Рубрики
Мақола

Муроҷиатномаи иштирокчиёни аксияи ҷумҳуриявии албом-эстафета таҳти унвони “30-соли созандагӣ бо Пешвои муаззами миллат” дар ноҳияи Деваштич

Иштирокчиёни ҳамоиши ҷумҳуриявии албом-эстафета таҳти унвони “30-соли  созандагӣ бо Пешвои муаззами миллат” қайд менамоянд, ки 

Таърих гувоҳ аст, ки дар ҳеҷ замоне,

Тоҷик ба хоки дигаре аз сари кина,

Бо ҳамҳамаю дамдама лашкар накашидаст.

Таърих гувоҳ аст, ки дар арсаи таърих,

Тоҷик зи роҳи ҳасаду ҷаҳлу таассуб,

Бар фарқи саре найзаву ханҷар накашидаст.

Таърих басо дида, ки андар раҳи паймон

Тоҷик даме пеши адӯ сар нафикандаст

Ҷон канда басо лек,

З-ояндаи пирузи худ уммед накандаст.

         Ҳамдиёрони азиз! 

Ҷаҳону ҷаҳониён медонаду мо медонем, таърихи куҳан собит намудаву шаҳодат медиҳад: Тоҷик дар сарчашмаи тамаддуни дунё, дар тулӯи анвори башардӯстиву ҳамият мироб асту мунодӣ, оинадору асту мураббӣ.

         Борҳо адӯ ният намуд, қасд кард, дастдорӣ бинмуд, то теша ба решаи дарахти бахту боровари ин миллати тоҷвар бизанад. Аммо ноком гашт, шармсор гардид ва ҷуз аз бечорагӣ чора наёфт. Миллати музаффари мо ливои фотеҳ ба даст ба сӯи фардо гом ниҳод, қадам зад. Ва имрӯз ҳам равона аст ба суи пирузӣ, ҷониби созандагиҳо! Ҳеҷ ягон қувват, ҳеҷ нерӯ, дасиса моро аз роҳи ҳақ баргардонида наметавонад, зеро :

 Гардани гардуни гардон бишканем, 

 Пеш аз он ки гардани мо бишканад!

         Яке аз сифатҳои баргузидаи миллати соҳибтамаддуни мо ин хушҳамсоягист. Чархи гардун моро бо ғабру мусулмон, бо масеҳиву будпараст ҳамҷавору ҳамсарову ҳамнаво сохт ва онон аз мо борҳо имтиҳон карданд, санҷиданд ва боварӣ намуданд, ки тоҷик боэътимоду орӣ аз залимати шайтонии хиёнат аст!

         Саховати мо, диёнати мо, меҳру муҳаббату садоқати мо рутбаи олитарини башарӣ одамигариро эҳдо намуд. Аз аср ба аср, аз даврон ба даврони дигар некуҳамсоягӣ ба мову Шумо меросӣ гузашт ва мо ин фазилатро ба ҳамҷаворон омузондем, пешамон ҳамсоягонро шогирд гирифтем.

         Аммо гурӯҳе аз Шайтонсиратон сабақи дӯстиву рафоқатро напазируфта, аҳд шикастанд, байни мову ҳамсояамон низоъву нифоқ барангехтанд ва ҳикмати :

Миёни ду тан ҷанг оташ аст,

Хабарчини бадбахт ҳезумкаш аст-ро фаҳм накарданд.

         Байни мову давлати ҳамсояи дӯст – Қирғизистон ҳодисаҳои нангини рузҳои охир сояи нобовариро аҳдшикании Аҳриманӣ бор овард. Дарк кардем, эҳсос намудем, ки имрӯз моро идроки ватандӯстиву мардонагӣ, ҳифзи марзу буми меҳани худ, дифои модарону хоҳарони азизамон мавқеи аввалиндараҷа дорад. 

Ҳамлаи аҳдшиканонаи мусаллаҳи  қирғиз моро ҳушдор намуд, ки на ҳар як ҳамсоя ҳаммоя аст, ҳамфикр аст. 

         Лекин мо медонем, имони комил дорем, ки ду халқи ба ҳам дӯст фирефтаи он як-ду-се ношарафу нохалаф намегардад.

Ақл, Хирад, Номус ғолиб меояд ва шиори «Гум бод номи ҷанг» шиори ҳамсоягон мегардад.

Чи хеле, ки Пешвои муаззами миллат, Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Президенти кишвар, Раиси муаззами Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон борҳо таъкид намудаанд ва дар ҳошияи ҳодисаҳои мазкур низ қайд карданд:

“Мо ҷонибдори сулҳем, фақат ақли солим ва гуфтушуниди одилдона моро аз ин қазияи нангин раҳо мебахшад”, аммо адӯро ҳушдор менамоем, ки мо аз он майдонғарибон нестем, баҳри таҳкиму пояндагии соҳибистиқлолиамон, арзишҳои миллию давлатӣ, дифои марзу буми Тоҷикистони азиз мустаҳкаму ношикастем.

         Ин лаҳза ба мардуми шарифи диёри Деваштич аз ҷониби Кумитаи Иҷроияи Ҳизби Халқии Демократи Тоҷикистон дар ноҳияи Деваштич ва ҷонибдорони он муроҷиат намуда таъкид мекунем:

Алҳақ ҳама медонаду таърих гувоҳ аст;

Тоҷик ҳама умр,

Дар Мағрибу Машриқ 

кардаст мусаххар чи бас иқлиму мамолик. 

Аммо на ба шамшеру камону сафи лашкар,

Бо санъату бо фитрату бо ақли мунаввар,

Бо ҳиммату бо ҳикмату бо шеъру тарона

Бо руҳи ҷавононаву пирӯзгарона…

 Аммо ту адӯ дон, ки тоҷики музаффар,

Бо мардию мардонагӣ  созад мусаххар

Гар бошӣ балокаш

Баднияту фосиқ ту сӯзӣ дар оташ!

Тоҷикистон ба пеш, бо Пешвои миллат суи фатҳу фирузиҳо!

Рубрики
Асосӣ

ДЕВАШТИЧ: Замин зар деҳқон заргар

          Кумитаи иҷроияи Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон дар ноҳияи Деваштич вобаста ба иҷрои саривақтии дастуру супоришҳои Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Раиси муаззами ҳизб муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ҷиҳати самаранок истифода бурдани ҳар як ваҷаб замин, рӯёнидани ду-се ҳосил аз як замин дар ноҳияи Деваштич ситоди гурӯҳи корӣ оиди бурдани корҳои тарғиботию ташвиқотӣ ва фаҳмондадиҳӣ миёни аҳолӣ ташкил гардидааст.

         Мақсад аз ташкили Ситод, анҷом додани кишти такрорӣ дар ҳамаи заминҳои аз ҳосили якум холишуда, сари вақт иҷро кардани корҳои агротехникии зироатҳо, обмонӣ, таъмини хоҷагиҳо бо оби полезӣ, маслиҳати мутахассисони соҳа ба деҳқонон ва бурдани корҳои фаҳмондадиҳӣ бо усули хона ба хона, вобаста ба истифодаи самараноки заминҳои наздиҳавлигию хоҷагиҳои деҳқонӣ мебошад.

Рубрики
Асосӣ

Деваштич: Терроризм ва экстремизм – хатар ба амнияти ҷомеа

Яке аз проблемаҳои ҷаҳонии имрўза ин терроризм ва экстремизм ба ҳисоб меравад. Тамоми давлатҳои дунё кўшиш мекунанд, ки роҳи нави мубориза бар зидди ин зуҳуроти номатлуби ҷомеаро ҳарчи зудтар пайдо намуда, онро решакан намоянд. Аз таҳдиди ин зуҳуроти номатлуб тамоми ҷомеаи ҷаҳонӣ  дар канор буда наметавонанд.

Маънои аслии экстремизм бошад, ифротгароӣ, тундравӣ, фикру андешаҳо, амалҳои тундравона, аз ҳадду андоза гузаштан аст. Терроризм ва экстремизм ҳамчун вабои аср ба амнияти ҷаҳон, ба ҳар як сокини сайёра таҳдид намуда, барои башарият хатари на камтар аз силоҳи ядроиро ба миён овардааст. Рўз то рўз терроризм ва экстремизм ба хатари глобалӣ табдил ёфта, ҷаҳони муосирро ба ташвиш овардааст. Афзоиши ҷиноятҳои хусусияти экстремистӣ ва террористӣ дошта ба вусъат ёфтани терроризми байналмилалӣ фаъолшавии унсурҳои тундраву ифротгаро, ҷалби ҷавононро ба сафи созмонҳои экстремистиву террористӣ мусоидат менамояд.

Терроризм ва экстремизм имрўзҳо хусусияти байналмилалиро касб кардааст, ки абарқудратҳо ба воситаи он  манфиатҳои миллию давлатиашонро ҳимоя мекунанд.

Террорист- террорист аст ва ў ҳеҷ гоҳ худӣ ва ё бегона ва ё таҳаммулгаро буда наметавонад.

Барои мубориза алайҳи ин зуҳуроти бениҳоят хатарнок саъю кўшиши ҷомеаи ҷаҳонӣ лозим аст, ки дар сатҳи олии ҳамаи давлатҳо бояд ба танзим дароварда шавад. Барои амалӣ гардонидани амалиёти самаранок бар зидди терроризм, дар навбати аввал, заминаи ҳуқуқии ин мубориза бояд гузошта шавад.

Имрўз ҳар як шаҳрванди Тоҷикистонро мебояд баҳри ҳифзи Ватан аз ин хатарҳои муосир камари сидқу садоқат банданд ва баҳри пойдории сулҳу субот ва амнияти миллӣ содиқона ба Ватан хизмат намояд. Хусусан тамоми ҷавонони меҳанро мебояд зиракии сиёсиро аз даст надода фирефтаи гурўҳҳои террористӣ ва экстремитӣ нашаванд.  

С.Баҳодуров- корманди  ҲХДТ дар ноҳияи Деваштич

Рубрики
Асосӣ

ДЕВАШТИЧ: Ҳар ки хандонад ятими хастаро..

Дар ҳошияи ҳидоятҳои пайвастаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва дастури супоришҳои Раиси шаҳри Душанбе муҳтарам Рустами Эмомалӣ вобаста ба исрофкорӣ ва кӯмаку дастгирии афроди ниёзманд, яке аз Пайравони Пешвои муаззами миллат соҳибкори зодаи ноҳияи Деваштичи муқими шаҳри Душанбе Фахриддин Файзиев  амалҳои саховатмандиву корҳои хайр мекунад.  Имрӯз  дар арафи иди Қурбон баъд аз куштани  гӯсфандӣ қурбонӣ ба таълимгирандагони “Литсей-интернети махсуси маъюбон” ки кӯдакони маъюбу ятим ба касбомузӣ фарогирифта шуданд ва  “Муассисаи давлатии маркази дастгирии оила ва кӯдакони #2”-и шаҳри Душанбе, ки зиёда аз 70 кӯдак тарбият меёбанд оши палав  тақдим намуд. Қобили қайд аст, ки номбурда ҷиҳати таҷлили сазовори ҷашни 30-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар ноҳияи Деваштичи вилояти Суғд бо иштироки бевоситаи Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон “Маркази саломатии ноҳиявии №5” – ро бо харҷи зиёда аз 12 миллион сомонӣ сохта ба истифода дода буд. Ин соҳибкори Ватанӣ иқдом дорад ҷиҳати таҷлили сазовори ҷашни 35- солагии Истиқлолияти давлатӣ корҳои созандагиву бунёдкорӣ ва амалҳои саховатмандиву хайрхоҳонаи худро ҷиҳати дастгирии афроди ниёзманд анҷом диҳад.

Рубрики
Асосӣ

ДЕВАШТИЧ: Маҷлиси ҳисоботӣ – интихоботӣ дар тиҳ “Варзишгар”

Бо иштироки масъулини Кумитаи иҷроияи ҲХДТ дар ноҳияи Деваштич дар ташкилоти ибтидоии ҳизбии «Варзишгар»-и Муассисаи давлатии мактаби варзишии бачагона ва наврасони ба номи Багут Холов маҷлиси ҳисоботӣ – интихоботӣ гузаронида шуд. 

Сараввал дар маҷлис ҳисоботи раиси ташкилоти ибтидоии ҳизбӣ аз моҳи июни соли 2021 то моҳи июни соли ҷорӣ шунида шуда, қайд карда шуд, ки ташкилоти ибтидоии «Варзишгар» дар давраи ҳисоботӣ корҳои назаррасро ба сомон расонида, аъзоёни ташкилот доимо кӯшиш ба харҷ медиҳанд, ки насли ҷавонро дар рӯҳияи худогоҳиву хештаншиносӣ ва ҳарбӣ-ватандӯстӣ тарбия менамоянд.

Пас аз шунидани ҳисоботи Раиси ташкилоти ибтидоии ҳизбӣ Назирчон Комилов бо ҷонибдории аъзоёни ташкилот раиси ташкилот интихоб гардида, қарор қабул карда шуд. Сипас худи раиси ташкилоти ибтидоӣ  ҳамчун вакил ба Конференсияи ноҳиявии ҳизбӣ пешбарӣ гардид.

Рубрики
Асосӣ

ДЕВАШТИЧ:”Тоҷикистон ваҳдатат поянда бод!”

 Тибқи нақша-чорабинии Кумитаи иҷроияи Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон дар ноҳияи Деваштич санаи 24 июни соли равон дар Қасри фарҳанги ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ маҷлиси тантанавӣ бахшида ба 25-солагии Ваҳдати миллӣ таҳти унвони “Тоҷикистон ваҳдатат поянда бод!” баргузор гардид.Дар чорабинӣ Раиси ноҳияи Деваштич муҳтарам Ашуралӣ Ҷалилзода, Раиси Кумитаи иҷроияи Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон дар вилояти Суғд муҳтарам Исмоилзода Зуфар Муртазохон, собиқадорони меҳнат, афсарони қисмҳои низомӣ, ҷанговар-байналмиллалчиён, намояндагони Ташкилоти ҷамъиятии Иттифоқи барқароркунандагони сохти конститутсионӣ, роҳбарони корхонаву ташкилотҳо ва намояндагони гуногуни қишрҳои ҷомеа ширкат варзиданд.

Қайд карда шуд, ки дар ҳақиқат 25 сол муқаддам дар ҳаёти сарнавиштсози халқи тоҷик саҳифаи тозаи таърих боз шудааст,ки он бо хатти заррин сабт гардидааст.

Ваҳдати миллӣ бо меҳнату заҳмати фарзанди фарзонаи нотакрори миллати тоҷик, Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Раиси муаззами Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон барқарор гардидааст, ки ин таҷрибаи сулҳофарини халқи тоҷикро ҷаҳониён эътироф намудаанд.

Ҳамчунин дар чорабинӣ фаъолони ҳизбӣ бо Сипосномаю медалҳои ҷашнӣ сарфароз гардонида шуданд.

Ба аъзоёни нави ҳизбӣ аз ҳисоби шахсони арзанда шаҳодатномаи ҳизбӣ низ супорида шуданд.

Маҷлиси тантанавии Кумитаи иҷроияи Ҳизби Халқии Демократии дар ноҳияи Деваштич ба иштирокчиёни чорабинӣ бо пешниҳоди барномаи рангини фарҳангӣ кори худро ба анҷом расонид.

Рубрики
Асосӣ

Деваштич: Сулҳ– манбаи хушбахтист

      Сулҳ дар тасвири шоир асоси ободии ҳар кишвар ва манбаи хушбахтии ҳамаи тоифаи одамон аст. Ин аст, ки ҳастию пояндагии сулҳ на танҳо дар ҳастии давлату миллат, балки дар ҳастии ҳар як гулу гиёҳ ва тамоми ҷисмҳои зинда қувваи олам эҳсос мешавад.                                                   

 Сулҳ чун офтоби рахшон, баҳори пуробуранг, табиати пур аз роз, замини мубораку пурбор, одамони мушфиқу меҳрубониҳост. Ҳақиқатан сулҳ амниятест, ки чун дар мавриди хоб будани тифлакон модар дар истироҳат асту изтироб надорад, дар мавриди сулҳу осоиштагӣ низ давлат орому осоишта арзи ҳастӣ менамояд. Аз дарду ранҷ ва фитнаву дасисаҳо канора мегирад. Пас, сулҳу осоиштагӣ ва фароғати давлату миллат худ аз худ ба осонӣ ба даст намеояд. Барои ба даст овардани сулҳу дӯстӣ, ҳанӯз дар солҳои давраи Ҷанги Бузурги Ватанӣ мардуми мо дар муҳорибаҳои шадиду хунин ва дардафзо иштирок намуда, ҷони худро дар роҳи сулҳу дӯстӣ ва озодии Ватани хеш дареғ надоштаанд. Фарзандону ҳамсарони меҳрубони хешро ба ҳоли худ гузошта, баҳри озодии Ватан кӯшидаанд. Гуруснагиҳо дида, афсурдагиҳоро паси cap кардаанд. Натиҷаи ин заҳматҳои зиёди чунин мардонӣ баномусу нанги миллат имрӯз моён бо умеду орзу ва озодиву осоиштагӣ умр ба cap мебарем. Хушбахтем, озоду бофароғат зиндагӣ мекунем, офтоби гармтабъат саховатмандона ба сарамон нуру зиё ва меҳру муҳаббат эҳё намуда, шодиамонро афзун мегардонад. Имрӯз бо заҳмати беандозаи Президенти давлатамон Эмомалӣ Раҳмон ва дастгирии миллати бонангу номуси тоҷик Тоҷикистон бо ҳамаи кишварҳои дунё робитаи дӯстӣ дорад. Ҳамарӯза чун миллати сулҳхоҳу давлати тинҷу ором ҳамкориву ҳамрайъӣ намуда, дар бурду бохт ва камию костиҳои онҳо саҳмгузор аст. Тамоми давлатҳо бо кишвари мо робитаҳои дӯстӣ доранд, ки ин натиҷаи сулҳу оромӣ аст.

Марҷона Абдувоҳидова

аъзои фаъоли Ҳизби Халқии Демократии

 Тоҷикистон дар ноҳияи Деваштич.

                                               Ваҳдати миллӣ-шукуфоии Ватан

     Ваҳдат ҳамдиливу ягонагӣ ва иттифоқу сарҷамъии халқ аст. Сулҳ оштиву рафоқат ва ҳамбастагиву  дӯстӣ аст. Сулҳ таҷассумгари ягонагӣ ва толиби осоиштагӣ аст. Ваҳдат бошад аз як гиребон сар баровардан ва поктинативу ватандӯстӣ аст.

     Бори аввал дар таърих шахсе ба маснади давлат баромад  ва сулҳу ваҳдати бебозгаштро ба мо ҳадя намуданд. Оғӯши бародариву якдигарфаҳмиро  ба рӯи мо боз карданд.  Президенти маҳбуби мамлакат пояҳои Ваҳдату сулҳро устувор намуданд ва таҳким бахшиданд. Кишварро обод карданду мардумонро шод. 

      Аз рӯзҳои аввали соҳибистиқлолӣ таваҷҷӯҳи махсуси Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба ҷавонон нигаронида шудааст. Пешвои миллат ба ҷавонон ҳамеша ба назари ояндаи нек назар намуда, андешаҳои созандаву бунёдкоронаи худро нисбат ба ваҳдату ягонагӣ иброз менамоянд. Гуфтаҳои Пешвои муаззами миллат ҷавононро ба раҳи  ватандӯстиву хештаншиносӣ ҳидоят менамояд. Мактаби сулҳпарваронаи Президенти маҳбуби кишвар барои ҷавонон маскани беҳтарин сӯи ояндаи нек аст. 

        Дарахти сулҳу ваҳдат  меваи шаҳдборе ба бор овардааст ва имрӯз мо аз меваи ширини дарахти пурсамар аҳди нӯш намуда истодаем. Аз он умед дорам, ки ин дарахти сулҳи ваҳдат ҳеҷ гоҳ хам намегардад ва ягон шохи он намешиканад, зеро решаи ин дарахтро Пешвои маҳбуби халқи тоҷик мустаҳкамӣ бахшидаанд. 

       Рӯзи Ваҳдати миллӣ муборак бод, ҳамдиёрони азиз!

Аврангзеб Ёдгоров

аъзои фаъоли Пайравони

Пешвои Миллат

 дар ноҳияи Деваштич.

Рубрики
Асосӣ

Деваштич: Ҳазар аз ҳаракатҳои ифротӣ

Террористон ин ифротгаронанд, ки дар рафтор ва ҳаракатҳояшон ҳассосият нисбат ба ақл афзалият доранд, баъзан ин ҳассосият ҳатто ба дараҷаи аффективӣ мерасад. Дар ин гуна муносибат руҳияи террорист ба руҳияи тӯдаи одамон наздик мешавад. Сатҳи пасти маърифат ва ғалатфаҳмониҳо оид ба олами атроф ба он ки танҳо зӯроварӣ ва таҳдид воситаи беҳтарини таъсирнокӣ барои табдил додани олам ба шумор меравад, шахсияти террористро ҳамчун хориқаи иҷтимоӣ – фарҳангӣ намудор месозад. 

Хушбахтона, мардуми тоҷик хуб медонанд, ки дини мубини ислом муқобили инсонҳои худпарасту фосиқ буда, душманӣ, ҳасад ва кибру ғурурро маҳкум менамояд. Нафароне, ки воқеан ин арконро дар амал тадбил менамояд, дар ҷомеа  иззату  обрӯ пайдо мекунанд. Боиси таассуф аст, ки бархе ба ном тақводорон зери ниқоби ислом баромад карда, баҳри амалӣ кардани ниятҳои нопоки худ, мафкураи ҷомеаро заҳролуд намуда, ғояҳои дини мубини исломро аз нигоҳи ғаразноки худ шарҳ медиҳанд ва мардумро, ба хусус ҷавононро, ба роҳи ифродгароиву хурофотпарастӣ ҳидоят мекунад.

 Имрӯз замоне расидааст, ки Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон дар андешаи тарбияи равоншиносони соҳибкасб ва ботаҷриба бошад. Агар мо хоҳем бо терроризм ва экстремизм мубориза барем, бояд ин масъаларо аввалиндараҷа ҳисоб намоем, зеро терроризм хатарест, ки ҳастии  инсониятро зери суол бурдааст. Таҳлили сарчашмаҳо нишон медиҳад, ки бештар ҷавонон,  ки  яке аз қишри осебпазири ҷомеа ба ҳисоб мераванд, аксаран ҳадафи асосии гурӯҳҳои экстремистӣ ва террористӣ мегарданд.    

Ин гурӯҳҳо барои истифодаи қувваи бузурги ҷавонон тамоми роҳу тадбирҳоро меандешанд, то онҳоро фирефтаи доми худ созанд. Аз ин рӯ, зарур ва хатмист, ки дар ин самт тадбирҳо ба маротиб бояд пурзӯр гарданд. Қабл аз ин ҳама, зиракиву ҳушёрии сиёсиашонро аз даст надиҳанд ва пеш аз ҳар як корро пеша кардан андеша намоянд, зеро таҷрибаи бойи ниёгони мо нишон додааст, ки ба ҳадафьояшон танҳо инсонҳои таҳаммулпазир мерасад. Аз ин рӯ, ба андешаи мо, яке аз роҳҳои асосии эмин нигоҳ доштани насли наврас аз шомилшавӣ ба ҳизбу ҳаракатҳои иртиҷоӣ дар руҳияи худшиносӣ, худогоҳӣ ва ҳуввияти баланди миллӣ тарбия намудану ба кору амалҳои нек ҷалб кардани онҳост.

Ҳадафи асосии ҳар як китобдор ин тарғибу ташфиқ ба китобу китобхонӣ мебошад. Бинобар ин, мо бояд онҳоро бештар ба забономӯзиву ҳунармандӣ ҷалб гардонем, то дар оянда тавонанд зиндагии шоиста дошта бошанд. Нагузорем, то ки ба даъватҳои бардурӯғи аҷнабиён бовар накунанд.

Мо бояд ба наврасону ҷавонон фаҳмонем, ки бояд мутаҳҳид, якдил ва дастҷамъ бошанд, ба иғвои хоинон дода нашаванд, то ин ки ватани обод, тинҷу осоишта ва соҳибистиқлоламонро аз дасисаҳои душманон эмин нигоҳ дорем.

 Акбар Маҳмудов, 

узви Ҳизби Халқии Демократии 

Тоҷикистон дар ноҳияи Деваштич.

Рубрики
Асосӣ Мақола

Деваштич:Терроризм ва Экстремизим падидаҳои номатлуби ҷомеа

      Мақола: Дар ҳақиқат тероризим падидаҳои номатлуби замони муосир  буда,  фаҳмиши он дар содир кардани  ҷиноятҳои вазнин аз қабили қатлу куштори мардум ба гаравгон гирифтани одамон, тарконидани иншоотҳои маишиву фарҳангӣ, робитаҳои  васоитҳои гуногуни нақлиёт ба сифати гарав  ва амсоли он  дониста мешавад.

      Экстремизм бошад, хислати ҷудоихоҳи ифродгароӣ ва иғвогароиро дар худ таҷассум намуда ба терроризм аст . Вай ҷомеаи моро ҳамин матлаб кифоя аст, то  ки  ин ҳаду комилан хатари калони парокандагиву бесубтиро доро буда, оқибати басо нохуш ва ногувор доранд. Терроризим ва ифродгароӣ беш аз ҳарвақта авҷ гирифта оқибатҳои даҳшадбор ба бор меорад. Бинобар ин, ҷавонон бояд пайваста ба омӯхтани илму дониш, муносибатҳои варзишӣ, баргузории ҳаргуна маҳфилҳо, дӯст доштани Ватан ва арҷгузорӣ  ба арзишҳои миллӣ башар таваҷҷӯҳ зоҳир намуд, аз амалу кирдорҳои номатлуб дур бошанд.   

     Агар одамон ба масъалаҳои терроризм  ва мубориза бар зидди он бевосита пайваст набошанд ҳам, тавассути чизи дигаре  ва субекти дигаре ба масъалаҳои мухталифи терроризм ва шаклҳи дигари экстремизими сиёсӣ алоқаманд гашта, мавқеи худро муайян менамояд. Ин амали зуҳурот метавонад дар тамоми соҳаҳои фаъолияти инсон – дар дин, сиёсат, идиалогия , илм ва ҳатто дар варзиш низ ба миён ояд. Ин зуҳуроти фалокатбор ҳеҷ умумияте ба дин, аз ҷумла дини мубини исломи надорад  ва бо истифода аз номи ислом ба хотири ҳадафҳои сиёсию ғаразноки сиёсӣ содир карда мешавад.Терроризм ва экстремизм яке аз проблемаи асосии имрӯза буда, махсусан ҷавононро бо ҳар гуна ваъдаҳои бардурӯғи динию дунявӣ ҷалб намуда, онҳоро ба ҷараёнҳои террористӣ сафарбар менамоянд. Террористҳо гурӯҳҳои хурде буда, ба ҷомеаи имрӯза бо ҳар гуна роҳҳо зиён мерасонанд. Терроризм ба ягон дин, мазҳаб ё миллат хос нест. Ҳамаи гуфторашон дурӯғ, кирдорашон фисқ ва замирашон пур аз нифоқ аст.   

Сангинов Маъмур 

аъзои фаъолӣ Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон дар ноҳияи Деваштич.

Рубрики
Асосӣ

Деваштич:Вохӯрӣ

           Кумитаи иҷроияи Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон дар ноҳияи Деваштич дар асоси Нақшаи тасдиқнамудаи Раиси вилояти Суғд, Раиси Шӯрои вилоятии  Ҳаракати ҷамъиятии ваҳдати миллӣ ва эҳёи Тоҷикистон муҳтарам Раҷаббой  Аҳмадзода  вохӯрии ҳайати таблиғотии ҳизбиро таҳти унвони ” Тоҷикистон ватани ваҳдатофару  ваҳдатсаро”-ро ба ифтихори ҷашни 25-умин солгарди Рӯзи Ваҳдати миллӣ бо иштироки намояндагони гурӯҳи ташвиқотию тарғиботии мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии вилояти Суғд таҳти раҳбарии Мавҷуда Мирпочоева, устоди Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров  Бароҳат Махкамова, устоди Донишгоҳи  иқтисод ва савдои Тоҷикистон Боирҷон  Солибоев дар қисми низомии  04533, воқеъ дар ҳудуди ноҳия мулоқот баргузор гардид.

     Инчунин дар чорабинии мазкур занону бонувони фаъоли ҳизбӣ аз ҳисоби ҳунармандону кадбонуҳои чирадаст ширкат варзида, ба қисми низомӣ дастурхони идонаро бо маҳсули дастони худ пешниҳод намуданд.