Рубрики
Асосӣ Мақола

ТЕРРОРИЗМ ВАТАН, ДИН, МАЗҲАБ ВА МИЛЛАТ НАДОРАД

Ҷаҳони имрӯз шоҳиди даҳҳо ҳодисаи гушношуди таърих мегардад. Зеро қудрати одамӣ ба ҷузъ аз сохтанҳо, меҳру муҳаббат доштани ба обу хоки Ватан, ҷонфидиҳо дар роҳу ҳифзи амнияти миллат, ҳамчунин товони сӯхтан, куштан ва вайрону валангор кардани шаҳроҳоро доштааст. Боиси таасуф аст, ки фарзандони миллати мо дар шабакаҳои иҷтимоӣ чун ҳамешагӣ на бо кори пайкори созанда, балки бо амали нангин террористӣ ном бароварда истодаанд. Ҳарчанд то куҷо даст доштани онҳо дар ҳодисаи толори консертии ” Крокус сити” – и шаҳри Маскав аз ҷониби тафтишгарон дақиқ мешавад, аммо хулоса ин аст, ки ҷавонони ноогоҳи мо дар зиндагӣ роҳи дурустро интихоб накардаанд. Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ- Пешвои миллат, Раиси муаззами Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон қариб дар ҳар баромади хеш аз фарҷоми шомил шудани ҷавонон ба гурӯҳҳои ифротгароӣ сухан мекунанд. Мӯҳтавои мулоқоти беш аз 5 соата бо фаъолони ҷомеа, ходимони дин маҳз ҳамин мавзӯро фарогир буд. Ба гуфтаи Пешвои миллат терорист ва ифротгаро Ватан, модар ва ахиран дил надорад.у бадтар аз ҳайвон аст. Ин нафарон манқуртони замони нав ҳастанд, ки натанҳо худро қурбони хоҷагони худ мекунанд, ҳамзамон наздикону пайвандони хешро сархам дар ҷомеа месозанд. Агар фаъолони ҷомеа бо дарки фаҳмиши дурбинона чунин ҷавононро ба роҳи дуруст ҳидоят мекарданд, шояд чунин амалҳо коҳиш ёбад. Аммо ҷои афсус аст, ки иддае аз насли бедил, бедин, фаротар аз ҳама бесавод боиси сар задани чунин ҳодисаҳо гардида истодааст. Магар бо куштани беш аз 132 нафар мурод ҳосил шуд. Чаро шахсони бегуноҳ боиси марги ин амалҳои ваҳшиёна гардиданд? Фикр мекунам ба таъбири гузаштагонамон олами дигар бибояд сохт ва аз нав одаме. Роҳи раҳоӣ аз ин варта танҳо дар омузиш, маърифати баланд, ҳиси ватандӯстӣ аст. Агар ҳар яки мо аз гузаштаи пурифтихори хеш огоҳ бошем, насиҳатҳои падаронаи Роҳбари давлатро ба инобат гирем, он имконияту шароитҳоеро, ки давлат ва Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон бароямон муҳайё кардааст, самаранок истифода барем, пас он гоҳ мо тоҷики асил ҳастем . Имрӯз фурсате расида, ки ҷои тиру туфанг китоб ба даст гирем. Хонем, омӯзем бунёдкорӣ ва навоварӣ намое. Хиште дар бунёди қасри боҳашамати истиқлол гузорем. Нагузорем, ки аҳли ҷомеа ҷаҳонӣ бо тундӣ, нафрат ва надомат суи мо дида дӯзад.Зеро мо аз насли Ориён, Бобаку Шерак, Деваштичу Спитамен Рустами дастону Темурмалики қаҳрамон Сино ва Рӯдакии бузург, китоби оламгири ” Маснави” – Мавлои балхӣ, пандҳои ҳикматомези Хаеми бузург ва ниҳоят пайванди насли Айнӣ Бобоҷон Гафуров ва ҳамзамони шахсияти бузурги таърихӣ, ки ба ин миллат саодат овард мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ҳастем.

Рубрики
Асосӣ Мақола

ПАНҶАКЕНТ: ОБ САРВАТИ БЕБАҲОСТ

Яке аз масъалаҳои муҳими ҷомеаи ҷаҳони имрӯза ин нарасидани оби тоза ва ҳифзи пиряхҳои хурду бузург мебошад. Дар ҳақиқат об яке аз муъҷизаҳои беназири табиат мебошад, зеро ба рукнҳое мансуб аст, ки боиси побарҷо мондани тамоми мавҷудоти олам ба шумор меравад. Бартарии сайёраи аҳли башар нисбат ба дигар сайёраҳо аз он иборат аст, ки Замин гаҳвораи тамаддуни мо инсонҳо дорои чунин ганҷи беҳамтои атокардаи Худованд об аст ва он сарчашмаи аслии зиндагӣ барои тамоми махлуқот ба ҳисоб меравад. Роҷеъ ба масъалаи мазкур ниёгони мо низ осори зиёде ба мерос мондаанд. Аз ин лиҳоз, дар минбари сатҳи ҷаҳонии Созмони миллали муттаҳид оид ба соли 2003 эълон шудани “Соли оби тоза”, солҳои 2005-2015 эълон шудани Даҳсолаи байналмиллалии “Об барои ҳаёт”, Даҳсолаи байналмиллалии амал “Об барои рушди устувор солҳои 2018-2028” ва дар соли 2023 аз тарафи Маҷмааи 77-уми Созмони Миллали Муттаҳид пазируфта шудани пешниҳоди Пешвои миллат, Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ Эмомалӣ Раҳмон эълон шудани соли 2025 “Соли ҳифзи пиряхҳо” ва 21-уми март эълон шудани рӯзи байналмиллалии “Ҳифзи пиряхҳо” бархурди дардҳои инсоният мебошад, зеро ҳифзи пиряхҳо манбаи асосии таъмин ва беҳдошти оби ошомидани дар кулли сайёра мебошад. Қайд намудан ба маврид аст, ки Тоҷикистони биҳиштосо ва бемисли мо, ки дорои чунин тӯҳфаи Офаридгор аст, имрӯз дар миқёси Осиёи Миёна оид ба фаровонии оби ошомидани мавқеи хоса дорад. Хусусан дар замони муосир, ки зери таъсири амалҳои инсон табиат ва иқлими сайёра ба хатарҳои экологӣ ру ба ру мебошад, пешниҳоди Пешвои миллат саривақти ва бонги изтироби шахси дурандешу дилсузи сайёра арзёбӣ мешавад. Тазаккур бояд дод, ки зимни масоили дар боло зикр гардида Алломаи Машриқзамин Абуали ибни Сино нигоштаҳои зиёде ба мерос гузоштаанд. Абуали ибни Синоро аз китоби “Қонуни тиб” роҷеъ ба масоили шинохти об қайд намудааст, ки “Беҳтарини обҳо оби чашмасорон бошад, вале на ҳар гуна чашма, балки оби чашмаҳое, ки аз замини дорои гили холис берун оянд ва ҳеҷ як аз ҳолатҳову кайфиятҳои бегона бар хоки он чой ғолиб набошад. Ё оби чашмаҳое бошад, ки аз санг берун оянд, зеро ин беҳтар буда, уфунати замини напазируфта бошад. Бидон ки обҳои аз роҳи гили раванда беҳтар аз обҳое бошад, ки аз болои сангҳо равон бошанд, зеро гил обро пок созад ва чизҳои бегонаи бо он омехтаро ба худ гирифта, онро равшан кунад. Санг бошад чунин коре нахоҳад кард. Дар мавриди истеъмоли об фоида ва зарари он ба саломати инсон чунин омадааст: “Оби ба миқдори муътадил сард созгортарини обҳо барои тандурустон бувад , вале асабро ва худованди омосҳои андомҳои даруниро зиён дорад. Вай аз ҷумла чизе бошад, ки иштиҳо биангезад ва меъдаро қавӣ созад. Аммо оби гарм гувориданро табаҳ кунад, таомро бар сари меъда бигардонад ва ташнагиро зуд нашканад. Дар китоби мазкур роҷеъ ба сифат, хусусиятҳои табобати ва нафъу зарари об бисёр дастурҳои хуби ба дард бархурдоре дарҷ гардидаанд ,ки омӯзгорони фанҳои химия, география, экология ва роҳбарони синфҳо дар муассисаҳои таҳсилоти миёнаи умуми метавонанд ҳамчун абёти иловагӣ ҳангоми дарсҳо истифода намоянд то, ки хонандагон ба ҳифзи пиряхҳо аз гармшавии иқлим зери таъсири газҳои гармхонаи ва партовҳои корхонаҳои азими саноатӣ, ки боиси ифлосии обу иқлим мегарданд ва баҳри беҳдошти он саҳмгузор бошанд. Инчунин, истифода аз китоби мазкур савияи дониши хонандагонро баланд бардошта нигоҳи онҳоро ба табиат ва об созгор месозад. Бояд ҳар як сокини кишварро зарур аст пиромуни тоза нигоҳ доштани оби тоза, ва ҳифзи ҳамешагии пиряхҳо бетараф набошад.

Рубрики
Асосӣ Мақола

ИСТАРАВШАН: ҲХДТ – ҲИЗБИ ОРМОНҲОИ МИЛЛӢ

Омили муҳимтарини ҳастии миллат, ҳуввияти миллӣ, сарчашмаи тамоми хушбахтиҳо ва ваҳдати миллату пешрафти ҷомеа ин аз муттаҳид будани халқи Тоҷикистон маҳсуб меёбад. Пешрафти ҷомеа дар тамоми соҳаҳо аз тинҷию оромӣ вобастагии бисёр дошта, муттаҳидиву иттифоқии ҷомеа асоси он ба шумор меравад.

Солҳои аввали соҳибистиқлолӣ таърих миллати тоҷикро бо имтиҳони сахту сангин – ҷанги таҳмилии шаҳрвандӣ рӯ ба рӯ кард. Кишвари тозаистиқлоли мо дар вазъияти нестшавӣ ва халқи Тоҷикистон дар ҳолати парокандашавӣ қарор дошта буд. Мардуми тоҷик дар ҳолати гуруснагӣ ва бо мақсади ҳифзи ҷони худ ба дигар кишварҳо гуреза шуда, паноҳ мебурданд. Мардум интизори он буд, шахсе пайдо шавад ва миллатро аз нестшавӣ, халқро аз парокандашӣ наҷот диҳад. Хушбахтона, баъд аз ба сари ҳокимият омадани Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар қалби мардуми тоҷик боз дубора шӯълаи умед пайдо шуд. Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар вазъияти бисёр ҳам душвору ҳассос мардумро муттаҳид намуданд ва ба мардуми азияткашидаи тоҷик ваҳдати миллиро эҳё намуданд, ки ин таҷрибаи сулҳофаринии Тоҷикистонро тамоми дунё эътироф менамояд ва онро меомӯзаду ба сарвари оқилу хирадманди мо таҳсину офарин мехонанд.

Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон низ дар вазъияти хеле ҳассоси давлатдории кишвар ба арсаи сиёсат ворид гашт ва давоми қариб 30 соли фаъолият рисолати худро таҳти шиори “Барои рушди устувори иқтисодӣ ва зиндагии шоистаи мардум” таҳти сарварии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Раиси муаззами Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон иҷро намуда истодааст.

Тавре Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон иброз доштаанд: “Ҳизби мо зодаю парвардаи замони соҳибистиқлолии Тоҷикистон аст ва худро бо мардум чун ҳизби дорои масъулияти баланди сиёсӣ муррафӣ намудааст, ки ин заминаи воқеии таърихӣ дорад”.

Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон тавассути сиёсати бунёдкорона ва татбиқи собитқадамонаи Барномаи худ, бо такя ба масъулиятшиносию қудрати зеҳнии аъзояш ва дастгирии бештари қишрҳои дигари солимфикри ҷомеа дар барқарор намудани сулҳу ваҳдати миллӣ саҳми намоён гузоштааст.

Яке аз самтҳои асосии фаъолияти Кумитаи иҷроияи Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон дар шаҳри Истаравшан ин тарғибу ташвиқи дастовардҳои даврони соҳибистиқлолии кишвар, ҳифзи манфиатҳои миллӣ, истиқлоли давлатӣ ва таъмини якпорчагии кишвар, ҷалби сокинон ба корҳои бунёдкориву созандагӣ ба ҳисоб меравад.

Воқеан, тамоми халқи Тоҷикистон тӯли фаъолияти пурсамари Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон дарк намуданд, ки маҳаки асосии фаъолияти ин ҳизбро созандагию бунёдкорӣ, ҳифзи арзишҳои миллӣ ва ваҳдати миллӣ ташкил медиҳад.

Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Раиси муаззами Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон таъкид намудаанд: “Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон дар давраи сарнавиштоз ба фаъолият шурӯъ намуда, ҳадафи аслиаш ваҳдату ягонагӣ, устувориву пойдории сулҳ ва таъмини ояндаи неки шаҳрвандони мамлакат аст”.

Тӯли ин солҳо Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон таҳти сарварии Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон тавонист дар таъмини зиндагии шоистаи мардум, некӯаҳволии халқ, рушду тамоми соҳаҳо саҳми босазои худро гузорад.       

Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон минбаъд низ бахри ичрои ҳадафҳои созандаи Оиннома ва Барномавии худ, инчунин иҷрои вазифахои мушаххасеро, ки аз чониби Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Раиси муаззами Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон мухтарам Эмомали Рахмон гузошта шудаанд, ичро карда, неруи созандаи чомеаро бахри ин максадхо равона месозад.

Беҳрӯз Олимҷонов – мудири шӯъбаи таблиғот ва иттилооти Кумитаи иҷроияи ҲХДТ дар шаҳри Истаравшан

Рубрики
Асосӣ Мақола

ДЕВАШТИЧ: ДАВЛАТ ОИЛАРО ҲАМЧУН АСОСИ ҶАМЪИЯТ ҲИМОЯ МЕКУНАД

 Кумитаи иҷроияи Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон дар ноҳияи Деваштич марҳилаи амалигардонии “Барномаи давлатии пешгирии зӯроварӣ дар оила барои солҳои 2014-2023”-ро бо ташкили чорабиниҳои мухталифи ташвиқотӣ- тарғиботӣ вусъати тоза дода истодааст. Баҳри ба амал татбиқ намудани Барномаи “Пешгирии хушунат дар оила”, ки бевосита дар баъзе ҳолатҳо шахсро ба амалҳои ногувор оварда мерасонад, тадбирҳои пайваста андешида мешавад. Баргузории мулоқоту вохӯриҳои гурӯҳҳои тарғиботию ташвиқотии аъзоёни фаъоли ҳизбӣ ва сохторҳои дахлдори мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии ноҳияи Деваштич дар Ҷамоатҳои шаҳраку деҳоти ноҳия дар мавзӯъҳои “Оила бидуни зӯроварӣ”, “Модар чӣ гуна, духтар намуна”, “Давлат оиларо ҳамчун асоси ҷамъият ҳимоя мекунад “, “Аз модари солим кӯдаки солим”, “Зан олиҳаи зиндагӣ”, “Оилаи солим асоси ҷамъияти солим”, “Зӯроварӣ дар оила боиси нохушист” , “Зану мард баробарҳуқуқанд”, “Поймол кардани ҳуқуқи зан- хушунат” ба масъалаҳои мубрами рӯз аз ҷумла, оила ва оиладорӣ, муносибати зан ва шавҳар, келин ва хушдоман, баробарҳуқуқии зану мард ва ғайраҳо бахшида шудаанд. Баҳри босамару таъсирбахш гузаронидани ҳар кадом тадбирҳо аз ёрии ҳайати гурӯҳи корӣ, ки ба он ҳуқуқшиносу мутахассисони корҳои таблиғотӣ, кормандони тиб шомиланд, истифода бурда шуда, илова бар ин фаъолони маҳал соҳибхоназанон, куҳансолони таҷрибаи рӯзгордида низ ҷалб мегарданд. Чунончи, бо мақсади таъмини иҷрои нақшаи чорабиниҳои” Барномаи давлатӣ оид ба пешгирии зӯроварӣ дар оила” дар Ҷамоатҳои шаҳраку деҳоти Ғончӣ, Росровут ва Далёни Боло бо иштироки занону бонувони хонашин вохӯрӣ дар мавзӯи пешгирии ҳодисаҳои номатлуб, махсусан даст ба худкушӣ задан байни занону ҷавонон, зӯроварӣ дар оила, тарғиби фарҳанги либоси миллӣ, бекоркунии ақди никоҳ, ҳуқуқ ба манзил гузаронида шуд. Аз ҷумла, барои фаҳмондадиҳии ҳуқуқи баробарии зану мард ба манзил бештар кор бурдан лозим меояд. Ҳамчунин дар асоси Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон “Дар бораи масъулияти падару модар дар таълиму тарбияи фарзанд ” ҳам зану мард баробар вазифадоранд. Барои пешгирӣ намудани падидаи номатлуби хушунат дар оила тарғиби донишу маърифат бо кор ё машғулиятҳои фоиданок ҷалб намудани занону духтарон, тарғиботи тарзи ҳаёти солим, машғул шудан ба варзиш, иштироки фаъолона дар чорабиниҳои ҷамъиятӣ, озмунҳои фарҳангиву илмӣ манфиатовар аст. Рухсора Ҳоҷиева- аъзои фаъоли ТИҲ “Исмоили Сомонӣ-20 “-Кумитаи иҷроияи Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон дар ноҳияи Деваштич

Рубрики
Асосӣ Мақола

БОБОҶОН ҒАФУРОВ: НАВРӮЗИ НАВБАҲОРОН БАР ДӮСТОН МУБОРАК!

Боиси хушнудӣ ва сарфарозии ҳамаи мост, ки ҷашни деринаи ниёгони мо – Наврӯзи хуҷастапай, ки бо пешниҳоди Тоҷикистон ва пуштибонии як қатор кишварҳои ҷаҳон аз ҷониби Маҷмааи Умумии Созмони Милали Муттаҳид Рӯзи байналмилалии Наврӯз унвон карда шуд, дар саросари ҷаҳон, аз ҷумла, Ватани азизамон-Тоҷикистон бо шукӯҳу шаҳомати хоса таҷлил мегардад.

     Имрӯз Истиқлолият ва Наврӯз мафҳумҳои ба ҳамдигар наздик ва ифодагари марому ормонҳои беҳтарини халқи мо мебошанд.

     Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Раиси муаззами Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон , Президенти кишвар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар яке аз суханрониҳои худ қайд намуданд, ки “ Наврӯз аз муборактарин ҷашнҳои миллии мо тоҷикон ва дигар мардумони ҳавзаи Наврӯз аст, ки аз замонҳои қадим то ба имрӯз бо ғояҳои олии башардӯстонаву ҳамкорӣ, созандагиву ободкорӣ, инсондӯстиву хайрхоҳӣ ва шукргузорӣ аз зебоиву неъматҳои табиат мардумро гирди ҳам меорад.”

    Оре, Наврӯз дар баробари он, ки оғози эҳёи табиат, айёми эътидоли баҳорӣ, рӯзи фарорасии соли нав ва оғози корҳои кишоварзӣ мебошад, инчунин масъалаҳои маърифатию фалсафӣ, ҷаҳонсозӣ, арзишҳои волои ахлоқӣ, покиву порсоӣ, некиву накӯкорӣ ва адлу ростиро низ дар бар мегирад.

     Ҷавҳар ва ҳикмати Наврӯз илова бар арзишҳои зикршуда ҳамчунин ифодагари ормонҳои муқаддас  ва неки миллӣ, аз қабили эҳсоси гарми муҳаббат ба марзу буми аҷдодӣ, худогоҳиву худшиносӣ ва ватандориву ватанпарастии мардум мебошад.Ва мо аз ҷумла миллату мардумони хушбахте ҳастем, ки ин суннати деринаро бо маъниву муҳтавои амиқ ва ҷавҳари фалсафию рӯҳи зиндагисози он ба мерос гирифтаем.Ба ин маънӣ дар миёни ҳамаи ҷашнҳои шодиву сурури халқу миллатҳои гуногуни ҷаҳон, ки аз замонҳои дур то ба имрӯз эътибор ва манзалати иҷтимоии худро нигоҳ доштаанд, Наврӯз шояд муҳимтарин ҷашнест, ки бо вуҷуди мушкилоту монеаҳои зиёди дар давоми асрҳо дар сари роҳи он эҷодшуда тамоми зебоиву хубиҳои он ба шарофати гузаштагони фарҳангдӯстамон то замони мо ҳифз шудаанд.

  Мувофиқи анъанаҳои неки наврӯзӣ бо фарорасии фасли баҳор дар ҳар хонадони мардуми Тоҷикистон айёми киштукор ва дигар корҳои ободонӣ, шинонидани ниҳолу гулбуттаҳо, тоза кардани наҳру ҷӯйҳо, покиза кардану ба тартиб овардани манзили зист, оростани кӯчаву хиёбонҳо ва намуди идона бахшидан ба шаҳру деҳот оғоз мегардад.

   Идома бахшидан ба ин суннатҳои неки аҷдодӣ барои баланд бардоштани сатҳи маърифати ҷавонон, таблиғи меҳнату зиндагии солим, густариши рафтору ахлоқи ҳамида, бузургдошти анъанаҳои неки ниёгон, фарҳангпарастиву худшиносӣ, ватандӯстиву ифтихори миллӣ ва пешрафту шукуфоии кишвари азизамон мусоидат мекунад.

  Аз ин хотир, халқи тоҷик ин иди азизу мӯътабар ва муқаддаси ниёгонро бо хурсандиву арҷгузории беандоза таҷлил карда, беҳтарин орзуву ормонҳои худро бо Наврӯзи хуҷастапай пайванд медонад. Тамоми оинҳои ибратомӯзи наврӯзӣ, ки моҳиятан сарчашмаи бузурги ахлоқиву тарбиявӣ ва бунёдкориву созандагӣ доранд, имрӯз низ барои фарди огоҳу солимфикр чун манбаи умеду ормонҳои наҷибу созанда ва василаи худшиносиву ҷаҳоншиносӣ хизмат мекунанд.

    Ҷаҳонишавии Наврӯз, мо – ворисони ин ҷашни зебову ҳумоюни аҷдодиро водор месозад,  ки дар баробари ифтихор кардан инчунин барои  эҳё намудани суннатҳои ахлоқиву маънавӣ ва фарҳангиву миллии он иқдомҳои бештар намоем ва ба аҳли олам ҷиҳати муаррифӣ намудани фазилатҳои волои инсондӯстонаи он пайваста азму талош намоем.

    То оламу одам боқист, Наврӯзу Тоҷикистони соҳибистиқлол ҷовидон бод!

Рубрики
Асосӣ Мақола

ҶАББОР РАСУЛОВ: ХИЗМАТ БА ВАТАН ШАРАФИ ҶАВОНМАРДИСТ!

    АНДЕША:  Ватан ноёбтарин сарват ва беҳтарин неъмат аст, ки ин неъматро барои муҳофизат кардан вазифаи ҳар як шаҳрванд аст. Соли 1993 23-юми феврал Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон таъсис ёфт. Таъсиси Артиши миллӣ дар шароите, ки ҳам барои миллат ва ҳам барои давлат тозаистиқлоли Тоҷикистон мушкилтарин лаҳзаҳо маҳсуб мешуд ва умедворӣ расидан ба рӯзҳои неку осоишта мебошад.

     Ҳамасола 23-юми феврал дар Ҷумҳурии Тоҷикистон рӯзи Артиши миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон бо як шукӯҳи баланд гузаронида мешаванд. Артиш дар ҳар давру замон барои ҳар як кишвари соҳибистиқлол кафили бехатарӣ ва таъминкунандаи ҳаёти осоиштагии мардум ба ҳисоб меравад. Артиш вазифаи бузурги мудофиавӣ буда, меҳру муҳаббати фарзандонро нисбат ба падару-модар боз ҳам бештар мекунанд, ба онҳо дарси зиндагиву ҷавонмардиро меомӯзад. Артишро чун мактаби мардонагӣ ва омӯзиши касбу ҳунар тавсиф карда, дар он ҷо ҳама рӯза посбониву ҳушёрӣ ва зиракии марзи кишвари азизамонро ҳифз намоянд. Ҳимояи амнияти мардум вазифаи артиши нерӯманд аст, ки аҳамияти ҳифзи марз ва ҳаёти осоиштаро ҳасостар дарк месозад. Аз ин рӯ, ҳар як падару модар фарзандашро бо даъвати баҳорӣ ва тирамоҳӣ ба хизмат ҳидоят намуда аз хизмати онҳо ифтихор намояд. Дар хотир дошта бошем, ки тақдири миллат ободиву осудагӣ ва ҳифзи он марзу бум аз ҳар як сокини кишвар вобастагии калон дорад. Имрӯз бо ифтихор гуфта метавонем, ки Артиши миллиамон бо талаботи замон ҷавобгӯ буда, на танҳо дар дохили мамлакат балки берун аз он нуфӯзу мавқеи хоса касб намудаст. Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон баҳри мустаҳкам намудани қобилияти мудофиаи кишвар, баланд бардоштани сатҳи омодагии ҳарбӣ, беҳтар гардонидани шароити моддию техникӣ ва вазъи иҷтимоии ходимони ҳарбӣ ғамхории пайваста зоҳир менамояд.

    Бобоева Шахзода- мутахассиси КИ ҲХДТ дар ноҳияи Ҷаббор Расулов   

Рубрики
Асосӣ Мақола

ҶАББОР РАСУЛОВ: АНДЕША: ТЕРРОРИЗМ ВА ЭКСТРЕМИЗМ – ПАДИДАИ НОМАТЛУБ

Терроризм ва экстремизм яке аз проблемаи асосии ҷаҳони имрӯза буда, махсусан ҷавононро бо ҳар гуна ваъдаҳои дурӯғи динию дунявӣ ба худ ҷалб намуда, онҳоро ба ҷараёнҳои террористӣ сафарбар менамояд. Террористҳо гурӯҳҳои хурде буда, ба ҷомеаи имрӯза бо ҳар гуна роҳ зиён мерасонанд. Дар ҳар як сомонаи сиёсӣ, иҷтимоӣ, фарҳангӣ ва ғаӣра мавзӯи асосии ин гурӯҳҳои ифротӣ ба паӣвастани шаҳрвандон ба гурӯҳҳои тундрав равона шудааст, ки ин яке аз мушкилоти асосии ҷомеаи имрӯзаи мо мебошад. Терроризм падидаи номатлуби замони муосир буда, мақсади он содир кардани ҷиноятҳои вазнин, аз қабили қатлу куштори мардум, ба гаравгон гирифтани одамон, тарконидани иншоотҳои маишиву фароғатӣ, рабудани воситаҳои гуногуни наклиётӣ ба сифати гарав ва амсоли он дониста мешавад. Экстремизм бошад, хислати ҷудоихоҳӣ, ифротгароӣ ва иғвоангезиро дар худ таҷассум намуда, бо терроризм алоқаи зич дорад. Бо ибораи дигар оқибати экстремизм терроризм аст. Вале ҷомеаи моро ҳамин матлаб кифоя аст, то ки бидонем ин ҳарду комилан хатари калони парокандагиву бесуботиро доро буда, оқибати басо нохуш ва нанговар доранд.

    Терроризм, махсусан даҳсолаҳои охир оқибатҳои зиёди харобиовар ва талафоти зиёди ҷонӣ аз худ боқӣ гузошта, монеаи ташаккули ҷомеаи ороми башаррият гардидааст. Бахусус, Тоҷикистони соҳибистиқлол, ки узви ҷомеаи ҷаҳонӣ аст, нисбат ба ин ҳодисаи манфури ҷомеа бетараф намебошад. Сари ин масъала ҳамарӯза Ҳукумати кишварамон андеша дошта, онро дар мадди аввал гузошта, сармашқи фаъолияти хеш қарор додааст.

   Моро зарур аст, ки пеш аз ҳама худамон намунаи ибрат бошем, нангу номуси ватандорӣ дошта бошем, мардуми кишварро ба ободу пешрафта гардонидани сарзамини аҷдодӣ ҳидоят кунем, манфиатҳои миллат ва давлатро дар мадди аввал гузорем, ҳамеша ҳушёру зийрак ва ватандӯст бошем.

Мо, ҷавонон ҳамеша бо суханони Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон пайравӣ намуда, терроризм ва экстремизмро шадидан маҳкум менамоем. Инчунин барои ҳифзи якпорчагии ин Ватани биҳиштосо ҳамеша омодаем ва сиёсати хирадмандонаю бунёдкоронаи Пешвои миллатро дастгирӣ мекунем.

    Шуъбаи таблиғот ва иттилооти КИ ҲХДТ дар ноҳияи Ҷаббор Расулов

Рубрики
Асосӣ Мақола

ПАНҶАКЕНТ: ҲХДТ – ТАЪРИХ МЕОФАРАД

 То кунун ҲХДТ таҳти сарварии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон мавқеи худро дар ҷомеа устувор намуд ва кам нафароне огоҳанд, ки ин ҳизби ҳоло дорои нуфузу эътибори баланд, дар гузашта аз ҷониби як гурӯҳи ташаббускори 22-нафара ташкил ёфтааст. Имрӯз бо ҳисси ифтихору сарфарозӣ метавон гуфт, ки обрӯю эътибори ҳизби мо дар байни аҳолӣ афзуда, сафи хоҳишмандони узвият ба он сол то сол зиёд мешавад ва ҳоло шумораи аъзои ин ҳизби созандаву бунёдкор дар саросари Тоҷикистон беш аз ним миллион нафар, дар вилояти Суғд зиёда аз 176 ҳазор ва дар шаҳри Панҷакент 15229 нафарро муттаҳид кардааст. Моҳи августи соли 1997 дар қатори аввалинҳо дар мамлакат Кумитаи иҷроияи Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон дар шаҳри Панҷакент таъсис ёфт. Дар натиҷаи тарғиботу ташвиқоти гурӯҳҳои ташаббускор ва кормандони Кумитаи иҷроияи ҳизбии шаҳри Панҷакент солҳои 1997-1998 аввалин ташкилотҳои ибтидоии ҳизбӣ дар идораи Обтаъминкунӣ, хоҷагии кишоварзии ба номи Сталин, Ҷамоати деҳоти Ёрӣ, осорхонаи ҷумҳуриявии ба номи Рӯдакӣ таъсис шуда, моҳи августи соли 1999 шумораи ташкилоти ибтидоии ҲХДТ дар ҳудуди шаҳру ҷамоатҳои деҳот ба 30 адад ва аъзоёни ҳизб ба 2000 нафар расида буд. Аз солҳои таъсисёбӣ то ин муддат обрӯю эътибори КИ ҲХДТ дар байни аҳолӣ афзуда, сафи аъзоёни ҳизб сол аз сол зиёд мегардад. Кумитаи иҷроия, ташкилотҳои ибтидоии ҳизб дар амалӣ намудани Барномаи ҳизб,ки мақсаду ҳадафҳои Ҳукумати мамлакат ҷиҳати таъмини рушди сиёсӣ, иҷтисодӣ ва иҷтимоии ҷомеа дар он инъикос шудааст, саҳми арзанда мегузорад. Дар тӯли фаъолият Кумитаи иҷроияи шаҳрии ҳизб ҳамчун қувваи пешбаранда ва яке аз ташкилотҳои бонуфуз дар байни ҷомеа эътироф гардида, дар асоси дастуру супоришҳои Раиси муаззами ҳизб, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон барои дар амал татбиқ намудани ҳадафҳои барномавиии ҳизб, талаботҳои оинномавии он, зиёд намудани аъзоёни ҳизб, иҷрои корҳои созандагиву ободонӣ дар шаҳр ва деҳот, дар сатҳи баланд ташкил ва гузаронидани чорабиниҳои муҳими сиёсӣ, аз ҷумла, интихоботҳои Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, интихоботҳои вакилон ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, раъйпурсињо оид ба таѓйироту иловањо ба Конститутсия, интихоботи маҷлисҳои маҳаллии вакилони халқ ва Ҷамоатҳои деҳот саҳми назаррас гузошт. Шоистаи тазаккур аст, ки давоми 29 соли фаъолияти пурсамар ҳизби мо бо аъзоёни худ, ки аз қисмати пешқадаму фаъоли ҷомеа пазируфта шудаанд ва ҷонибдорони сершумораш як қувваи бузургро ташкил дода, ба сифати ташкилоти сиёсии ҷамъиятӣ дар муайян намудани тақдири Тоҷикистон чун давлати дунявӣ, демократӣ ва ҳуқуқбуёд нақши муҳим бозид. Инак мо ҳизбиён дар остонаи таҷлили 30-солагии таъсисёбии Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон қарор дорем ва баҳри сазовор пешвоз гирифтани ин ҷашни таърихии ҳизбӣ тамоми тадбирҳои имконпазирро фароҳам меорем то ин санаи фархунда хубу хотирмон таҷлил карда шавад. ШИРИНШОҲ НУРУЛЛОЕВ РОҲБАРИ ДАФТАРИ МАТБУОТИ КУМИТАИ ИҶРОИЯИ ҲХДТ ДАР ШАҲРИ ПАНҶАКЕНТ

Рубрики
Асосӣ Мақола

БОБОҶОН ҒАФУРОВ: ДОНИШ ЧАРОҒИ АҚЛ АСТ

Соҳиб будан ба маълумот ё ки хабар доштан оид ба олами ҳастӣ ва зиндагонии гузаштаву имрӯзӣ – дониш аст, яъне дониш  натиҷаи раванди фаъолияти дарксозии инсон аст. Барои ноил гардидан ба дониши воқеӣ услубҳои илмӣ ба роҳ андохта мешаванд.

Албатта роҳҳои аз худ намудани дониш хеле гуногун арзёбӣ мешавад. Васеъ кардани ҷаҳонбинӣ яке аз ҳадафҳои асосии таълим дар роҳи аз худсозии дониш аст.

Аз замони офариниши олам инсон пайваста дар ҷараёни таълиму тарбият қарор дорад.

Муаллими ахлоқи башарият Шайх Муслиҳиддин Саъдии Шеърозӣ илмро сабаби бақои номи инсон номида, онро дар маҷмӯъ давлати маънӣ меномад. Илм ҳаёти қалб  аз нобиноӣ, нури чашм  аз торикӣ ва қуввати бадан  аз сустӣ мебошад.

Қайд бояд намуд, ки таълим ва тарбияи кӯдакон барои андӯхтани дониш дар ташаккули минбаъдаи ӯ ҳамчун шахс аҳамияти бузурге дошта метавонад. Вазифаи волидон ва омӯзгорони таълимгоҳҳо бошад, аз интихоб ва дуруст роҳандозӣ намудани тартиби муайяни муносибатҳо дар роҳи донишандӯзии шогирдон ва фарзандонамон аст.

Падару модар ҳангоми ба дунё омадани фарзанд мекӯшанд, то ӯ дуруст тарбия ёбаду соҳибмаърифат гардад. Ба ҳамин маънӣ, тарбияи тифл аз гаҳвора оғоз меёбад.

Муҳити солими хонавода зинаи нахустини тарбия аст ва масъулияти падару модар низ ҳамин аст, ки ҳаргиз тарбияи фарзандро аз мадди назар дур насозад. Барои фарзандон намунаи равшан ва намоён будан хеле муҳим аст, яъне агар волидон худ аз аҳли илм бошанд, фарзандон низ пайрави онҳо хоҳанд буд.

Агар ҳадафи асосӣ ва муҳимтарини мо ва фарзандонамон омӯзиш аст, пас бояд дар ин ҷода тамоми неру ва малакаи хешро сарф бояд кард.

Тарбияи дурусти наврасону ҷавонон яке аз самтҳои афзалиятнок ва муҳими Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон дар даврони Истиқлолияти давлатии мамлакат маҳсуб меёбад. Дар ин ҷода қабули қонун “Дар бораи масъулияти падару модар дар таълиму тарбияи фарзанд” самараҳои нек дар беҳдошти тарбияи наврасону ҷавонон гардид. Пешвои миллат, Асосгузори сулҳу ваҳдат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон ба таълиму тарбия ҳамчун ба маҳсули хираду дониш ва маърифати инсон эътибор дода, дар баробари ҷанбаи амалӣ доштани ин санаду ҳуҷҷатҳо, ки меҳвари онро росту дуруст тарбия намудани насли муосир ташкил мекунад, ба арзиши таърихии он, ки ин эҳёи анъанаҳои  тарбиявиву таълимии гузаштагони соҳибназари миллати тоҷик мебошад, эътибори хоса зоҳир менамоянд.

Миллати тоҷик аз қадимулайём дорои фарҳангу  маданияти  бой  буда,  ба  ақлу  хирад  арзиши  баланд  мегузошт   ва  тавонист  донишро  дар  рўйи  сангу  қоғаз  ва  пўсту  матоъ  гирд  оварад.

Таърих гувоҳ аст, ки халқи тоҷик аз қадим соҳибфарҳангу соҳибмаърифат буда, фарзонафарзандон аламбардорони миллати куҳанбунёду тамаддунофараш, аз қабили Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ, Абӯалӣ Ибни Сино, Садриддин Айнӣ, Бобоҷон Ғафуров ва дигарон натанҳо барои тоҷикон, балки барои аҳли башар хизматҳои шоистае намуда, шаъну шукӯҳи миллати тоҷикро боло бардоштаанд.

Чи хеле, ки мегӯянд илм сарҳад надорад. Пас, ягона роҳи муваффақиятҳоро бояд дар дониш андӯхтан дарёбем. Адиби ширинбаёни осори классики тоҷик – Абдураҳмони Ҷомӣ низ дар ин маврид хеле хуб фармудаанд:

Дониш талабу бузургӣ омӯз,

То беҳ нигарад рӯзат аз рӯз.

 Мудири шӯъбаи ташкилӣ ва кор бо кадрҳои

 КИ ҲХДТ дар ноҳияи Бобоҷон Ғафуров                           Д.Убайдуллоева

Рубрики
Асосӣ Мақола

ДЕВАШТИЧ: ШУКРИ ВАТАНИ МАҲБУБ МЕКУНЕМ!

Ҳар сол 15-уми феврал солгарди баровардани Қӯшунҳои маҳдуди собиқ Иттиҳоди Шӯравӣ аз хоки Афғонистон таҷлил мегардад. Аз ин рӯзи таърихӣ 35 сол сипарӣ гашта бошад ҳам, ҳар лаҳза саҳифаҳои китоби зиндагиномаи дар Афғонистон гузаштаро варақгардон намуда, ба қадри ҳаёти осоиштаи имрӯза бештар мерасему шукри даврон мекунем. Соли 1980 – ум ҳини донишҷӯи курси сеюми шӯъбаи забони форсии факултаи шарқшиносии Донишгоҳи миллии Тоҷикистон буданам, дар тараддуди расмӣ гардонидани ҳуҷҷатҳо барои сафар ба кишвари Эрон будем ва чиптаҳои тайёраро аллакай фармоиш дода буданд. Хеле хуб дар хотирам мондааст. Дар кафедраи ҳарбӣ машғулият доштем. Ҳамин вақт роҳбари гурӯҳ бо намояндаи комиссариати ҳарбӣ ба синфхона ворид шуда, огоҳ намуданд, ки пас аз машғулият оҷилан бояд аз муоинаи тиббӣ гузарем. Ҳама ҳайрон мондем. Пас аз итмоми дарс 25 нафар аз муоинаи духтурон гузашта рӯзи дигар озими шаҳри Москва гаштем. Дар штаби генералии Қувваҳои Мусаллаҳи собиқ Иттиҳоди Шӯравӣ ба курси тайёрӣ ҷалб гардида, пас аз даҳ рӯз бо тайёраи махсус ба шаҳри Кобули Афғонистон сафар намудем. Дар қароргоҳи мутахассисони Шӯравӣ мо – тарҷумонҳои ҳарбиро тибқи тақсимот бояд ба ҷузъу томҳои афғонӣ вобаста мекарданд. Дар қисмҳои ҳарбии афғонҳо мушовирон – мутахассисони ҳарбии Шӯравӣ фаъолият доштанд ва мо бояд ҳамчун тарҷумони ҳарбӣ бо онҳо ҳамкорӣ менамудем. Ҳамаи ҳамкурсон дар орзуи он буданд, ки дар худи Кобул фаъолият намоянд, зеро пойтахт нисбатан макони бехавф буд. Рӯзи тақсимот маълум гардид, ки аз 25 нафар танҳо ман ва 2 нафари дигар ба музофотҳои дурдаст сафарбар гардидаем. Дигар ҳамаи ҳамкурсон дар Кобул ва гирду атрофи он монданд. Он рӯзҳо вилоятҳои Қандаҳор, Ҷалолобод ва Ҳирот аз сангарҳои доғии Афғонистон ба шумор рафта, дар музофотҳои мазкур ҷангҳои шадид мерафтанд, дар ин бора тавассути воситаҳои ахбори умум иттилоъ доштем. Лекин чи илоҷ, аз тақдир ҷойи гурез нест. Ҳангоми парвози тайёраи ҳарбӣ аз болои шаҳру деҳоти Қандаҳор баръало мушоҳида кардан мумкин буд, ки дар ин вилоят ягон ҷойи обод намондааст. Ниҳоят тайёра дар майдони ҳавоии Қандаҳор нишасту пас аз як соат вориди қисми ҳарбӣ – полки артиллерии мудофиаи ҳавоӣ гаштем. Ман расо як сол дар ин полк ба ду нафар мушовирони ҳарбӣ Юрий Васильевич Яфаров ва Николай Николаевич Щигорцов тарҷумони ҳарбӣ будам. Мо бештар дар амалиёти ҳарбӣ қарор доштем. Рӯзҳои ид ва истироҳат афсарони афғониро ба меҳмонӣ даъват менамудем. Ҳар ҳафта дар клуб барои ҳарбиён намоиши кинофилмҳоро ташкил менамудем. Барои онҳо машғулиятҳои забономӯзиро созмон медодем. Бо сарбозон оид ба ҳаёти кишвари Шӯравӣ нақлҳо меоростем. Онҳо хеле кунҷков буданд. Дар бораи давлати Шӯравӣ тасаввуроти ноқис доштанд. Тадриҷан меҳру муҳаббати сокинони деҳа ва сарбозон нисбат ба мо меафзуд. Сокинони деҳа ба мо бо муаммоҳои гуногун муроҷиат менамуданд. Дар ҳолати зарурат беморонро ба синфхонаи ҳарбии Шӯравӣ интиқол медодем. Он солҳо вазъият дар шаҳр хеле муташанниҷ ва ҳолати санитарию гигиенӣ тоқатфарсо буд. Пас аз сипарӣ гардидани як соли таҷрибаомӯзӣ боз ду соли дигар дар Афғонистон ба сифати афсар хизмат намудам. Бо ҳукми тақдир ҳаёти ман боз дар шаҳри Қандаҳори “таърифӣ” гузашт. Бояд ёдовар шуд, ки на дар ҷойи кор – қисми ҳарбии корпуси пиёданизом ва на дар маҳали истиқомат ягон рӯзи оромӣ ҳукмфармо набуд. Гурӯҳҳои силоҳбадаст – муҷоҳидони афғон зуд – зуд манзили истиқоматии моро тавассути миномётҳо мавриди гулӯлаборон қарор медоданд. Ҳар лаҳза ба ҳаёти мо хавфу хатар таҳдид мекард. Дар давоми се соли хизмат як бор дар зиреҳпӯши ҳарбӣ ҳангоми таркиши мина контузия гирифтам ва ду бори дигар дар парвози вертолёти ҳарбӣ мавриди ҳамлаи қуввахои заминии душман қарор гирифта, тасодуфан ҷон ба саломат бурдаам. Шояд ба шарофати дуоҳои шабонарӯзии падару модарам…. Аз он рӯзҳои мудҳиш аллакай 44 сол гузаштааст ва ҷангу ҷидолу қатлу ғорат дар ин кишвари ҳамсоя ҳамоно идома дорад. Бинобар он шукри Истиқлол, Ваҳдати миллӣ, фазои сулҳу суботи кишвар ва сиёсати хирадмандонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти кишвар, Раиси муаззами Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон мекунем, ки чунин Ватани зебо дорему дар оғӯши он кору зиндагӣ дорем. Акбар Маҳмудов – ҷанговари байналмилал, аъзои фаъоли ҳизбӣ