба ҷо оварда мешавад. Рамзҳои давлатии Тоҷикистон дар низомномаҳои дахлдор, ки онҳоро Маҷлиси Олии Чумҳурии Тоҷикистон тасдиқ мекунад, инъикос ёфта буданд. Баъдан, 12 майи соли 2007 Конуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи Рамзҳои давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон» қабул карда шуд, ки моҳият ва тартиби истифодаи расмии Парчам, Нишон ва Суруди миллиро муқаррар мекунад. Яъне пештар низомномаҳои марбут ба рамзҳои давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон рамзҳои давлатиро дар алоҳидигӣ муайян мекарданд, вале қонуни мазкур мақоми ҳар се рамзҳои асосии давлатии   Тоҷикистонро дар якҷоягӣ муқаррар мекунад.

             Парчам, Нишон ва матну оханги Суруди миллӣ аз ҷониби Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон тасдиқ карда мешавад.

               Парчами давлатии Ҷумхурии Тоҷикистон матои росткунчаест, ки дар рӯи он се рахи ба таври уфуқӣ ҷойгирифта кашида шудааст: рахи боло ранги сурх дошта, паҳнои он ба рахи сабзи поён баробар мебошад, рахи сафеди мобайнӣ якуним баробари паҳнои ҳар яке аз рахҳои ранга аст. Дар рӯи рахи сафед, дар мобайни Парчам бо зарҳал рамзи тоҷи тансиқшуда ва дар болои он ҳафт ситора дар шакли нимдоира тасвир шудааст.

Эй парчами умед, эй сабз чун чаман,
Аз ранги сабзи туст сарсабзи Ватан.
Аз файзи сояат сарсабзтар шавем,
Чун боғҳои мулк пур аз самар шавем.

               Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти мамлакат муҳтарам Эмомалии Раҳмон бо нишони эҳтирому садоқат ба Парчами миллиамон бо фармони худ аз 20-уми ноябри соли 2009 рӯзи 24-уми ноябрро рӯзи Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон эълон доштанд.

               Дар ҷаҳони муосир доштани Парчами миллӣ нишони истиқлолият, яке аз рамзҳои асосии давлатдорӣ ва ваҳдати миллӣ мебошад, яъне давлати муосир тавассути Парчами он муаррифӣ мегардад.

              Парчами миллӣ ифодагари иқболу истиқлол, иттиҳоду сарҷамъию нангу номус, ватандӯстиву ватанпарастӣ ва ҳуввияти миллии мардуми куҳанбунёду фарҳангии мо буда, волотарин мақсаду мароми тоҷиконро дар ҷилои рангҳои худ инъикос намудааст.

Ранги сафеди ту бахти сафеди мост,
Роҳи сафеди мо, рамзи умеди мост.
Мо бо ту меравем то қуллаи мурод,
Моро чу раҳнамо ҳафт ахтари ту бод!

                 Парчами миллӣ имрӯз ҳамчун нишони азму иродаи устувори мардум барои ободии кишвари зебоманзарамон ҳаммароми «Дирафши Ковиён»-и аҷдоди ориёнтаборамон бо тобиши се ранг: ранги сурх- озодиву истиқлол, ранги сафед- сулҳу оромӣ, ранги сабз-ободиву хуррамӣ ва дар байни он рамзи тоҷи соҳибдавлатӣ бо ҳафт ситораи дурахшон бори дигар аз мавҷудияти тамаддуну фарҳанги бостонии тоҷикон, пайкори созандагиву асолати миллии давлату давлатдории мустақил ва ормонҳои ватанхоҳиву қаҳрамониҳои родмардони сарзаминамон башорат медиҳад.

                     Истиқлолияти давлатӣ ба мо барои таҷлили пуршукуҳи тамоми санаҳои таърихи миллиамон, аз ҷумла гиромидошти Парчам ва дигар рамзҳову муқаддасоти Ватанамон шароити мусоидро фароҳам овард.

                     Бояд ёдовар шуд, парчами давлатии Тоҷикистон ҳамқадами соҳибистиқлолии Ватанамон буда, дар баробари Конститутсия, Нишон, Суруди миллӣ ва асъори миллӣ, аз ҷумлаи рамзҳо ва муқаддасоти давлатӣ махсус мешавад, ки дар Иҷлосияи 16-уми таърихии Шӯрои Олии ҶТ қабул гардида буд. Аз он рӯзе, ки миллати соҳибмаърифатамон соҳиби парчам гардид, дар ҳаёти мамлакату ҷомеаи кишвар бисёр дигаргуниҳои бунёдӣ ба амал омаданд ва барои пешрафти ҳамаи соҳаҳои иқтисодиёт, илму маориф ва маънавиёти мардум шароити мусоид фароҳам оварда шуд. Равобиту дӯстиву ҳамкорӣ, аз ҷумла робитаҳои дипломатӣ ва иқтисодиву фарҳангӣ бо бисёр кишварҳои хориҷӣ густариш ёфтанд, давлати мо узви комилҳуқуқи СММ ва дигар ташкилоту созмонҳои бонуфузи байналмилалӣ гардид. Имрӯз Парчами миллии мо дар қатори парчами дигар кишварҳо дар фарози созмонҳои баландпояи ҷаҳонӣ парафшон аст, ки мояи ифтихору рӯҳбаландӣ ва эҳтироми ҳамаи ҳамватанони азизи мо мебошад.

                 Ҳар як шаҳрванди комилҳуқуқу сарбаланди тоҷикистонро зарураст, ки аз  Парчами миллии худ ифтихори тамом дошта бошем, эҳтироми онро ҳамчун нишонаи давлатдории миллии озод ва истиқлолияти Ватан, чун сарвати гаронбаҳои умумимиллӣ ба ҷо орем, қадру манзалат ва нақшу эътибори онро ба фарзандони худ ва ҷавонону наврасон талқин намоем. Ба рамзҳои давлатӣ эҳтиромона муносибат намудан, вазифаи муқаддаси ҳар як фарди ҷомеа буд, қадрдонии онҳо барои ҳар як шаҳрванди Тоҷикистон бояд сарчашмаи ифтихор ва арҷгузорӣ ба давлату давлатдорӣ бошад. 

Эй парчами умед, эй ном, эй нишон,
Дар осмони бахт кардат кӣ парфишон?!
Бигзор номи ӯ монад дар ин ҷаҳон,
Мисли ту раҳнамо, мисли ту ҷовидон!

Шириншоҳ Нуруллоев -Роҳбари дафтари матбуоти Кумитаи иҷроияи ҲХДТ дар шаҳри Панҷакент

Рубрики
Асосӣ Мақола

ГУЛИСТОН: ПАРЧАМ РАМЗИ ДАВЛАТДОРИИ МОСТ!

Бо пешниҳоди Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Раиси Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон санаи 24 ноябри соли 1992 тасдиқ гардида, таърихи 24-уми ноябр ҳамчун рӯзи Парчами давлатӣ қабул шудааст.

         Парчами давлатӣ аз матои росткунҷаи нафису зебои серангаи сурх, сафед ва сабз таркиб ёфтааст, ки ҳар ранг маънои худро дорад.

         Президенти мамлакат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба шарафи Парчами Тоҷикистон моҳияти рангҳои онро чунин маънидод намуда буданд: “Рангҳои парчами миллии мо роҳи тайкардаи таърихии халқи Тоҷикистон арзиши маданияти миллӣ ва сиёсати онро ифода мекунад. Ранги сурх- рамзи мубориза барои озодӣ ва истиқлолият, ранги сафед- ранги хушбахтӣ, орзу ормон ва умед, ранги сабз- рамзи гулгулшукуфӣ, ифтихор ва абадиятро ифода мекунад. Дар мобайни байрақ тасвири тоҷ ва ҳафт ситора ҷой дода шуда, он нишонаи решаҳои таърихии истиқлолияти Тоҷикистон мебошад”.

        Эҳтиром ба Парчами Ҷумҳурии Тоҷикистон ва расидан ба қадри он аз ҷумлаи вазифаҳои ифтихорӣ ва қарзи шаҳрвандии аҳли ҷомеаи мо ба ҳисоб меравад. Парчам нишон аз давлату давлатдорӣ, иттиҳоду иттифоқи миллати тоҷик, рамзи қудрату тавоноӣ, ифтихор аз Ватану ватандорӣ ва муқаддасоти миллии мост.

Рубрики
Асосӣ Мақола

БОБОҶОН ҒАФУРОВ: Хизмат ба Ватан шарафи ҷавонмардон аст.

АНДЕША: Боиси ифтихор ва сарфарозист, ки  имрӯзҳо кишвари азизи мо бо роҳбарии Пешвои муаззами миллат,  Раиси Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба як давлати соҳибихтиёру соҳибтамаддун дар арсаи ҷаҳонӣ шинохта шудааст.

Ҳар  як  шаҳрванди кишвари азизамон дар Ватани биҳиштосои мо дар фазои сулҳу ваҳдати миллӣ  дар самтҳои гуногуни хоҷагии халқ кору фаъолият карда, дар пешрафту ободии меҳан саҳм мегузоранд. Дар масоили давлатсозиву давлатдорӣ ва ҳифзи манфиатҳои миллӣ на бояд ба умеди касеву чизе шуд, зеро аз лиҳози маънавию сиёсӣ касе бештар аз худи миллати тоҷик манфиатдор нест, ки хонаи умеди мо – Тоҷикистонро обод кунад ва бузургтарин манфиати миллӣ-истиқлолияти давлатиамонро ҳифз намояд. Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ -Пешвои муаззами миллат,  Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Раиси ҲХДТ муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар вохӯриҳояшон бо ҷавонон пайваста таъкид менамоянд, ки “Бо мақсади эмин нигоҳ доштани давлату миллат аз таҳдиду хатарҳои замони муосир ҷавонони мамлакатро зарур аст, ки донишҳои сиёсиашонро пайваста мукаммал гардонанд, аз таҳаввулоти босуръати ҷаҳони имрӯза мунтазам огоҳ ва барои ҳимояи манфиатҳои милливу давлатӣ, ба хизмати Модар-Ватан  доим омода бошанд”.

 Боиси ифтихор аст, ки бо сиёсати хирадмандонаи Сарфармондеҳи Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон имрӯзҳо  дар  қисмҳои ҳарбӣ  шароити хуб фароҳам оварда шудааст ва пайваста тариқи ВАО аз шароиту рӯзгори сарбозон барномаҳо намоиш дода мешавад.

Мо волидон ва  омӯзгоронро зарур  аст, ки дар замири наврасон ва ҷавонон ҳисси баланди  меҳанпарастӣ ва хештаншиносиро тарбия намоем, зеро  дар ин самт тарбияи оила, мактаб ва ҷомеа нақши муҳим мебозанд. Хизмат дар сафи Қувваҳои Мусаллаҳ боиси ифтихору сарбаландист. Лозим ба ёдоварист, ки ҳифзи марзу буми Ватан  на он борест, ки ба дӯши дигарон гузорем. Ин масъулиятест, ки аз ҳар яки мо соҳибватанон, хоса ҷавонони бо нангу номус тақозо мекунад. Чуноне, ки Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон қайд мекунанд: “Ҷавонони мо дар ҳар ҷое, ки бошанд, бояд ҳисси баланди миллӣ дошта бошанд, бо Ватан, миллат, давлати соҳибистиқлоли худ ва забону фарҳанги миллии хеш ифтихор намоянд ва барои ҳимояи онҳо ҳамеша омода ва ҳушёру зирак бошанд.”

 Ба хизмати Ватан- Модар омода будан, ба қадри неъмате чун истиқлолу ваҳдати миллӣ расидан арзишҳои муқаддастарини давлату давлатдориро дарк намудан ва пос доштани онҳо ин ҳам қарз, ҳам масъулият ва ҳам шарафу номуси ватандорӣ, ҳам ифтихор аз давлату миллати хеш ва ҳам талошу заҳмати ҳар фарди бедордили ҷомеа баҳри пойдории сулҳу субот дар кишвари маҳбубамон мебошад.

Ҳар сол мувофиқи нақша дар мавсимҳои баҳору тирамоҳ маъракаи муҳими даъватӣ доир мегардад, ки тантанаи он ҳамаи қаламрави ҷумҳуриро фаро мегирад. Барои насли ҷавон яке аз муҳимтарин мактаби обутоб хизмат дар сафи Қувваҳои мусаллаҳи мамлакат аст. Маҳз дар ҳамин ҷо ҷавонписарон шуҷоату мардонагӣ омӯхта, муқаддастарин арзиши ҳаёт, дӯст доштан ва содиқона муҳофизат кардани хоки поки Ватани азизро ёд мегиранд.

Чунонки Президенти кишвар Эмомалӣ Раҳмон дар Паём ба Маҷлиси Олӣ гуфтаанд: «…ба ҷавонони бонангу номус ва худшиносу ватандӯст, соҳибкорони ҳимматбаланд ва ҳар фарди бонангу номуси миллат муроҷиат карда, мехоҳам, бори дигар таъкид намоям, ки ба мардуми шарифи тоҷик ва Ватани маҳбубамон Тоҷикистони соҳибихтиёр, инчунин ба хотири ободии сарзамини аҷдодиамон, пешрафти давлати соҳибистиқлоламон, баланд бардоштани обрӯи он дар арсаи байналмилалӣ ва ҳимояи манфиатҳои миллату давлат бо дасту дилу нияти пок ва содиқонаву поквиҷдонона хизмат кардан вазифаи фарзандӣ ва қарзи имониву инсонии ҳар яки мо ва мақсаду мароми ягонаи мост!».

З-ин  сабаб бо боварӣ гуфта  метавонем, ки фарзандони  шарафманди  миллати   тоҷик  дар  ҳама  давру  замон  муҳофизати  Ватанро  қарзи  шаҳрвандии худ  ҳисобида, аз худ беҳтарин  намунаҳои  шуҷоату  қаҳрамонӣ нишон  медиҳанд. Пас, биёед  ҳамагон ин  Ватанро  аз дилу ҷон  дӯст дорему  барояш  софдилона  хизмат  намоем.

Масъули КИ ҲХДТ дар ноҳияи Бобоҷон Ғафуров.

Рубрики
Асосӣ Мақола

БОБОҶОН ҒАФУРОВ: Таассурот аз чорабиниҳои идона бахшида ба ҷашни 30-солагии Иҷлосияи 16-уми Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон.

Имрӯзҳо ман худро ифтихорманд ва сарбаланд аз он меҳисобам, ки дар чунин кишвари ободу зебо ва тинҷу осоишта умр ба сар мебараму зиндагии осоишта дорам.

Боиси сарфарозист, ки ҳамасола дар кишвар санаи 16-уми ноябр ҳамчун ҷашни муқаддас барои миллату давлати мо бо шукуҳи шаҳомати хоса ҷашн гирифта мешавад. Баргузории Иҷлосияи 16-уми Шурои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки ҳамчун Иҷлосияи тақдирсоз эътироф шудааст, барои наслҳои имрӯзу ояндаи мо ҳамчун рӯзи фархундаи миллат ва тантанаи адолат азизу арзишманд арзёбӣ мегардад. Қайд кардан зарур аст, ки бузургтарин хизмати Иҷлосияи 16-уми Шурои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон ин интихоб шудани роҳбари хирадманди мо муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон мебошад, ки бо иродаи қавӣ ва матонату ҷасорати худ аз пайи раҳонидани Тоҷикистон аз фоҷеаи миллӣ саъю кӯшиҳои беназир намуда, Ватанро аз парокандагӣ ва мардуми онро аз ҳиҷрат наҷот бахшида, миллионҳо нафар гурезаҳоро ба Ватан баргардонд, ки ин ҳодисаҳо ҳеҷ гоҳ аз хотири халқи тоҷик фаромӯш намегардад. Имсол аз баргузории ин рӯйдоди муҳим 30 соли пур гардид.

Ба ин муносибат дар Қасри Арбоб бо иштироки Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон чорабинии тантанавӣ доир гардид.

Дар ин чорабинӣ, ки бо шукуҳу шаҳомати хос баргузор шуд, собиқ вакилони Иҷлосияи XVI Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, аъзои Ҳукумати кишвар, аъзои Маҷлиси миллӣ ва вакилони Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, фаъолони мамлакат, аз ҷумла намояндагони қишри фардои ҷомеа – ҷавонон иштирок намуданд.

Ҷамъомади идона дар сатҳи баланд ва бо шаҳомати беназир доир шуда, иштирокдорон бо таассуроти амиқ ва руҳияи болида як ҷаҳон ғизои маънавӣ бардоштанд. Мо низ аҳли кормандон аз тамошои ин чорабинии бошукӯҳ ва пеш аз ҳама аз суханрониҳои сарвари давлат  як ҷаҳон маънӣ гирифта, худро сарбаланду хушбахт меҳисобем.

Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бо таъкид ба нақши Иҷлосияи тақдирсоз дар симои аҳли ҳузур кулли сокинони мамлакатро ба ифтихори 30 – юмин солгарди Иҷлосияи XVI Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон табрик гуфтанд.

Роҳбари Олии мамлакат Иҷлосияи тақдирсозро сарчашмаи оғози раванди давлатсозии тоҷикон унвон намуда, таъкид доштанд, ки ба шарофати Иҷлосияи таърихии шонздаҳуми Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҷанги таҳмилии шаҳрвандӣ қатъ гардида, давлат аз нобудӣ ва миллат аз парокандагӣ раҳо бахшида шуд, сулҳу оромӣ ва ваҳдати миллӣ барқарор, асосҳои сохти давлатдории муосир – давлати демократӣ, ҳуқуқбунёд, дунявӣ ва рушди устувори иқтисодӣ таъмин шуд. 

Воқеан Иҷлосияи XVI Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун рӯйдоди муҳими таърихӣ ва  тақдири минбаъдаи халқи тоҷикро муайян намуда, давлатро аз хатари нобудӣ наҷот бахшид.

Имрӯз бо гузашти сӣ сол барои мо, сокинони сарбаланду шарафманди Тоҷикистони азиз, бахусус ҷавонон шароити муносиб фароҳам омадааст, ки аз ин рӯйдоди таърихӣ сабақ омӯхта, ҷиҳати таъмини пешрафти Ватани азизамон ва расидан ба дастовардҳои тозаву навин, музаффариятҳои арзанда ва натиҷаҳои баланди тараққиёт тамоми дониш, нерӯ ва иқтидори худро равона намоем.

Пешвои муаззами миллат дар таърихи 12 декабри соли 1992 дар муроҷиатномаи худ ба мардуми шарифи Тоҷикистон чунин иброз дошта буданд: «Тамоми донишу таҷрибаамро барои дар ҳар хона ва ҳар оила барқарор шудани сулҳ равона карда, барои ободиву пешрафти Ватани азизам садоқатмандона меҳнат мекунам.

Барои ноил шудан ба ин нияти муқаддас агар лозим шавад, ҷон нисор мекунам, чунки ман ба ояндаи неки Ватанам ва ҳаёти хушбахтонаи халқи азияткашидаам бовар дорам…».

Таърих ва ҷомеаи ҷаҳон шоҳид гардид, ки фарзанди фарзонаи миллати тоҷик муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар роҳи татбиқи ваъдаи худ садоқат, ҷасорат ва матонат зоҳир намуда, барои халқи азияткашида ва ҷафодидаи тоҷик олитарин ва нодиртарин дастовард – сулҳро эҳдо бахшиданд.

Сарвари муаззами миллат дар лаҳзаҳое ба майдони давлатдорӣ ворид шуданд, ки мардум аз тарси ҷон на парвои мансаб доштанду на вазифа, гузашта аз ин, ҳеҷ касе ҷасорат надошт чунин як масъулияти бузургро, ки кафолати зинда монданро надошт, ба дӯш гирад. Маҳз дар чунин вазъият бо инояти Офаридгор дар ҳаёти мардуми тоҷик саҳифаи дурахшон ифтитоҳ ёфт, ки дар меҳвари он Эмомалӣ Раҳмон қарор доштанд.

Суханронии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Раиси Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон Президенти кишвар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, ки ба ифтихори 30 – юмин солгарди Иҷлосияи XVI Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар макони муқаддас – Қасри Арбоб ироа гардид, дастури роҳнамо ва ҳуҷҷати созандаест, ки моро аз таҷрибаҳои таърихӣ сабақ дода, дар роҳи ҳифзи сулҳ, истиқлоли давлатӣ ва гиромидошти арзишҳои миллӣ ҳидоят менамояд.

Пешвои муаззами миллат таъкид доштанд, ки “Ман дар назди ин халқи қаҳрамону матинирода сидқан сари таъзим фуруд меорам. Агар тайи сӣ сол хурду бузурги мардуми Тоҷикистон сиёсати пешгирифтаи моро дастгирӣ намекарданд, мо ба сулҳу оромӣ ва пешрафту тараққиёт, яъне ба ин рӯзҳои нек намерасидем”.

Бинобар ин, ифтихор аз он мекунам, ки чунин марди ватандӯсту ватансоз, худшиносу худогоҳ, хирадманду дурандеш, созандаву бунёдкор, мардумӣ ва раиятпарвар,  пеш аз ҳама шахсияти волосиришт ва меҳрубону оқил Пешвои мост. Мо миллати тоҷик бояд шукрона аз он кунем, ки чунин марди худодод сарвару раҳбари мост.

Бигзор, Иҷлосияи XVI Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун таҷрибаи нодири таъмини сулҳи мардуми тоҷик бошад ва  дар роҳи ҳифзи оромӣ ва осоиш мондагор бошад. Бояд ҳар яки мо созандагию бунёдкориро ҳадафи асосии зиндагии худ қарор дода, баҳри пешрафти кишвар, беҳбудии зиндагии мардум саҳми арзандаи худро гузорем.

Негматҷонова С – мудири бахши умумии КИ ҲХДТ дар ноҳияи Бобоҷон Ғафуров.